Op dit punt in het proces, ben ik erg organisatorisch bezig. Ik maak verschillende draaiboeken (achter de schermen, de kinderen, mezelf, voor het gordijn..). Helicopterview is niet mijn sterkste punt, maar ik probeer alles zo goed mogelijk te overzien. Ik had niet verwacht dat er zo veel bij zou komen kijken! Je moet dingen echt helemaal overdenken, zodat je niet voor veel verrassingen komt te staan.. Erg leerzaam!
Dinsdag heb ik een uurtje om nog 1 scène bij te schaven. Donderdag heb ik 2 uur de tijd voor een voorgenerale en overgangen-repetitie. Vrijdag heb ik nog een generale en dan zit het er echt op!
Heeft iemand trouwens nog een circusdirecteurjasje en een hoge hoed op zolder liggen?
:p
zondag 21 juni 2009
woensdag 17 juni 2009
Hè, hoe deed ze dat?!
Vandaag heb ik niet alles kunnen doen wat ik wilde. De groepsleerkracht was namelijk niet te spreken over het gedrag van de klas en als straf mocht de klas geen muziekles. Hier baalde ik van, want ik had net alles klaarstaan in de gymzaal om voor het eerst een doorloop te doen. Erg jammer! Ik heb ik die tijd nog gewerkt aan het decor, wat ik een andere keer nu niet meer hoef te doen, dus dat scheelt wel weer.
Voordat de juf boos was, heb ik nog twee scenes kunnen oefenen. Ik oefende een scene vandaag als geheel, zonder al te veel bij te schaven. Hier heb ik voor gekozen om de kinderen een idee te laten krijgen van wanneer ze in de scene zitten.
Diet betekende wel dat ik alle kinderen van een scene op hetzelfde moment in de gymzaal had en het orde houden meer vroeg dan bij kleineren groepjes. Ik sprak af: niet op het podium = stil.
Als ze zich hier goed aan hielden, mochten ze het als beloning nog een keer met kostuums doen. Bij de eerste scene verdienden de kinderen het niet. Bij de tweede scene wel, omdat de kinderen die er bij de eerste scene ook bij waren extra hun best deden.
Het moment waar ik vandaag het meest tevreden over was, was een goocheltruc van een meisje. Ik had deze los met haar geoefend, maar nu was het voor het eerst met echt publiek. Het ging goed en de reactie van de andere kinderen was: 'hè, hoe deed ze dat?!' Dat was precies wat ik had gehoopt :D.
Nu hopen dat de mensen achterin de zaal het volgende week ook goed kunnen volgen!
Tjonge, de tijd gaat echt hard nu.
Morgen ga ik er weer vol voor!
Dorien
Voordat de juf boos was, heb ik nog twee scenes kunnen oefenen. Ik oefende een scene vandaag als geheel, zonder al te veel bij te schaven. Hier heb ik voor gekozen om de kinderen een idee te laten krijgen van wanneer ze in de scene zitten.
Diet betekende wel dat ik alle kinderen van een scene op hetzelfde moment in de gymzaal had en het orde houden meer vroeg dan bij kleineren groepjes. Ik sprak af: niet op het podium = stil.
Als ze zich hier goed aan hielden, mochten ze het als beloning nog een keer met kostuums doen. Bij de eerste scene verdienden de kinderen het niet. Bij de tweede scene wel, omdat de kinderen die er bij de eerste scene ook bij waren extra hun best deden.
Het moment waar ik vandaag het meest tevreden over was, was een goocheltruc van een meisje. Ik had deze los met haar geoefend, maar nu was het voor het eerst met echt publiek. Het ging goed en de reactie van de andere kinderen was: 'hè, hoe deed ze dat?!' Dat was precies wat ik had gehoopt :D.
Nu hopen dat de mensen achterin de zaal het volgende week ook goed kunnen volgen!
Tjonge, de tijd gaat echt hard nu.
Morgen ga ik er weer vol voor!
Dorien
maandag 15 juni 2009
een bijzonder 1 op 1tje
Nog twee weken en dan is de musicaluitvoering!
Vanaf nu ben ik dan ook ongeveer iedere dag wel een paar uurtjes (of wat langer) op school te vinden. Ik oefen vooral losse scenes en op de lange dagen sluit ik af met een uurtje klassikaal. Ik wil nu ook langzaamaan doorlopen gaan doen, want uiteindelijk moet het toch een groot geheel worden.
Het orde houden is toch nog steeds een belangrijk aandachtspunt.
In sommige scenes spelen meerdere kinderen die nogal druk kunnen zijn en liever niet dan wel doen wat ik van ze vraag. Dan probeer ik altijd tactisch in te delen en deze kinderen pas uit de klas te halen als ik ze echt nodig heb.
Vorige week had ik een klassikale les, waarbij we de liedjes van de musical gingen oefenen. Een jongen deed tijdens dit uurtje niet goed mee. Hij was veel met andere dingen bezig en miste steeds mijn instructie omdat hij er doorheen aan het praten was. Ik liet ongeveer de hele escalatieladder er op los: oogcontact, naam noemen, gewenst gedrag uitspreken, waarschuwen, apart zetten, weer terugzetten, laatste waarschuwing geven, op de gang zetten. Na afloop van de les nam ik hem nog even apart. Ik had met hem een goed gesprek. We spraken eerlijk en open over wat er nou was gebeurd. Hoe hij en ik het ervaarde en wat naar zijn mening de oorzaak was van zijn gedrag. Ik vond het wel verassend waar het op neer kwam . Hij zei dat hij mijn waarschuwing niet zo serieus had genomen omdat hij niet aan mij zag dat ik het echt meende. Zijn juf kijkt op zulke momenten vaak heel streng en dan kan hij er niet omheen. We bespraken dat ik dit anders doe en dat hij nu weet dat een laatste waarschuwing echt een laatste waarschuwing is. Je zou kunnen zeggen dat hij daarmee de schuld bij mij legt. Maar hij geeft ook toe dat hij bewust niet naar mij had geluisterd, dus ik vond het juist een heel verhelderend en prettig gesprek.
Vandaag zag ik hem weer. Hij speelde in twee scenes mee. De eerste scene deed hij erg vervelend vond ik. Ik had het er ook niet meer met hem over gehad, dus dat besloot ik te doen voordat we met de 2e scene aan de slag gingen. Ik nam hem even apart en sprak even met hem over wat we hadden afgesproken en ik herinnerde hem eraan dat hij in groep 6 zit en het goede voorbeeld mag geven aan de rest (waarvan sommige in groep 5 zitten) Dit werkte een stuk beter en hij deed enthousiast mee. Ik moest hem er af en toe aan herinneren, maar hij deed veel beter zn best om zich te gedragen.
Ik vind het een bijzondere ervaring, dat nu ik wat intensiever op een school loop, ik met sommige kinderen een soort band heb gekregen. Dit werkt veel beter dan een machtstrijd met een klas aangaan.
Ik hou jullie op de hoogte!
Groetjes Dorien
Vanaf nu ben ik dan ook ongeveer iedere dag wel een paar uurtjes (of wat langer) op school te vinden. Ik oefen vooral losse scenes en op de lange dagen sluit ik af met een uurtje klassikaal. Ik wil nu ook langzaamaan doorlopen gaan doen, want uiteindelijk moet het toch een groot geheel worden.
Het orde houden is toch nog steeds een belangrijk aandachtspunt.
In sommige scenes spelen meerdere kinderen die nogal druk kunnen zijn en liever niet dan wel doen wat ik van ze vraag. Dan probeer ik altijd tactisch in te delen en deze kinderen pas uit de klas te halen als ik ze echt nodig heb.
Vorige week had ik een klassikale les, waarbij we de liedjes van de musical gingen oefenen. Een jongen deed tijdens dit uurtje niet goed mee. Hij was veel met andere dingen bezig en miste steeds mijn instructie omdat hij er doorheen aan het praten was. Ik liet ongeveer de hele escalatieladder er op los: oogcontact, naam noemen, gewenst gedrag uitspreken, waarschuwen, apart zetten, weer terugzetten, laatste waarschuwing geven, op de gang zetten. Na afloop van de les nam ik hem nog even apart. Ik had met hem een goed gesprek. We spraken eerlijk en open over wat er nou was gebeurd. Hoe hij en ik het ervaarde en wat naar zijn mening de oorzaak was van zijn gedrag. Ik vond het wel verassend waar het op neer kwam . Hij zei dat hij mijn waarschuwing niet zo serieus had genomen omdat hij niet aan mij zag dat ik het echt meende. Zijn juf kijkt op zulke momenten vaak heel streng en dan kan hij er niet omheen. We bespraken dat ik dit anders doe en dat hij nu weet dat een laatste waarschuwing echt een laatste waarschuwing is. Je zou kunnen zeggen dat hij daarmee de schuld bij mij legt. Maar hij geeft ook toe dat hij bewust niet naar mij had geluisterd, dus ik vond het juist een heel verhelderend en prettig gesprek.
Vandaag zag ik hem weer. Hij speelde in twee scenes mee. De eerste scene deed hij erg vervelend vond ik. Ik had het er ook niet meer met hem over gehad, dus dat besloot ik te doen voordat we met de 2e scene aan de slag gingen. Ik nam hem even apart en sprak even met hem over wat we hadden afgesproken en ik herinnerde hem eraan dat hij in groep 6 zit en het goede voorbeeld mag geven aan de rest (waarvan sommige in groep 5 zitten) Dit werkte een stuk beter en hij deed enthousiast mee. Ik moest hem er af en toe aan herinneren, maar hij deed veel beter zn best om zich te gedragen.
Ik vind het een bijzondere ervaring, dat nu ik wat intensiever op een school loop, ik met sommige kinderen een soort band heb gekregen. Dit werkt veel beter dan een machtstrijd met een klas aangaan.
Ik hou jullie op de hoogte!
Groetjes Dorien
zondag 7 juni 2009
Nieuwsgierige aagjes en hyper-actiefjes
Afgelopen donderdag liep ik nog een dag extra stage.
Ik nam ruim te tijd om scène voor scène het eerste deel van de musical door te nemen. Dat schoot op! De volgende keer als ik een hele dag stage kan lopen, maak ik de rest van de scènes af en dan wordt het geheel toch al aardig uitvoerbaar :D.
Maar nu over aagjes en hyper-actiefjes..
Het valt me op dat sommige kinderen constant vragen stellen of ideeën hebben als het even niet uitkomt. 'Juf, gaan we vandaag ook deze scène doen? ' ' Juf, ik heb een nep-geweer, zal ik die meenemen?' 'Juf, ik zag op tv dat je met joga iemand kan laten zweven, zulen we dat proberen in de musical' 'juf die en die speelt goochelaar, mag ik dat ook?'.
De tip van m'n stagementor was: geef sommige kinderen een maximum aantal vragen. Bijvoorbeeld 3 per dag. Dan denken ze wel 2x na voor ze hun vingen opsteken
Ik ga het proberen.. ;)
Verder zit ik te broeden op momenten in de les waar de kinderen ruimte hebben om ideeën te roepen.
Dan de hyper-actiefjes..
Een jongen uit mn klas is nogal druk. Als de andere kinderen het prima vinden om op een stoel te zitten, geeft hij veel meer de voorkeur aan een ratslag maken, ergens aan gaan hangen, of gewoon zo hard rennen dat je net uitglijdt. Heerlijk..
Tijdens het oefenen van een scène kan ik zo'n druktemakertje er niet altijd even goed bij hebben, dus wat heb ik deze les gedaan: Ik liet hem maar korte momenten met mij oefenen en de rest van de scène (waar hij niet in speelde) mocht hij terug naar de klas. Verder heeft hij een leuke rol tijdens een liedje. Hij mag dan alles geven tijdens het uitbeelden van de persoon waarover het lied gaat..
Ik nam ruim te tijd om scène voor scène het eerste deel van de musical door te nemen. Dat schoot op! De volgende keer als ik een hele dag stage kan lopen, maak ik de rest van de scènes af en dan wordt het geheel toch al aardig uitvoerbaar :D.
Maar nu over aagjes en hyper-actiefjes..
Het valt me op dat sommige kinderen constant vragen stellen of ideeën hebben als het even niet uitkomt. 'Juf, gaan we vandaag ook deze scène doen? ' ' Juf, ik heb een nep-geweer, zal ik die meenemen?' 'Juf, ik zag op tv dat je met joga iemand kan laten zweven, zulen we dat proberen in de musical' 'juf die en die speelt goochelaar, mag ik dat ook?'.
De tip van m'n stagementor was: geef sommige kinderen een maximum aantal vragen. Bijvoorbeeld 3 per dag. Dan denken ze wel 2x na voor ze hun vingen opsteken
Ik ga het proberen.. ;)
Verder zit ik te broeden op momenten in de les waar de kinderen ruimte hebben om ideeën te roepen.
Dan de hyper-actiefjes..
Een jongen uit mn klas is nogal druk. Als de andere kinderen het prima vinden om op een stoel te zitten, geeft hij veel meer de voorkeur aan een ratslag maken, ergens aan gaan hangen, of gewoon zo hard rennen dat je net uitglijdt. Heerlijk..
Tijdens het oefenen van een scène kan ik zo'n druktemakertje er niet altijd even goed bij hebben, dus wat heb ik deze les gedaan: Ik liet hem maar korte momenten met mij oefenen en de rest van de scène (waar hij niet in speelde) mocht hij terug naar de klas. Verder heeft hij een leuke rol tijdens een liedje. Hij mag dan alles geven tijdens het uitbeelden van de persoon waarover het lied gaat..
woensdag 3 juni 2009
opmaten en syncopes, alsof het niks was..
Vandaag heb ik een nieuw lied aangeleerd "Wie O Wie". Ik maakte me een beetje zorgen over de (dacht ik) ingewikkelde ritmes van het lied, maar de klas voelde de opmaten en de syncopes geweldig goed aan. De manier waarop ik het aanleerde was denk ik ook een succesfactor ->
Stap 1. Zelf hele lied voorzingen (door de herhalingen van couplet-refrein horen ze de verschillende melodieën meerdere keren zonder zelf mee te zingen).
Stap 2. Met wisselzang zin voor zin het refrein aanleren. Wanneer zij zingen, zing ik niet mee. Als ze hem niet goed zingen, nog en keer voorzingen en daar ook handgebaren bij maken.
Stap 3. Het hele lied zingen. De klas mag ieder refrein meezingen. Op deze manier horen ze alle coupletten dus nog een keer (goed voor het vormen van klankvoorstelling).
Stap 4. Op de zelfde manier aanleren van de verschillende coupletten. Tussendoor steeds het geheel zingen tot waar ze het kennen.
Ik denk dat ik deze methode nog maar even ga vasthouden, het lijkt erg goed te werken ;)
Groetjes Dorien
Stap 1. Zelf hele lied voorzingen (door de herhalingen van couplet-refrein horen ze de verschillende melodieën meerdere keren zonder zelf mee te zingen).
Stap 2. Met wisselzang zin voor zin het refrein aanleren. Wanneer zij zingen, zing ik niet mee. Als ze hem niet goed zingen, nog en keer voorzingen en daar ook handgebaren bij maken.
Stap 3. Het hele lied zingen. De klas mag ieder refrein meezingen. Op deze manier horen ze alle coupletten dus nog een keer (goed voor het vormen van klankvoorstelling).
Stap 4. Op de zelfde manier aanleren van de verschillende coupletten. Tussendoor steeds het geheel zingen tot waar ze het kennen.
Ik denk dat ik deze methode nog maar even ga vasthouden, het lijkt erg goed te werken ;)
Groetjes Dorien
Abonneren op:
Posts (Atom)