een bijzonder 1 op 1tje

Nog twee weken en dan is de musicaluitvoering!
Vanaf nu ben ik dan ook ongeveer iedere dag wel een paar uurtjes (of wat langer) op school te vinden. Ik oefen vooral losse scenes en op de lange dagen sluit ik af met een uurtje klassikaal. Ik wil nu ook langzaamaan doorlopen gaan doen, want uiteindelijk moet het toch een groot geheel worden.
Het orde houden is toch nog steeds een belangrijk aandachtspunt.
In sommige scenes spelen meerdere kinderen die nogal druk kunnen zijn en liever niet dan wel doen wat ik van ze vraag. Dan probeer ik altijd tactisch in te delen en deze kinderen pas uit de klas te halen als ik ze echt nodig heb.
Vorige week had ik een klassikale les, waarbij we de liedjes van de musical gingen oefenen. Een jongen deed tijdens dit uurtje niet goed mee. Hij was veel met andere dingen bezig en miste steeds mijn instructie omdat hij er doorheen aan het praten was. Ik liet ongeveer de hele escalatieladder er op los: oogcontact, naam noemen, gewenst gedrag uitspreken, waarschuwen, apart zetten, weer terugzetten, laatste waarschuwing geven, op de gang zetten. Na afloop van de les nam ik hem nog even apart. Ik had met hem een goed gesprek. We spraken eerlijk en open over wat er nou was gebeurd. Hoe hij en ik het ervaarde en wat naar zijn mening de oorzaak was van zijn gedrag. Ik vond het wel verassend waar het op neer kwam . Hij zei dat hij mijn waarschuwing niet zo serieus had genomen omdat hij niet aan mij zag dat ik het echt meende. Zijn juf kijkt op zulke momenten vaak heel streng en dan kan hij er niet omheen. We bespraken dat ik dit anders doe en dat hij nu weet dat een laatste waarschuwing echt een laatste waarschuwing is. Je zou kunnen zeggen dat hij daarmee de schuld bij mij legt. Maar hij geeft ook toe dat hij bewust niet naar mij had geluisterd, dus ik vond het juist een heel verhelderend en prettig gesprek.
Vandaag zag ik hem weer. Hij speelde in twee scenes mee. De eerste scene deed hij erg vervelend vond ik. Ik had het er ook niet meer met hem over gehad, dus dat besloot ik te doen voordat we met de 2e scene aan de slag gingen. Ik nam hem even apart en sprak even met hem over wat we hadden afgesproken en ik herinnerde hem eraan dat hij in groep 6 zit en het goede voorbeeld mag geven aan de rest (waarvan sommige in groep 5 zitten) Dit werkte een stuk beter en hij deed enthousiast mee. Ik moest hem er af en toe aan herinneren, maar hij deed veel beter zn best om zich te gedragen.
Ik vind het een bijzondere ervaring, dat nu ik wat intensiever op een school loop, ik met sommige kinderen een soort band heb gekregen. Dit werkt veel beter dan een machtstrijd met een klas aangaan.
Ik hou jullie op de hoogte!

Groetjes Dorien