Vandaag waren de laatste lessen.
Toen ik de leerlingen bij de deur begroette riep een leerling: Wie gaat u vandaag een gele kaart geven? Het was blijkbaar blijven hangen dat ik een gele kaart gaf vorige week. Deze les had ik bijna weer een gele kaart gegeven. Het was dat dit mijn laatste stagedag was, anders had ik het wel gedaan.
Terugkijkend heb ik denk ik best veel geleerd over hoe het type leerling dat op deze school rondliep: vmbo-leering, eventueel met rugzakje. Ik merk dat ik het moeilijk vind om gewenst gedrag te eisen van een bepaalde leerling met ADHD. Ik had gevoelsmatig de neiging om meer geduld met deze leerling te hebben. Achteraf heeft dit niet geholpen, want het gedrag nam niet af. Mijn conclusie is daarom dat ik ondanks rugzakjes van iedereen verwacht dat ze goed meedoen. Met rugzak-leerlingen zou ik misschien beter bijvoorbeeld na de les eens samen een oplossing kunnen bedenken, mocht het niet goed lukken.
Het viel me de laatste lessen op dat een meisje dat in het begin heel vrolijk en enthousiast was, later vaak afwezig voor zich uit zat te staren. Het gedoe van het orde proberen te houden had dus ook een negatief effect op de sfeer in de klas en de motivatie. Jammer dat dat zo gelopen is. (Bart zei meerdere keren tegen me dat ik het enthousiasme van de leerlingen voor het vak moet belonen. Dit is denk ik ook wel een sleutel. ) Ik had het er ook met Bart over dat ik het gevoel had dat ik in het begin van mijn stage te veel onrust heb getolereerd en dat het nu erg moeiijk is dat weer ongedaan te maken. Hij zei dat hij ook dat idee had. De volgende keer moet ik dus meteen beginnen met toepassen van wat ik geleerd heb.
Ik liep er tegenaan dat ik voor de 1e klas echt niet wist wat ik zou gaan behandelen/doen deze les. Ik was van plan om de verschillende stagelessen samenhang te laten hebben met elkaar, maar dit was eigenlijk niet gelukt. Een van de oorzaken is, dat ik nog te veel moeite heb met orde houden. Een andere oorzaak is dat je een klas eigenlijk beter moet kennen om te bedenken wat voor hun goede leerdoelen zijn. Zo kwam ik erachter dat deze klassen erg moeite hebben met de flow door laten gaan. Ze hebben blijkbaar geen duidelijk maatgevoel tijdens het musiceren. Om dit te verbeteren deed ik de les daarna wat met ritmes klappen op verschillende tellen in de maat. Maar de onrust in de klas belemmende de lesinhoud erg. Bart raadde me daarom aan om ook dingen uit het boek te doen. Hij zei: je moet in je les wat meer rust inbouwen. Je moet sowieso 5 minuten tijd voor jezelf hebben in een les. De opdrachten in het boek vond ik alleen niet zo boeiend, waardoor ik dit met niet zo veel enthousiasme bracht als hij zou hebben gedaan. Dit had dan weer een negatief effect op de klas. Kort gezegd is de oorzaak van het mislukken van de doorlopende leerlijn denk ik dat ik nog niet goed de orde kan houden.
Na het lesgeven had ik een evaluerend gesprek met mijn stagementor. Zijn opmerkingen naar aanleiding van deze laatste lessen en in het geheel waren:
Tops:
- ik begroette de leerlingen bij de deur en maakte contact
- ik herinnerde de jongen die vorige week een gele kaart kreeg aan de gemaakte afspraak
- Ik heb leuke ingevingen die leerlingen aanspreken (eigen liedje 'podium', kaartjes, zingen)
- De leerlingen doen wat ik wil als ik duidelijker ben
- Ik denk over de reflectie na en ben 'begeleidbaar'
Tips:
- wat ik doe in de eerste 5 minuten is bepalend voor het verdere verloop van de les
- ik kan nog meer de leiding nemen
- de partijen van het speelstukje waren te moeilijk
- bij onrust moet ik tempo in de les houden, er iets van zeggen en toch rustig blijven
- ik moet duidelijk van tevoren zeggen wat ik van de leerlingen verwacht
- Ik moet duidelijk met ik boodschap reageren en het gedrag benoemen.
- Als iets niet lukt, moet ik soms gewoon wat anders doen (plan B)
maandag 29 december 2008
donderdag 11 december 2008
10 december 2008 Er is licht aan het eind van de tunnel
Gelukkig was mijn stagementor er deze week wel. Ik vind zijn commentaar altijd erg bruikbaar.
Vandaag gaf ik aan de eerste klas een les rond het thema Zingen. Eerst deden we wat luisteropdrachten uit het boek (muziek op maat, nieuwe methode) en daarna leerde ik een zelf geschreven liedje aan. Ik worstel nog steeds erg met het orde houden. Het komt maar zelden voor dat de klas gewoon stil is. Vaak als ik aan het woord ben, hoor ik altijd geroezemoes op de achtergrond. Die leerlingen snappen dan vervolgens de opdracht niet, dus dan moet je het nog een keer uitleggen. Das toch niet echt nodig op die manier lijkt me. Tegen het eind van de les had een leerling het voor elkaar gekregen dat ik hem minstens 10 x al bij de les had moeten roepen. Ik gaf hem een duidelijke waarschuwing en zei dat hij anders een gele kaart kon gaan halen. Ik was nog een klein beetje mild, maar uiteindelijk deed hij gewoon precies het zelfde als daarvoor (erdoorheen met medeleerlingen praten als ik praat, steeds achterstevoren zitten) en heb ik hem die gele kaart maar gegeven. De eerste. Ik hoorde leerlingen fluisteren: ze geeft echt een gele kaart..! Tja, ik wil er niet meer gaan strooien, maar ergens denk ik dat het wel goed is dat ze weten dat ik het meen.
Mijn stagementor gaf me een tip om het door mij heen praten te voorkomen. Hij zei dat je al in de eerste 5 minuten van de les in moet grijpen als het voor het eerst gebeurt. Als je dat niet doet, mag het blijkbaar en gaat de hele klas het doen. Dit wil ik volgende week wel gaan proberen. Ik moet wat daadkrachtiger zijn.
Goed, tis wel een groot verhaal aan het worden geloof ik..
De derde klas gaf ik een les die ik had bedacht aan de hand van mijn visie. Ik introduceerde het begrip 'akkoordsymbool' als geheimschrift/codetaal van de muziek. En ik gaf ze het akkoordenschema van jingle bells. Dit oefenden we in de les en ze hebben het principe door. Volgende week wil ik erop doorgaan. Het leuke van deze les was, dat hij erg goed werkte. Er zat vaart in en ik wist precies wat ik deed en vond het zelf ook erg relevant dat ze het zouden begrijpen. In het nabespreken met mijn stagementor kwam naar voren dat het een kwaliteit van me is om mijn eigen enthousiasme over een onderwerp over te brengen. Dat zei hij tenminste. Ik denk dat het wel klopt, want dit was de beste les tot nu toe met de derde klas. Met Suzan had ik het naar aanleiding van een andere stagedag gehad over het motivatiemodel en deze les plukte ik daar de vruchten van. De leerlingen begrepen dat het relevant is om akkoordsymbolen te begrijpen, omdat je hiermee ieder liedje kan leren begeleiden die je maar wil.
Nou, dat was het wel weer, volgende week meer verhalen!
X dorien
Vandaag gaf ik aan de eerste klas een les rond het thema Zingen. Eerst deden we wat luisteropdrachten uit het boek (muziek op maat, nieuwe methode) en daarna leerde ik een zelf geschreven liedje aan. Ik worstel nog steeds erg met het orde houden. Het komt maar zelden voor dat de klas gewoon stil is. Vaak als ik aan het woord ben, hoor ik altijd geroezemoes op de achtergrond. Die leerlingen snappen dan vervolgens de opdracht niet, dus dan moet je het nog een keer uitleggen. Das toch niet echt nodig op die manier lijkt me. Tegen het eind van de les had een leerling het voor elkaar gekregen dat ik hem minstens 10 x al bij de les had moeten roepen. Ik gaf hem een duidelijke waarschuwing en zei dat hij anders een gele kaart kon gaan halen. Ik was nog een klein beetje mild, maar uiteindelijk deed hij gewoon precies het zelfde als daarvoor (erdoorheen met medeleerlingen praten als ik praat, steeds achterstevoren zitten) en heb ik hem die gele kaart maar gegeven. De eerste. Ik hoorde leerlingen fluisteren: ze geeft echt een gele kaart..! Tja, ik wil er niet meer gaan strooien, maar ergens denk ik dat het wel goed is dat ze weten dat ik het meen.
Mijn stagementor gaf me een tip om het door mij heen praten te voorkomen. Hij zei dat je al in de eerste 5 minuten van de les in moet grijpen als het voor het eerst gebeurt. Als je dat niet doet, mag het blijkbaar en gaat de hele klas het doen. Dit wil ik volgende week wel gaan proberen. Ik moet wat daadkrachtiger zijn.
Goed, tis wel een groot verhaal aan het worden geloof ik..
De derde klas gaf ik een les die ik had bedacht aan de hand van mijn visie. Ik introduceerde het begrip 'akkoordsymbool' als geheimschrift/codetaal van de muziek. En ik gaf ze het akkoordenschema van jingle bells. Dit oefenden we in de les en ze hebben het principe door. Volgende week wil ik erop doorgaan. Het leuke van deze les was, dat hij erg goed werkte. Er zat vaart in en ik wist precies wat ik deed en vond het zelf ook erg relevant dat ze het zouden begrijpen. In het nabespreken met mijn stagementor kwam naar voren dat het een kwaliteit van me is om mijn eigen enthousiasme over een onderwerp over te brengen. Dat zei hij tenminste. Ik denk dat het wel klopt, want dit was de beste les tot nu toe met de derde klas. Met Suzan had ik het naar aanleiding van een andere stagedag gehad over het motivatiemodel en deze les plukte ik daar de vruchten van. De leerlingen begrepen dat het relevant is om akkoordsymbolen te begrijpen, omdat je hiermee ieder liedje kan leren begeleiden die je maar wil.
Nou, dat was het wel weer, volgende week meer verhalen!
X dorien
3 december 2008 Niet alles gaat zoals je thuis bedenkt..
Hai lieve bloglezers,
Van mn stage vorige week had ik nog niks op mn blog gezet, maar kort gezegd was de les voor de 1e klas niet echt zoals ik gehoopt had. Ik had bedacht om in het begin van de les duidelijk afspraken te maken met de klas, zodat de chaos van de week ervoor niet meer zou gebeuren. Dat deel lukte alleen niet echt. Ik vond het moeilijk om de afspraken ook te houden als ze overtreden werden. Dat gebeurde namelijk al snel. Verder had ik wel even een goed gesprekje met een leerling die ik even op de gang had gezet. Ik zei dat ik geen hekel aan hem had, maar ik dat hem juist graag mocht en hem het liefst in de les zou houden, maar dat hi j me geen keus liet omdat hij gewoon de afspraken niet nakwam die we klassikaal hadden gemaakt. Dat kwam geloof ik best wel aan, want volgens mij had hij echt het idee dat ik hem gewoon niet mocht.
Ik gaf de eerste klas een drumles, maar ik liep even vast op het principe iedere leerling (het zijn er 24) eventjes op het drumstel een basisritme te laten spelen. De aandacht van de rest van de klas vasthouden is dan wel erg lastig..
Verder was de derde klas uitgeroosterd omdat mijn stagementor er niet was. In dat uur had ik afgesproken twee meisjes uit die klas zangles te geven. Dat was echt superleuk! Dus zo eindigde de dag niet slecht.
Van mn stage vorige week had ik nog niks op mn blog gezet, maar kort gezegd was de les voor de 1e klas niet echt zoals ik gehoopt had. Ik had bedacht om in het begin van de les duidelijk afspraken te maken met de klas, zodat de chaos van de week ervoor niet meer zou gebeuren. Dat deel lukte alleen niet echt. Ik vond het moeilijk om de afspraken ook te houden als ze overtreden werden. Dat gebeurde namelijk al snel. Verder had ik wel even een goed gesprekje met een leerling die ik even op de gang had gezet. Ik zei dat ik geen hekel aan hem had, maar ik dat hem juist graag mocht en hem het liefst in de les zou houden, maar dat hi j me geen keus liet omdat hij gewoon de afspraken niet nakwam die we klassikaal hadden gemaakt. Dat kwam geloof ik best wel aan, want volgens mij had hij echt het idee dat ik hem gewoon niet mocht.
Ik gaf de eerste klas een drumles, maar ik liep even vast op het principe iedere leerling (het zijn er 24) eventjes op het drumstel een basisritme te laten spelen. De aandacht van de rest van de klas vasthouden is dan wel erg lastig..
Verder was de derde klas uitgeroosterd omdat mijn stagementor er niet was. In dat uur had ik afgesproken twee meisjes uit die klas zangles te geven. Dat was echt superleuk! Dus zo eindigde de dag niet slecht.
Abonneren op:
Posts (Atom)