Vandaag waren de laatste lessen.
Toen ik de leerlingen bij de deur begroette riep een leerling: Wie gaat u vandaag een gele kaart geven? Het was blijkbaar blijven hangen dat ik een gele kaart gaf vorige week. Deze les had ik bijna weer een gele kaart gegeven. Het was dat dit mijn laatste stagedag was, anders had ik het wel gedaan.
Terugkijkend heb ik denk ik best veel geleerd over hoe het type leerling dat op deze school rondliep: vmbo-leering, eventueel met rugzakje. Ik merk dat ik het moeilijk vind om gewenst gedrag te eisen van een bepaalde leerling met ADHD. Ik had gevoelsmatig de neiging om meer geduld met deze leerling te hebben. Achteraf heeft dit niet geholpen, want het gedrag nam niet af. Mijn conclusie is daarom dat ik ondanks rugzakjes van iedereen verwacht dat ze goed meedoen. Met rugzak-leerlingen zou ik misschien beter bijvoorbeeld na de les eens samen een oplossing kunnen bedenken, mocht het niet goed lukken.
Het viel me de laatste lessen op dat een meisje dat in het begin heel vrolijk en enthousiast was, later vaak afwezig voor zich uit zat te staren. Het gedoe van het orde proberen te houden had dus ook een negatief effect op de sfeer in de klas en de motivatie. Jammer dat dat zo gelopen is. (Bart zei meerdere keren tegen me dat ik het enthousiasme van de leerlingen voor het vak moet belonen. Dit is denk ik ook wel een sleutel. ) Ik had het er ook met Bart over dat ik het gevoel had dat ik in het begin van mijn stage te veel onrust heb getolereerd en dat het nu erg moeiijk is dat weer ongedaan te maken. Hij zei dat hij ook dat idee had. De volgende keer moet ik dus meteen beginnen met toepassen van wat ik geleerd heb.
Ik liep er tegenaan dat ik voor de 1e klas echt niet wist wat ik zou gaan behandelen/doen deze les. Ik was van plan om de verschillende stagelessen samenhang te laten hebben met elkaar, maar dit was eigenlijk niet gelukt. Een van de oorzaken is, dat ik nog te veel moeite heb met orde houden. Een andere oorzaak is dat je een klas eigenlijk beter moet kennen om te bedenken wat voor hun goede leerdoelen zijn. Zo kwam ik erachter dat deze klassen erg moeite hebben met de flow door laten gaan. Ze hebben blijkbaar geen duidelijk maatgevoel tijdens het musiceren. Om dit te verbeteren deed ik de les daarna wat met ritmes klappen op verschillende tellen in de maat. Maar de onrust in de klas belemmende de lesinhoud erg. Bart raadde me daarom aan om ook dingen uit het boek te doen. Hij zei: je moet in je les wat meer rust inbouwen. Je moet sowieso 5 minuten tijd voor jezelf hebben in een les. De opdrachten in het boek vond ik alleen niet zo boeiend, waardoor ik dit met niet zo veel enthousiasme bracht als hij zou hebben gedaan. Dit had dan weer een negatief effect op de klas. Kort gezegd is de oorzaak van het mislukken van de doorlopende leerlijn denk ik dat ik nog niet goed de orde kan houden.
Na het lesgeven had ik een evaluerend gesprek met mijn stagementor. Zijn opmerkingen naar aanleiding van deze laatste lessen en in het geheel waren:
Tops:
- ik begroette de leerlingen bij de deur en maakte contact
- ik herinnerde de jongen die vorige week een gele kaart kreeg aan de gemaakte afspraak
- Ik heb leuke ingevingen die leerlingen aanspreken (eigen liedje 'podium', kaartjes, zingen)
- De leerlingen doen wat ik wil als ik duidelijker ben
- Ik denk over de reflectie na en ben 'begeleidbaar'
Tips:
- wat ik doe in de eerste 5 minuten is bepalend voor het verdere verloop van de les
- ik kan nog meer de leiding nemen
- de partijen van het speelstukje waren te moeilijk
- bij onrust moet ik tempo in de les houden, er iets van zeggen en toch rustig blijven
- ik moet duidelijk van tevoren zeggen wat ik van de leerlingen verwacht
- Ik moet duidelijk met ik boodschap reageren en het gedrag benoemen.
- Als iets niet lukt, moet ik soms gewoon wat anders doen (plan B)
maandag 29 december 2008
donderdag 11 december 2008
10 december 2008 Er is licht aan het eind van de tunnel
Gelukkig was mijn stagementor er deze week wel. Ik vind zijn commentaar altijd erg bruikbaar.
Vandaag gaf ik aan de eerste klas een les rond het thema Zingen. Eerst deden we wat luisteropdrachten uit het boek (muziek op maat, nieuwe methode) en daarna leerde ik een zelf geschreven liedje aan. Ik worstel nog steeds erg met het orde houden. Het komt maar zelden voor dat de klas gewoon stil is. Vaak als ik aan het woord ben, hoor ik altijd geroezemoes op de achtergrond. Die leerlingen snappen dan vervolgens de opdracht niet, dus dan moet je het nog een keer uitleggen. Das toch niet echt nodig op die manier lijkt me. Tegen het eind van de les had een leerling het voor elkaar gekregen dat ik hem minstens 10 x al bij de les had moeten roepen. Ik gaf hem een duidelijke waarschuwing en zei dat hij anders een gele kaart kon gaan halen. Ik was nog een klein beetje mild, maar uiteindelijk deed hij gewoon precies het zelfde als daarvoor (erdoorheen met medeleerlingen praten als ik praat, steeds achterstevoren zitten) en heb ik hem die gele kaart maar gegeven. De eerste. Ik hoorde leerlingen fluisteren: ze geeft echt een gele kaart..! Tja, ik wil er niet meer gaan strooien, maar ergens denk ik dat het wel goed is dat ze weten dat ik het meen.
Mijn stagementor gaf me een tip om het door mij heen praten te voorkomen. Hij zei dat je al in de eerste 5 minuten van de les in moet grijpen als het voor het eerst gebeurt. Als je dat niet doet, mag het blijkbaar en gaat de hele klas het doen. Dit wil ik volgende week wel gaan proberen. Ik moet wat daadkrachtiger zijn.
Goed, tis wel een groot verhaal aan het worden geloof ik..
De derde klas gaf ik een les die ik had bedacht aan de hand van mijn visie. Ik introduceerde het begrip 'akkoordsymbool' als geheimschrift/codetaal van de muziek. En ik gaf ze het akkoordenschema van jingle bells. Dit oefenden we in de les en ze hebben het principe door. Volgende week wil ik erop doorgaan. Het leuke van deze les was, dat hij erg goed werkte. Er zat vaart in en ik wist precies wat ik deed en vond het zelf ook erg relevant dat ze het zouden begrijpen. In het nabespreken met mijn stagementor kwam naar voren dat het een kwaliteit van me is om mijn eigen enthousiasme over een onderwerp over te brengen. Dat zei hij tenminste. Ik denk dat het wel klopt, want dit was de beste les tot nu toe met de derde klas. Met Suzan had ik het naar aanleiding van een andere stagedag gehad over het motivatiemodel en deze les plukte ik daar de vruchten van. De leerlingen begrepen dat het relevant is om akkoordsymbolen te begrijpen, omdat je hiermee ieder liedje kan leren begeleiden die je maar wil.
Nou, dat was het wel weer, volgende week meer verhalen!
X dorien
Vandaag gaf ik aan de eerste klas een les rond het thema Zingen. Eerst deden we wat luisteropdrachten uit het boek (muziek op maat, nieuwe methode) en daarna leerde ik een zelf geschreven liedje aan. Ik worstel nog steeds erg met het orde houden. Het komt maar zelden voor dat de klas gewoon stil is. Vaak als ik aan het woord ben, hoor ik altijd geroezemoes op de achtergrond. Die leerlingen snappen dan vervolgens de opdracht niet, dus dan moet je het nog een keer uitleggen. Das toch niet echt nodig op die manier lijkt me. Tegen het eind van de les had een leerling het voor elkaar gekregen dat ik hem minstens 10 x al bij de les had moeten roepen. Ik gaf hem een duidelijke waarschuwing en zei dat hij anders een gele kaart kon gaan halen. Ik was nog een klein beetje mild, maar uiteindelijk deed hij gewoon precies het zelfde als daarvoor (erdoorheen met medeleerlingen praten als ik praat, steeds achterstevoren zitten) en heb ik hem die gele kaart maar gegeven. De eerste. Ik hoorde leerlingen fluisteren: ze geeft echt een gele kaart..! Tja, ik wil er niet meer gaan strooien, maar ergens denk ik dat het wel goed is dat ze weten dat ik het meen.
Mijn stagementor gaf me een tip om het door mij heen praten te voorkomen. Hij zei dat je al in de eerste 5 minuten van de les in moet grijpen als het voor het eerst gebeurt. Als je dat niet doet, mag het blijkbaar en gaat de hele klas het doen. Dit wil ik volgende week wel gaan proberen. Ik moet wat daadkrachtiger zijn.
Goed, tis wel een groot verhaal aan het worden geloof ik..
De derde klas gaf ik een les die ik had bedacht aan de hand van mijn visie. Ik introduceerde het begrip 'akkoordsymbool' als geheimschrift/codetaal van de muziek. En ik gaf ze het akkoordenschema van jingle bells. Dit oefenden we in de les en ze hebben het principe door. Volgende week wil ik erop doorgaan. Het leuke van deze les was, dat hij erg goed werkte. Er zat vaart in en ik wist precies wat ik deed en vond het zelf ook erg relevant dat ze het zouden begrijpen. In het nabespreken met mijn stagementor kwam naar voren dat het een kwaliteit van me is om mijn eigen enthousiasme over een onderwerp over te brengen. Dat zei hij tenminste. Ik denk dat het wel klopt, want dit was de beste les tot nu toe met de derde klas. Met Suzan had ik het naar aanleiding van een andere stagedag gehad over het motivatiemodel en deze les plukte ik daar de vruchten van. De leerlingen begrepen dat het relevant is om akkoordsymbolen te begrijpen, omdat je hiermee ieder liedje kan leren begeleiden die je maar wil.
Nou, dat was het wel weer, volgende week meer verhalen!
X dorien
3 december 2008 Niet alles gaat zoals je thuis bedenkt..
Hai lieve bloglezers,
Van mn stage vorige week had ik nog niks op mn blog gezet, maar kort gezegd was de les voor de 1e klas niet echt zoals ik gehoopt had. Ik had bedacht om in het begin van de les duidelijk afspraken te maken met de klas, zodat de chaos van de week ervoor niet meer zou gebeuren. Dat deel lukte alleen niet echt. Ik vond het moeilijk om de afspraken ook te houden als ze overtreden werden. Dat gebeurde namelijk al snel. Verder had ik wel even een goed gesprekje met een leerling die ik even op de gang had gezet. Ik zei dat ik geen hekel aan hem had, maar ik dat hem juist graag mocht en hem het liefst in de les zou houden, maar dat hi j me geen keus liet omdat hij gewoon de afspraken niet nakwam die we klassikaal hadden gemaakt. Dat kwam geloof ik best wel aan, want volgens mij had hij echt het idee dat ik hem gewoon niet mocht.
Ik gaf de eerste klas een drumles, maar ik liep even vast op het principe iedere leerling (het zijn er 24) eventjes op het drumstel een basisritme te laten spelen. De aandacht van de rest van de klas vasthouden is dan wel erg lastig..
Verder was de derde klas uitgeroosterd omdat mijn stagementor er niet was. In dat uur had ik afgesproken twee meisjes uit die klas zangles te geven. Dat was echt superleuk! Dus zo eindigde de dag niet slecht.
Van mn stage vorige week had ik nog niks op mn blog gezet, maar kort gezegd was de les voor de 1e klas niet echt zoals ik gehoopt had. Ik had bedacht om in het begin van de les duidelijk afspraken te maken met de klas, zodat de chaos van de week ervoor niet meer zou gebeuren. Dat deel lukte alleen niet echt. Ik vond het moeilijk om de afspraken ook te houden als ze overtreden werden. Dat gebeurde namelijk al snel. Verder had ik wel even een goed gesprekje met een leerling die ik even op de gang had gezet. Ik zei dat ik geen hekel aan hem had, maar ik dat hem juist graag mocht en hem het liefst in de les zou houden, maar dat hi j me geen keus liet omdat hij gewoon de afspraken niet nakwam die we klassikaal hadden gemaakt. Dat kwam geloof ik best wel aan, want volgens mij had hij echt het idee dat ik hem gewoon niet mocht.
Ik gaf de eerste klas een drumles, maar ik liep even vast op het principe iedere leerling (het zijn er 24) eventjes op het drumstel een basisritme te laten spelen. De aandacht van de rest van de klas vasthouden is dan wel erg lastig..
Verder was de derde klas uitgeroosterd omdat mijn stagementor er niet was. In dat uur had ik afgesproken twee meisjes uit die klas zangles te geven. Dat was echt superleuk! Dus zo eindigde de dag niet slecht.
woensdag 26 november 2008
26 november 2008
Zo, vandaag was (voor mij persoonlijk) het absolute dieptepunt tot nu toe. Ik hoop dat ik hierna weer in een stijgende lijn omhoog ga, anders weet ik niet of ik het wel overleef.
Waar ik het meest tegenaan liep, was hoe ik moet reageren op leerlingen die weigeren mee te doen met de les. Ik bedoel, je kan niemand dwingen om mee te zingen. Maar er moet toch een manier zijn waarop je dit soort leerlingen weet te motiveren. Mijn tijdelijke oplossing was dat ik de leerlingen die niet meededen gewoon op de gang zette. Dan had ik er geen last van. Maar het is natuurlijk niet echt de bedoeling dat er altijd een deel van de klas buiten zit. Dan doe ik toch iets fout, vind ik.
Nou was het ook niet echt een ideale les om te geven, aangezien ik een les a la Erzsi (MIK) ging doen. Klappen, ritmes, instrumenten en zingen. Ik had misschien een deel van de les uit het boek moeten werken / luisteropdracht moet doen. In ieder geval iets rustigs..
Maar goed.
De conclusie van mijn mentor was dat het wel in me zit, maar dat ik nog wat didactische vaardigheden moet leren.
Als ik heel eerlijk ben, heb ik het even helemaal gehad met lesgeven.
Zou het eraan liggen dat dit niet mijn eigen klas is. Of moet ik gewoon nog veel leren..
Hopen dat het volgende week beter gaat.
En anders kan ik altijd nog met Xfactor meedoen :p
XXX dorien
Waar ik het meest tegenaan liep, was hoe ik moet reageren op leerlingen die weigeren mee te doen met de les. Ik bedoel, je kan niemand dwingen om mee te zingen. Maar er moet toch een manier zijn waarop je dit soort leerlingen weet te motiveren. Mijn tijdelijke oplossing was dat ik de leerlingen die niet meededen gewoon op de gang zette. Dan had ik er geen last van. Maar het is natuurlijk niet echt de bedoeling dat er altijd een deel van de klas buiten zit. Dan doe ik toch iets fout, vind ik.
Nou was het ook niet echt een ideale les om te geven, aangezien ik een les a la Erzsi (MIK) ging doen. Klappen, ritmes, instrumenten en zingen. Ik had misschien een deel van de les uit het boek moeten werken / luisteropdracht moet doen. In ieder geval iets rustigs..
Maar goed.
De conclusie van mijn mentor was dat het wel in me zit, maar dat ik nog wat didactische vaardigheden moet leren.
Als ik heel eerlijk ben, heb ik het even helemaal gehad met lesgeven.
Zou het eraan liggen dat dit niet mijn eigen klas is. Of moet ik gewoon nog veel leren..
Hopen dat het volgende week beter gaat.
En anders kan ik altijd nog met Xfactor meedoen :p
XXX dorien
dinsdag 18 november 2008
19 november Staken!
Vandaag geen les, omdat er gestaakt wordt.
Staking voortgezet onderwijs (bericht van NOS)
"De aangekondigde staking in het voortgezet onderwijs gaat door. Bonden en werkgevers zijn het niet eens geworden over een nieuwe cao. De bonden eisen onder meer een verlaging van de werkdruk voor leraren en betere arbeidsvoorwaarden voor het niet onderwijzend personeel."
Laten we hopen dat het werkt!
Groetjes Dorien
Staking voortgezet onderwijs (bericht van NOS)
"De aangekondigde staking in het voortgezet onderwijs gaat door. Bonden en werkgevers zijn het niet eens geworden over een nieuwe cao. De bonden eisen onder meer een verlaging van de werkdruk voor leraren en betere arbeidsvoorwaarden voor het niet onderwijzend personeel."
Laten we hopen dat het werkt!
Groetjes Dorien
zondag 16 november 2008
les 2 Het gaat iets beter :) 12-11-2008
Vandaag ging het gelukkig wat beter dan de vorige keer. Ik vind het nog wel erg moeilijk allemaal, maar ik heb na deze les weer goede hoop dat het me wel gaat lukken om mezelf echt te profileren als docent en in mijn lessen rekening te houden met wat het gevolg is van bepaalde werkvormen en manieren om dingen aan te leren.
Ik had deze week thuis de namen geleerd van de 1e klas. Dat hielp echt enorm! Het is heel prettig om de leerling bij hun naam te noemen, ook als ze ongewenst gedrag vertonen. Bij de reflectie van vorige les, liet mijn stagementor Bart me met een vraag achter: hoe kan ik de les beter beginnen? Ik had van alles bedacht, maar was niet gekomen op hetgeen waar Bart op doelde: contact maken met de leerlingen, niet alleen als groep, maar vooral ook als individuen. Zo gaf hij de tip om bij de ingang te staan als ze binnen kwamen in plaats van met mezelf en mijn les bezig te zijn. Een goeie tip!
Deze les was een les van veel waarschuwen en ingrijpen, omdat ik constant geconfronteerd werd met ongewenst gedrag. In het begin zette ik een jongen vooraan. Ik riep een keer 6 jongens bij me die alle 6 erg vervelend waren en gaf ze een laatste kans. Twee jongens stuurde ik ongeveer 5 minuten de gang op, omdat ze ondanks waarschuwingen toch doorgingen. Ik wil dit ongewenste gedrag eigenlijk liever voorkomen. Want al die maatregelen verstoren de les net zo goed als het gedrag zelf. Anniecke vertelde op stagereflectie dat haar stagementor zei dat het heel belangrijk is om gewenst gedrag aan te geven, voordat je gelijk met waarschuwingen komt. Dit wil ik ook gaan proberen. Verder zit ik ook met de vraag hoe je iedereen actief met iets aan de slag kan krijgen. Het is nog even een raadsel voor me, maar ik kom er vast achter.
Positief vond ik dat ik vandaag rustiger was voor de klas en volgens mijn stagementor kwam ik evenwichtiger over en wordt ik al wat beter in het klassenmanagement, zoals hij dat noemt. Hij bedoelt orde houden en zo. Dat is toch wel het punt waar al sinds mijn eerste stage mee worstel.
Liefs Dorien
Ik had deze week thuis de namen geleerd van de 1e klas. Dat hielp echt enorm! Het is heel prettig om de leerling bij hun naam te noemen, ook als ze ongewenst gedrag vertonen. Bij de reflectie van vorige les, liet mijn stagementor Bart me met een vraag achter: hoe kan ik de les beter beginnen? Ik had van alles bedacht, maar was niet gekomen op hetgeen waar Bart op doelde: contact maken met de leerlingen, niet alleen als groep, maar vooral ook als individuen. Zo gaf hij de tip om bij de ingang te staan als ze binnen kwamen in plaats van met mezelf en mijn les bezig te zijn. Een goeie tip!
Deze les was een les van veel waarschuwen en ingrijpen, omdat ik constant geconfronteerd werd met ongewenst gedrag. In het begin zette ik een jongen vooraan. Ik riep een keer 6 jongens bij me die alle 6 erg vervelend waren en gaf ze een laatste kans. Twee jongens stuurde ik ongeveer 5 minuten de gang op, omdat ze ondanks waarschuwingen toch doorgingen. Ik wil dit ongewenste gedrag eigenlijk liever voorkomen. Want al die maatregelen verstoren de les net zo goed als het gedrag zelf. Anniecke vertelde op stagereflectie dat haar stagementor zei dat het heel belangrijk is om gewenst gedrag aan te geven, voordat je gelijk met waarschuwingen komt. Dit wil ik ook gaan proberen. Verder zit ik ook met de vraag hoe je iedereen actief met iets aan de slag kan krijgen. Het is nog even een raadsel voor me, maar ik kom er vast achter.
Positief vond ik dat ik vandaag rustiger was voor de klas en volgens mijn stagementor kwam ik evenwichtiger over en wordt ik al wat beter in het klassenmanagement, zoals hij dat noemt. Hij bedoelt orde houden en zo. Dat is toch wel het punt waar al sinds mijn eerste stage mee worstel.
Liefs Dorien
maandag 10 november 2008
Credo: MUZIEK MOET JE MAKEN!
Ik geloof dat vrijwel iedere leerling muziek wil leren maken.
Om dit te bereiken heeft hij/zij het volgende nodig:
- een goede docent
- orde en concentratie in de klas
- een doorlopende leerlijn; een rode draad (eventueel d.m.v. boek)
- kennis van notatie en de basis van de algemene muziekleer (ritme, maatsoorten e.d.)
- uitdagende, aansprekende opdrachten, presentatiemomenten en opbouwende feedback
Ten eerste vind ik het belangrijk dat de leerling komt tot muzikale producten. Dit is mijn uitgangspunt. Ik kies ervoor dit aan de hand van basiskennis van notatie en algemene muziekleer te doen, omdat het muzikale product op die manier bewuster tot stand wordt gebracht, (naar ik vermoed) van hogere kwaliteit zal zijn en omdat er op die manier ook beter op te reflecteren is.
Ten tweede geloof ik dat het belangrijk is om bewust te leren luisteren naar muziek. Dit is namelijk erg belangrijk bij samenwerking, bij het reflecteren op het eigen functioneren als muzikant, bij het improviseren en bij het zelfstandig musiceren op een instrument: vaardigheden die ik allemaal erg belangrijk vind.
Ten derde is het ook de bedoeling dat de leerling leert te presenteren. Hierbij spelen verschillende factoren mee: zelfvertrouwen, gevoel voor podium en betekenis/tekstinterpretatie.
Tot slot wil ik aandacht besteden aan de context en de geschiedenis van de muziek. De leerling leert zo verschillende stijlen in de popmuziek onderscheiden (weet bijvoorbeeld wat reggae is) en maakt kennis met enkele grote componisten. Dit, samen met de kennis van de algemene muziekleer, helpt de leerling om een genuanceerd en onderbouwd waardeoordeel te formuleren over muziek. De leerling leert ook om de betekenis van muziek te vertalen in woord, beeld en/of een andere kunstvorm.
Mijn muur ziet er zo uit:
Onderste laag:
• De leeling kan alleen en in samenwerking met anderen komen tot muzikale producten.
• De leerling kan muziek maken aan de hand van traditionele notatie en/of akkoordsymbolen.
2e laag:
• De leerling leert bewust te luisteren naar muziek
• De leerling leert zelf zelfstandig te musiceren op een instrument.
• De leerling kan via improvisatie komen tot nieuwe muzikale ideeen
• De leerling kan reflecteren op zijn eigen functioneren als muzikant.
• De leerling kent de basis van de Algemene Muziekleer.
3e laag:
• De leerling kan een muzikale presentatie geven met zelfvertrouwen en gevoel voor podium
• De leerling leert zijn stem goed en betekenisvol (tekst-interpretatie) te gebruiken
Bovenste laag:
• De leerling kent de grote historische lijnen van de klassieke en/of populaire muziek, m.a.w.: de leerling kent de context van een bepaald muziekstuk.
• De leerling kan een genuanceerd en onderbouwd waardeoordeel formuleren over muziek
• De leerling kan de betekenis van muziek vertalen in woord, beeld en/of een andere kunstvorm
• De leerling kan muziek gebruiken om zijn innerlijke wereld te vertalen
Om dit te bereiken heeft hij/zij het volgende nodig:
- een goede docent
- orde en concentratie in de klas
- een doorlopende leerlijn; een rode draad (eventueel d.m.v. boek)
- kennis van notatie en de basis van de algemene muziekleer (ritme, maatsoorten e.d.)
- uitdagende, aansprekende opdrachten, presentatiemomenten en opbouwende feedback
Ten eerste vind ik het belangrijk dat de leerling komt tot muzikale producten. Dit is mijn uitgangspunt. Ik kies ervoor dit aan de hand van basiskennis van notatie en algemene muziekleer te doen, omdat het muzikale product op die manier bewuster tot stand wordt gebracht, (naar ik vermoed) van hogere kwaliteit zal zijn en omdat er op die manier ook beter op te reflecteren is.
Ten tweede geloof ik dat het belangrijk is om bewust te leren luisteren naar muziek. Dit is namelijk erg belangrijk bij samenwerking, bij het reflecteren op het eigen functioneren als muzikant, bij het improviseren en bij het zelfstandig musiceren op een instrument: vaardigheden die ik allemaal erg belangrijk vind.
Ten derde is het ook de bedoeling dat de leerling leert te presenteren. Hierbij spelen verschillende factoren mee: zelfvertrouwen, gevoel voor podium en betekenis/tekstinterpretatie.
Tot slot wil ik aandacht besteden aan de context en de geschiedenis van de muziek. De leerling leert zo verschillende stijlen in de popmuziek onderscheiden (weet bijvoorbeeld wat reggae is) en maakt kennis met enkele grote componisten. Dit, samen met de kennis van de algemene muziekleer, helpt de leerling om een genuanceerd en onderbouwd waardeoordeel te formuleren over muziek. De leerling leert ook om de betekenis van muziek te vertalen in woord, beeld en/of een andere kunstvorm.
Mijn muur ziet er zo uit:
Onderste laag:
• De leeling kan alleen en in samenwerking met anderen komen tot muzikale producten.
• De leerling kan muziek maken aan de hand van traditionele notatie en/of akkoordsymbolen.
2e laag:
• De leerling leert bewust te luisteren naar muziek
• De leerling leert zelf zelfstandig te musiceren op een instrument.
• De leerling kan via improvisatie komen tot nieuwe muzikale ideeen
• De leerling kan reflecteren op zijn eigen functioneren als muzikant.
• De leerling kent de basis van de Algemene Muziekleer.
3e laag:
• De leerling kan een muzikale presentatie geven met zelfvertrouwen en gevoel voor podium
• De leerling leert zijn stem goed en betekenisvol (tekst-interpretatie) te gebruiken
Bovenste laag:
• De leerling kent de grote historische lijnen van de klassieke en/of populaire muziek, m.a.w.: de leerling kent de context van een bepaald muziekstuk.
• De leerling kan een genuanceerd en onderbouwd waardeoordeel formuleren over muziek
• De leerling kan de betekenis van muziek vertalen in woord, beeld en/of een andere kunstvorm
• De leerling kan muziek gebruiken om zijn innerlijke wereld te vertalen
zondag 9 november 2008
De eerste lessen ~ lesgeven is niet voor dummies..
8 november 2008
Het was een ochtend met heel veel verbeterpunten en het heeft me met een hoop vraagtekens achtergelaten..
1e klas
Ik was van tevoren niet zenuwachtig om mijn eerste les te geven. Ik voelde me goed voorbereid. Er waren drie jongens die zich hadden ingetekend in het lokaal, om wat muziek te maken tijdens de pauze. Ik raakte met ze aan de praat en leerde een jongen twee beats op het drumstel. Ze vonden het wel jammer dat ze geen piano of gitaar konden spelen, ze waren het noten lezen ook al vergeten van de brugklas. Ik voelde natuurlijk meteen de neiging om ze van alles te gaan leren, maar de pauze was om en misschien zaten ze ook wel helemaal niet te wachten op een snelcursus pianospelen ;). Het zet me wel aan het denken, want wat zou het leuk zijn als ik mijn brugklas zo ver zou kunnen krijgen dat ze zelf iets met een instrument kunnen. Dat ze bijvoorbeeld zelf een liedje van internet kunnen plukken en met de akkoorden die erbij staan aan de slag kunnen. Lijkt me leuk!
Maar de les moest nog beginnen. De bel was gegaan en de eerste leerling kwam binnen. ‘Mag ik binnenkomen?’. Een beetje verrast door de vraag antwoordde ik: ‘natuurlijk, kom binnen’. Later herinnerde ik me dat Bart vaak met de klas in de gang wacht tot ongeveer iedereen er is en vervolgens samen naar binnen gaat. Misschien voorkomt dat een hoop onrust in het begin. Ze begonnen me ineens van alles te zeggen over dat ze boeken en mappen vergeten waren. Daar had ik even niet op gerekend. Toen ik het klassenboek had gevonden en ontrafeld had hoe het werkte, tekende ik af wie z’n spullen vergeten was en wie afwezig was. Goed, dat was dat.
Toen was begon ik de les door te zeggen wat we gingen doen vandaag. Daarna begon ik meteen aan het eerste onderdeel: de stilteregel. Gelukkig pikten ze het van me, ook al is het toch een beetje een basisschoolregel. Het werkt zo: ik steek mn hand op en zij doen me na en zijn stil. Wie het laatst is heeft verloren. Deze regel werkte opzich wel. Ze waren bij het oefenen ervan in een fractie van een seconde doodstil! Later tijdens de les werkte de regel minder, omdat men na het stil zijn gelijk weer ging praten over wie het laatst zn hand had opgestoken. Hmm.. dat had ik niet helemaal doordacht.
Het klapspel met de bordjes erbij was even onduidelijk, omdat ik vier leerlingen, waaronder een jongen had gevraagd voor het bord te staan, maar hij hield zijn bordje niet goed stil. Jah, dan valt het hele spel in duigen natuurlijk.. Maar het ging aardig en ze vonden het geloof ik best leuk. Volgende week wil ik hierop doorgaan en er een battle van maken.
Toen ging ik uitleggen hoe het keyboard werkte (adapters, snoertjes, plugjes en dergelijke). Maar op dit punt in de les was de aandacht al bestwel verslapt en was de concentratie ook weg. Op de een of andere manier had ik hier de rust weer even op moeten zoeken. Ik begon gelijk twee jongens te instrueren hoe ze een keyboard moesten pakken, met de bedoeling dat de rest aandachtig zat te kijken (ahum). Toen bleek een adapter even kwijt te zijn en hup de aandacht was volledig weg. Het gevolg was dat de klas eigenlijk niet goed wist hoe ze alles moesten aansluiten. Volgende week nog maar een keer.
Toen iedereen een keyboard had klapte ik het bord open en legde ik aan de hand van het van tevoren opgeschreven driestappenplan uit wat de bedoeling was.
Tijdens het oefenen bleek dat veel leerlingen niet goed wisten hoe ze noten met ritme moesten combineren. Het was niet logisch voor ze, want velen hadden het nog nooit eerder gedaan. Het klapspel had wel een beetje geholpen, maar ik had wat meer op moeten halen denk ik. En niet alleen dingen zeggen, maar ook laten zien en zelf laten doen.
Ik had tijdens de les het meeste last van een jongen. Hij heeft ADHD en praatte gewoon de hele tijd en draaide zich continu om naar zn achterbuurman om te praten en af te leiden. Ik wil hem graag ergens anders hebben in de klas. Ik sprak tegen het einde van de les met hem af (na vele waarschuwingen) dat hij zn mond zou houden en als ik een woord zou horen, zou hij de gang op moeten. Hij hield het vol en ik was erg trots op hem. Met een andere jongen sprak ik af dat hij tot het einde van de les op zn stoel zou blijven zitten. Dit hield hij ook vol en ik zei achteraf ook tegen hem dat ik dat erg goed vond.
Het nare van de keyboards was ook dat ze veel met deuntjes bezig waren, wat niet de bedoeling was. Het was moeilijk te controleren, aangezien de hele klas met koptelefoons werkt. Ik had hier niets over gezegd van tevoren. Hoe zal ik hier iets aan doen..? Misschien is het een idee om af te spreken dat als ik de hele les geen deuntje hoor, dat ze dan het laatste kwartier ongestoord met deuntjes mogen spelen. Hmm, ik twijfel…
Ik had de klas ook geen tijdslimiet gegeven, dat was misschien wel handig geweest.
Ook bedacht ik me dat het fijn zou zijn als ik het stukje met de hele klas had doorgespeeld van tevoren.
Tjonge, wat moet er veel anders…
3e klas
Dit was een grotere uitdaging. Ik had de grootste moeite om de les te beginnen. Ze kwamen naar binnen en maakten zoveel herrie dat ik er niet bovenuit kon komen. Uiteindelijk lukte het toch en legde ik uit dat we gingen oefenen en dat het om 15.00 gepresenteerd moest worden. Ze gingen ongeveer met 50% concentratie aan de slag. Sommigen nog minder. Ik kwam af en toe langs om te helpen. Een meisje zei ‘ik kan het niet’. Ik liet het haar spelen. Ze bleek het wel te kunnen.. een tekenend voorbeeld van de klas
Bij de feedback op het presenteren had ik wat subtieler kunnen zijn. Zo flapte ik er bij een meisje uit: ‘Ik vind het heel mooi wat je speelt, maar het is niet wat er staat’. Iedereen moest lachen en zo werd dat ineens een lullige opmerking. Het was gewoon wat ik dacht. Nu was het ook nog eens net bij haar, de moeilijkste leerling van de klas. Oeps..
Ik vond deze les eigenlijk helemaal niet relaxed. Ik vond niet dat de klas mij noch het vak muziek serieus namen en dat is erg vervelend lesgeven. Hoe verander ik dit?
Een jongen vroeg of we gingen zingen. Misschien is dat een idee. Ik weet niet of dat gepriegel met die noten op een suf melodietje helemaal is wat werkt bij deze klas. Misschien kan ik ze het beste zelf iets laten doen, groepswerk of zo. Op die manier moeten ze wel actief zijn en bezig zijn met de lesstof.
Nou we zien wel..
Liefs Do
Het was een ochtend met heel veel verbeterpunten en het heeft me met een hoop vraagtekens achtergelaten..
1e klas
Ik was van tevoren niet zenuwachtig om mijn eerste les te geven. Ik voelde me goed voorbereid. Er waren drie jongens die zich hadden ingetekend in het lokaal, om wat muziek te maken tijdens de pauze. Ik raakte met ze aan de praat en leerde een jongen twee beats op het drumstel. Ze vonden het wel jammer dat ze geen piano of gitaar konden spelen, ze waren het noten lezen ook al vergeten van de brugklas. Ik voelde natuurlijk meteen de neiging om ze van alles te gaan leren, maar de pauze was om en misschien zaten ze ook wel helemaal niet te wachten op een snelcursus pianospelen ;). Het zet me wel aan het denken, want wat zou het leuk zijn als ik mijn brugklas zo ver zou kunnen krijgen dat ze zelf iets met een instrument kunnen. Dat ze bijvoorbeeld zelf een liedje van internet kunnen plukken en met de akkoorden die erbij staan aan de slag kunnen. Lijkt me leuk!
Maar de les moest nog beginnen. De bel was gegaan en de eerste leerling kwam binnen. ‘Mag ik binnenkomen?’. Een beetje verrast door de vraag antwoordde ik: ‘natuurlijk, kom binnen’. Later herinnerde ik me dat Bart vaak met de klas in de gang wacht tot ongeveer iedereen er is en vervolgens samen naar binnen gaat. Misschien voorkomt dat een hoop onrust in het begin. Ze begonnen me ineens van alles te zeggen over dat ze boeken en mappen vergeten waren. Daar had ik even niet op gerekend. Toen ik het klassenboek had gevonden en ontrafeld had hoe het werkte, tekende ik af wie z’n spullen vergeten was en wie afwezig was. Goed, dat was dat.
Toen was begon ik de les door te zeggen wat we gingen doen vandaag. Daarna begon ik meteen aan het eerste onderdeel: de stilteregel. Gelukkig pikten ze het van me, ook al is het toch een beetje een basisschoolregel. Het werkt zo: ik steek mn hand op en zij doen me na en zijn stil. Wie het laatst is heeft verloren. Deze regel werkte opzich wel. Ze waren bij het oefenen ervan in een fractie van een seconde doodstil! Later tijdens de les werkte de regel minder, omdat men na het stil zijn gelijk weer ging praten over wie het laatst zn hand had opgestoken. Hmm.. dat had ik niet helemaal doordacht.
Het klapspel met de bordjes erbij was even onduidelijk, omdat ik vier leerlingen, waaronder een jongen had gevraagd voor het bord te staan, maar hij hield zijn bordje niet goed stil. Jah, dan valt het hele spel in duigen natuurlijk.. Maar het ging aardig en ze vonden het geloof ik best leuk. Volgende week wil ik hierop doorgaan en er een battle van maken.
Toen ging ik uitleggen hoe het keyboard werkte (adapters, snoertjes, plugjes en dergelijke). Maar op dit punt in de les was de aandacht al bestwel verslapt en was de concentratie ook weg. Op de een of andere manier had ik hier de rust weer even op moeten zoeken. Ik begon gelijk twee jongens te instrueren hoe ze een keyboard moesten pakken, met de bedoeling dat de rest aandachtig zat te kijken (ahum). Toen bleek een adapter even kwijt te zijn en hup de aandacht was volledig weg. Het gevolg was dat de klas eigenlijk niet goed wist hoe ze alles moesten aansluiten. Volgende week nog maar een keer.
Toen iedereen een keyboard had klapte ik het bord open en legde ik aan de hand van het van tevoren opgeschreven driestappenplan uit wat de bedoeling was.
Tijdens het oefenen bleek dat veel leerlingen niet goed wisten hoe ze noten met ritme moesten combineren. Het was niet logisch voor ze, want velen hadden het nog nooit eerder gedaan. Het klapspel had wel een beetje geholpen, maar ik had wat meer op moeten halen denk ik. En niet alleen dingen zeggen, maar ook laten zien en zelf laten doen.
Ik had tijdens de les het meeste last van een jongen. Hij heeft ADHD en praatte gewoon de hele tijd en draaide zich continu om naar zn achterbuurman om te praten en af te leiden. Ik wil hem graag ergens anders hebben in de klas. Ik sprak tegen het einde van de les met hem af (na vele waarschuwingen) dat hij zn mond zou houden en als ik een woord zou horen, zou hij de gang op moeten. Hij hield het vol en ik was erg trots op hem. Met een andere jongen sprak ik af dat hij tot het einde van de les op zn stoel zou blijven zitten. Dit hield hij ook vol en ik zei achteraf ook tegen hem dat ik dat erg goed vond.
Het nare van de keyboards was ook dat ze veel met deuntjes bezig waren, wat niet de bedoeling was. Het was moeilijk te controleren, aangezien de hele klas met koptelefoons werkt. Ik had hier niets over gezegd van tevoren. Hoe zal ik hier iets aan doen..? Misschien is het een idee om af te spreken dat als ik de hele les geen deuntje hoor, dat ze dan het laatste kwartier ongestoord met deuntjes mogen spelen. Hmm, ik twijfel…
Ik had de klas ook geen tijdslimiet gegeven, dat was misschien wel handig geweest.
Ook bedacht ik me dat het fijn zou zijn als ik het stukje met de hele klas had doorgespeeld van tevoren.
Tjonge, wat moet er veel anders…
3e klas
Dit was een grotere uitdaging. Ik had de grootste moeite om de les te beginnen. Ze kwamen naar binnen en maakten zoveel herrie dat ik er niet bovenuit kon komen. Uiteindelijk lukte het toch en legde ik uit dat we gingen oefenen en dat het om 15.00 gepresenteerd moest worden. Ze gingen ongeveer met 50% concentratie aan de slag. Sommigen nog minder. Ik kwam af en toe langs om te helpen. Een meisje zei ‘ik kan het niet’. Ik liet het haar spelen. Ze bleek het wel te kunnen.. een tekenend voorbeeld van de klas
Bij de feedback op het presenteren had ik wat subtieler kunnen zijn. Zo flapte ik er bij een meisje uit: ‘Ik vind het heel mooi wat je speelt, maar het is niet wat er staat’. Iedereen moest lachen en zo werd dat ineens een lullige opmerking. Het was gewoon wat ik dacht. Nu was het ook nog eens net bij haar, de moeilijkste leerling van de klas. Oeps..
Ik vond deze les eigenlijk helemaal niet relaxed. Ik vond niet dat de klas mij noch het vak muziek serieus namen en dat is erg vervelend lesgeven. Hoe verander ik dit?
Een jongen vroeg of we gingen zingen. Misschien is dat een idee. Ik weet niet of dat gepriegel met die noten op een suf melodietje helemaal is wat werkt bij deze klas. Misschien kan ik ze het beste zelf iets laten doen, groepswerk of zo. Op die manier moeten ze wel actief zijn en bezig zijn met de lesstof.
Nou we zien wel..
Liefs Do
donderdag 23 oktober 2008
2e kijkdag: VMBO = uitdagend en leuk (denk ik) :p
22 oktober 2008
Vandaag ben ik voor de tweede keer wezen kijken op mn stageschool en in één klas heb ik een enquête afgenomen. Dit was dus de eerste keer dat ik voor de groep stond. Ik ga volgende week een les geven die de eerste kennismaking met keyboards is. Het is een les aan de hand van de methode Muziek op Maat, maar Bart geeft me ook de vrijheid om wat af te wijken van de methode. De derde klas waar ik ben wezen kijken had vandaag een repetitie. Ze vonden de luisterfragmenten vaak lastig en dit frustreerde sommigen. Het is dus belangrijk duidelijke luisterfragmenten te kiezen. Volgende week gaat Bart een laptop-les geven in deze klas. De leerlingen krijgen allemaal een laptop en kunnen aan de hand van het boek de hele les zelfstandig werken. Bart is erg enthousiast over deze werkvorm en ik ga volgende week eens kijken hoe het mij bevalt.
Ik vind deze doelgroep (VMBO) tot nu toe erg prettig. Ik weet namelijk van Bart (mijn stagementor) dat de leerlingen erg behoefte hebben aan duidelijkheid, structuur en geduld met uitleggen. Verder is het ook belangrijk dat er niet te veel onrust in de klas is, omdat veel leerlingen concentratiestoornissen hebben. Veel geklets zal hun dus niet erg helpen. Ik vind het een enorme uitdaging om deze klas te bieden wat ze nodig hebben om zich de muziek eigen te maken. De uitkomt van de enquête vond ik ook erg positief. De meeste leerlingen vinden het vak muziek leuk en veel willen graag leren drummen, gitaar spelen en piano spelen. Bij de vraag wat ze goede docenten vinden, bleek dat ze behoefte hebben aan geduld, duidelijk uitleggen, af en toe streng en ook vriendelijkheid. Dat wil ik gaan proberen te bieden. Verder vind ik dat het te onrusig is in de klas, en hier wil ik verandering in brengen. Hoe en wat.. dat zien we nog wel ;).
Vandaag ben ik voor de tweede keer wezen kijken op mn stageschool en in één klas heb ik een enquête afgenomen. Dit was dus de eerste keer dat ik voor de groep stond. Ik ga volgende week een les geven die de eerste kennismaking met keyboards is. Het is een les aan de hand van de methode Muziek op Maat, maar Bart geeft me ook de vrijheid om wat af te wijken van de methode. De derde klas waar ik ben wezen kijken had vandaag een repetitie. Ze vonden de luisterfragmenten vaak lastig en dit frustreerde sommigen. Het is dus belangrijk duidelijke luisterfragmenten te kiezen. Volgende week gaat Bart een laptop-les geven in deze klas. De leerlingen krijgen allemaal een laptop en kunnen aan de hand van het boek de hele les zelfstandig werken. Bart is erg enthousiast over deze werkvorm en ik ga volgende week eens kijken hoe het mij bevalt.
Ik vind deze doelgroep (VMBO) tot nu toe erg prettig. Ik weet namelijk van Bart (mijn stagementor) dat de leerlingen erg behoefte hebben aan duidelijkheid, structuur en geduld met uitleggen. Verder is het ook belangrijk dat er niet te veel onrust in de klas is, omdat veel leerlingen concentratiestoornissen hebben. Veel geklets zal hun dus niet erg helpen. Ik vind het een enorme uitdaging om deze klas te bieden wat ze nodig hebben om zich de muziek eigen te maken. De uitkomt van de enquête vond ik ook erg positief. De meeste leerlingen vinden het vak muziek leuk en veel willen graag leren drummen, gitaar spelen en piano spelen. Bij de vraag wat ze goede docenten vinden, bleek dat ze behoefte hebben aan geduld, duidelijk uitleggen, af en toe streng en ook vriendelijkheid. Dat wil ik gaan proberen te bieden. Verder vind ik dat het te onrusig is in de klas, en hier wil ik verandering in brengen. Hoe en wat.. dat zien we nog wel ;).
Eerste Indruk: CKV, muziek op maat en Singstar
8 oktober 2008
Mijn stageschool is een redelijk kleine VMBO-school waar veel leerlingen een rugzakje hebben, zoals concentratieproblemen of dyslexie. Deze informatie is bij alle docenten bekend en in de omgang met de leerlingen wordt hier rekening mee gehouden. Zo is het sommige leerlingen toegestaan om tijdens zelfstandig werken via oordopjes muziek te luisteren. Er is ook een jongen waar docenten van weten dat ze moeten checken of hij het huiswerk wel in zijn agenda schrijft. Deze jongen is namelijk zo snel afgeleid dat hij vanuit zichzelf zelden zijn huiswerk zou noteren. Verder zegt mijn stagementor Bart, dat het op deze school nodig is om erg duidelijke instructie te geven en te checken of ze het echt snappen. Het komt niet zelden voor dat ze na een uitleg vragen: ‘wat moeten we nou doen?’ Een stappenplan kan goed werken. Verder is een van de uitgangspunten van de school dat de leerlingen zelf inspraak hebben in hoe het er aan toegaat op school. Bart past dit toe, door onder andere 4x per jaar Singstar (karaoke programma op PlayStation3) met de klassen te doen, waar hij ze helemaal vrij laat en ze een feestje laat bouwen. Ook kunnen leerlingen op een lijst intekenen dat ze in een pauze muziek willen maken in het muzieklokaal. Bart zit hier niet bij, dus de leerlingen kunnen hun gang gaan, binnen afgesproken regels van hoe met het lokaal moet worden omgegaan.
Persoonlijk leek me het een goed lopende school (ondanks vele roosterwijzigingen i.v.m. een werkweek). Sommige lokalen hebben smartboards en er is een kar (of misschien wel meerdere) met laptops, die docenten kunnen gebruiken in hun lessen. Sommige klassen zijn denk ik wel pittig, maar toch heerst er volgens mij wel een positieve sfeer. De docenten komen sociaal over en geïnteresseerd in elkaar en de leerlingen. Ik vond het best gezellig op school.
In de tweede en vierde klas hebben leerlingen op deze school geen muziek. Alleen in de brugklas en als ze daarvoor kiezen hebben ze het ook in de derde klas. Dit jaar sluiten ze dit vak dus ook af. Ik heb een les CKV, twee blokuren muziek voor brugklassers en een lesuur muziek voor een 3e klas meegemaakt. In de eerste klas werd gewerkt met de vernieuwde (nog niet officieel uitgebrachte) versie van Muziek op Maat. Hier wordt ook gebruik gemaakt van internet. Leerlingen moeten op internet dan een fragment beluisteren en hier vragen over maken in hun boek. Het is me nog niet duidelijk hoe de gebruikelijke lessen in de derde klas eruit zien, aangezien deze les bestond uit Singstar. Het was erg leuk, leerlingen gingen helemaal los :D. Het is een wedstrijd tussen twee groepen of personen en het programma houdt de zuiverheid in de gaten, zodat je na afloop kan zien in welke van de twee microfoons het zuiverst gezongen werd. Bart gaat een record-bord bijhouden van de top-prestaties.
Mijn stageschool is een redelijk kleine VMBO-school waar veel leerlingen een rugzakje hebben, zoals concentratieproblemen of dyslexie. Deze informatie is bij alle docenten bekend en in de omgang met de leerlingen wordt hier rekening mee gehouden. Zo is het sommige leerlingen toegestaan om tijdens zelfstandig werken via oordopjes muziek te luisteren. Er is ook een jongen waar docenten van weten dat ze moeten checken of hij het huiswerk wel in zijn agenda schrijft. Deze jongen is namelijk zo snel afgeleid dat hij vanuit zichzelf zelden zijn huiswerk zou noteren. Verder zegt mijn stagementor Bart, dat het op deze school nodig is om erg duidelijke instructie te geven en te checken of ze het echt snappen. Het komt niet zelden voor dat ze na een uitleg vragen: ‘wat moeten we nou doen?’ Een stappenplan kan goed werken. Verder is een van de uitgangspunten van de school dat de leerlingen zelf inspraak hebben in hoe het er aan toegaat op school. Bart past dit toe, door onder andere 4x per jaar Singstar (karaoke programma op PlayStation3) met de klassen te doen, waar hij ze helemaal vrij laat en ze een feestje laat bouwen. Ook kunnen leerlingen op een lijst intekenen dat ze in een pauze muziek willen maken in het muzieklokaal. Bart zit hier niet bij, dus de leerlingen kunnen hun gang gaan, binnen afgesproken regels van hoe met het lokaal moet worden omgegaan.
Persoonlijk leek me het een goed lopende school (ondanks vele roosterwijzigingen i.v.m. een werkweek). Sommige lokalen hebben smartboards en er is een kar (of misschien wel meerdere) met laptops, die docenten kunnen gebruiken in hun lessen. Sommige klassen zijn denk ik wel pittig, maar toch heerst er volgens mij wel een positieve sfeer. De docenten komen sociaal over en geïnteresseerd in elkaar en de leerlingen. Ik vond het best gezellig op school.
In de tweede en vierde klas hebben leerlingen op deze school geen muziek. Alleen in de brugklas en als ze daarvoor kiezen hebben ze het ook in de derde klas. Dit jaar sluiten ze dit vak dus ook af. Ik heb een les CKV, twee blokuren muziek voor brugklassers en een lesuur muziek voor een 3e klas meegemaakt. In de eerste klas werd gewerkt met de vernieuwde (nog niet officieel uitgebrachte) versie van Muziek op Maat. Hier wordt ook gebruik gemaakt van internet. Leerlingen moeten op internet dan een fragment beluisteren en hier vragen over maken in hun boek. Het is me nog niet duidelijk hoe de gebruikelijke lessen in de derde klas eruit zien, aangezien deze les bestond uit Singstar. Het was erg leuk, leerlingen gingen helemaal los :D. Het is een wedstrijd tussen twee groepen of personen en het programma houdt de zuiverheid in de gaten, zodat je na afloop kan zien in welke van de twee microfoons het zuiverst gezongen werd. Bart gaat een record-bord bijhouden van de top-prestaties.
dinsdag 16 september 2008
Leerdoelen voor musiceren in de klas
Ik weet niet of ik de opdracht helemaal goed begrijp, maar ik ga een poging doen.
Bij het musiceren vind ik de volgende dingen belangrijk:
- samenspelen en naar elkaar luisteren
- verschillende muziekstijlen
- verschillende instrumenten
- vanuit basiskennis veel ruimte voor improvisatie en componeren (eigen muzikale ideeen)
- niet meteen stoppen als de noten goed zijn, maar ook: dynamiek, expressie, opbouw, variaties
- zowel snel resultaat (succesmoment) als langer op iets studeren voor het eindresultaat
Bij het musiceren vind ik de volgende dingen belangrijk:
- samenspelen en naar elkaar luisteren
- verschillende muziekstijlen
- verschillende instrumenten
- vanuit basiskennis veel ruimte voor improvisatie en componeren (eigen muzikale ideeen)
- niet meteen stoppen als de noten goed zijn, maar ook: dynamiek, expressie, opbouw, variaties
- zowel snel resultaat (succesmoment) als langer op iets studeren voor het eindresultaat
dinsdag 9 september 2008
Visie op muziekonderwijs onderbouw
Op dit moment zijn dit mijn speerpunten t.a.v muziekonderwijs:
Het lijkt met goed om tijdens het vak muziek verschillende stijlen en instrumenten te introduceren, zodat de leerlingen hier kennis mee kunnen maken. Ook vind ik het belangrijk om wat basiskennis te behandelen, als beginpunt of kader om zelf iets met muziek te kunnen. Dat lijkt me namelijk het mooiste: Dat leerlingen zelf creatief bezig kunnen zijn met muziek. Dat werkt denk ik erg motiverend en het is naar mijn mening ook het leukst aan muziek. Vender vind ik het goed om aandacht te besteden aan wat een bepaald lied voor betekenis heeft, zoals inleven in de tekst van een lied. Tot slot vind het ik het ook belangrijk om in de groep en in kleine groepjes muziek te maken, zodat de leerlingen naar elkaar leren luisteren en op elkaar kunnen leren inspelen.
Kortom:
- brede kennismaking
- basiskennis van muziek
- creativiteit
- betekenis van muziek
- samen musiceren
x Dorien
Het lijkt met goed om tijdens het vak muziek verschillende stijlen en instrumenten te introduceren, zodat de leerlingen hier kennis mee kunnen maken. Ook vind ik het belangrijk om wat basiskennis te behandelen, als beginpunt of kader om zelf iets met muziek te kunnen. Dat lijkt me namelijk het mooiste: Dat leerlingen zelf creatief bezig kunnen zijn met muziek. Dat werkt denk ik erg motiverend en het is naar mijn mening ook het leukst aan muziek. Vender vind ik het goed om aandacht te besteden aan wat een bepaald lied voor betekenis heeft, zoals inleven in de tekst van een lied. Tot slot vind het ik het ook belangrijk om in de groep en in kleine groepjes muziek te maken, zodat de leerlingen naar elkaar leren luisteren en op elkaar kunnen leren inspelen.
Kortom:
- brede kennismaking
- basiskennis van muziek
- creativiteit
- betekenis van muziek
- samen musiceren
x Dorien
woensdag 18 juni 2008
18 juni (laatste les!! )
Vandaag heb ik na een lange tijd weer eens stage gelopen. Het was gelijk ook de laatste keer. Kiki had een vet leuk spel, wat ze vorige week ook had gedaan met de verschillende klassen. Dat is echt eentje om altijd bij je te hebben voor als je tijd over hebt. Iedereen krijgt een kaartje met een opdracht erop. Bijvoorbeeld: Kaartje 1 = Schrijf START op het bord. Kaartje 2 = Als iemand start op het bord schrijft, ren je een rondje om je stoel. Kaartje 3 = Als iemand een rondje om z'n stoel rent, roep je: 'Ik wil een hond'. And so on.... Echt vet leuk! (De klas vond het ook heel leuk. Toen de laatste aan de beurt was om EINDE op het bord te zetten, riepen ze: "schrijf start, schrijf start!")
Na dat spel ging ik Hit the road Jack aanleren. Voor de verandering liet ik ze om de vleugel staan. Dat was nog een tip van Suzan, die ik nog niet had kunnen uitproberen. Ik moet zeggen, dat was best een goede tip! Het enige probleem was dat ik een grotere vleugel nodig had, want nu stonden ze wel een beetje krap en dat zorgde voor onrust.
We gaven drie keer dezelfde les en iedere keer ging het aanleren van het lied een beetje beter. Het lukte me steeds beter om de betekenis van het lied te laten verklanken en zo stonden we de laatste les al behoorlijk boos tegen elkaar aan te zingen, het lied gaat immers over een stel dat uit elkaar gaat.. Ik had ook een baspartij voor de jongens: doem, doem, doem, doem (de basnoten) die de ene klas serieuzer oppakte dan de andere. Bij de laatste twee lessen ging het zo snel dat we nog tijd overhadden voor een improvisatielesje. Leerlingen die het wilden, mochten naast mij aan de vleugel komen zitten. Ik wees ze vijf toetsen om te gebruiken en terwijl ik de begeleiding speelde, mochten ze gaan improviseren. Het imporviseren wisselden we af met het gezamelijk zingen van het refrein. De klas was bij dit onderdeer verrassend geboeid. Misschien omdat ze dit (denk ik) nog nooit op deze manier hebben gedaan. Meestal moeten ze hun improvisatieopdrachten namelijk uitschrijven is het meer een invuloefening van een muzikale uitdaging, waarbij je je gehoor moet gebruiken.
Al met al was het een heel leuke afsluiting van de stage!
Bedankt voor het lezen van mijn voor-de-klas-avonturen,
SEE YOU NEXT YEAR!
Liefs Dorien
Na dat spel ging ik Hit the road Jack aanleren. Voor de verandering liet ik ze om de vleugel staan. Dat was nog een tip van Suzan, die ik nog niet had kunnen uitproberen. Ik moet zeggen, dat was best een goede tip! Het enige probleem was dat ik een grotere vleugel nodig had, want nu stonden ze wel een beetje krap en dat zorgde voor onrust.
We gaven drie keer dezelfde les en iedere keer ging het aanleren van het lied een beetje beter. Het lukte me steeds beter om de betekenis van het lied te laten verklanken en zo stonden we de laatste les al behoorlijk boos tegen elkaar aan te zingen, het lied gaat immers over een stel dat uit elkaar gaat.. Ik had ook een baspartij voor de jongens: doem, doem, doem, doem (de basnoten) die de ene klas serieuzer oppakte dan de andere. Bij de laatste twee lessen ging het zo snel dat we nog tijd overhadden voor een improvisatielesje. Leerlingen die het wilden, mochten naast mij aan de vleugel komen zitten. Ik wees ze vijf toetsen om te gebruiken en terwijl ik de begeleiding speelde, mochten ze gaan improviseren. Het imporviseren wisselden we af met het gezamelijk zingen van het refrein. De klas was bij dit onderdeer verrassend geboeid. Misschien omdat ze dit (denk ik) nog nooit op deze manier hebben gedaan. Meestal moeten ze hun improvisatieopdrachten namelijk uitschrijven is het meer een invuloefening van een muzikale uitdaging, waarbij je je gehoor moet gebruiken.
Al met al was het een heel leuke afsluiting van de stage!
Bedankt voor het lezen van mijn voor-de-klas-avonturen,
SEE YOU NEXT YEAR!
Liefs Dorien
zaterdag 31 mei 2008
14 mei (dag 9)
Vandaag was een hele leuke stagedag. Ik heb alleen een les gegeven aan de tweedeklassers. Deze les hadden de vier groepjes de tijd om nog even te oefenen en daarna hun componeerkunsten te laten horen voor cijfer. Ik begon de les met informele blabla, zoals ik van Suzan heb geleerd (hoe was de vakantie, lekker weer, hoe gaat het enz.) Dat was een relaxt begin. Esther had me vooraf de tip gegeven om mijn tijdsplanning aan de klas te zeggen. Dat werkte erg goed. Tien minuten oefenen, even laten horen hoe ver iedereen is, nog 10 minuten oefenen en dan voor cijfer. In totaal dus maar 20 minuten om te oefen, dus zei ik: gebruik je tijd nuttig. Deze les werd er dan ook heel geconcentreerd gewerkt. Ik vond de les ook heel erg gezellig en kkon goed mezlef zijn, omdat ik door de goede concentratie de kans had om groepjes te helpen en leerlingen op een prettige manier op hun gedrag aan te spreken. Voorbeelden: Toen de groepjes zouden beginnen met oefenen zag ik een meisje een beetje bezorgt voor zich uitstaren. Dus ik zei: ‘zie je het wel een beetje zitten?’ Bleek dat het steeds maar niet wou lukken om het gelijk te krijgen. Dus ik ging dat groepjes nog wat meer helpen die les. Dat deed haar goed. En een ander meisje keek verveeld en chagrijnig voor zich uit, dus ik besloot haar te vragen of ze misschien geen zin had. Toen bleek dat er wat mis was met de aansluiting van de keyboards waardoor ze niet kon spelen. Dat was ook gemakkelijk te verhelpen. Mijn eerdere aanpak bij dit soort gezichtsuitdrukkingen van leerlingen was: Mezelf bedenken dat de leerlingen de les of mijzelf vast stom vonden of zo. Das natuurlijk niet zo’n goede stimulerende gedachte als je voor de klas staat. Dus ik denk dat ik dit voor mij een belangrijke les is.
Tijdens de tussenstand (ieder groepje liet voor de hele klas horen wat ze tot nu toe hadden ingestudeerd) gaf ik ieder groepje een paar tips. Ik vond dat erg leuk om te doen en de meeste tips die ik gaf werden door de groepjes goed opgepikt en verwerkt. Zo was er een groepje die moeite had met een constant tempo. Ik gaf ze de tip dat ze in hun hoofd moesten meetellen met de maat (1 2 3 4, 1 2 3 4..) en afspreken dat een iemand van het groepje het tempo zou aangeven. Toen ze voor cijfer moesten spelen ging het tempo veel gelijker dan daarvoor. Een ding waar ik wel tegenaan liep was: Hoe ver ga je in het geven van tips bij een muciseer/arrangeer-opdracht. Sommige dingen 'werken' minder goed dan anderen en is het bijvoorbeeld logischer om de baspartij door een laag instrument te laten spelen. Maar aan de andere kant zou het ook interessant zijn om hier geen tips over te geven, zodat leerlingen dit misschien zelf zullen ontdekken, als ze zien hoe andere groepjes het hebben aangepakt. Dan is het denk ik wel van belang om de tijd te nemen hier met de klas over te praten.
Een laatste leermoment was de beoordeling. Ik had een 5tal criteria opgesteld voor deze opdracht. Het leek me handig om de groepjes per criterium 2 punten te kunnen laten verdienen, zodat ze maximaal op een 10 uit zouden kunnen komen. Het gevolg was: De groepjes werkten erg goed en dus was ik aan mezelf en de klas verplicht om dit te belonen met drie tienen en een negen. Theoretisch gezien kloptte dit prefect, maar Kiki, Esther en ik, waren het erover eens dat we de groepjes gevoelsmatig lagere cijfers zouden geven, meer rond de 7 of 8. Het probleem zat hem dus in de eisen die ik gesteld had. Terugkijkend waren de 5 criteria die ik had opgesteld dingen die ik sowieso in het eindresultaat wilde terugzien. Als hieraan zou worden voldaan, zou dit dus een voldoende moeten opleveren: laten we zeggen een 6 of een 7. Vervolgens waren er sommige groepjes die iets extra's hadden en was er een groepje die erg snel had gewerkt, wat ook opviel. Deze groepjes zouden hiermee dan een hoger cijfer kunnen verdienen. Ik heb hier volgens mij weer een belangrijke les geleerd. Al was het voor de groep ook wel eens leuk om eens een supercijfer te krijgen.
Dit was denk ik mijn leukste les tot nu toe. Als het lesgeven er in de toekomst ongeveer zo uit zal gaan zien voor mij, heb ik daar echt super veel zin in.
x Dorien
vrijdag 30 mei 2008
23 april (dag 8)
Vandaag was best wel een ramp. Eerst reed Kiki's bus te ver, waardoor ze weer terug naar het station moest. Ik haalde haar met de fiets van het station op en we vlogen net op tijd de klas in. Maar Esther (de stagementor) was er deze week niet en was vergeten de sleutel van de muziek-kasten achter te laten. We konden het lokaal dus wel in, maar konden niet bij de klokkenspelen, terwijl deze voor 3 van de 4 lessen nodig waren. Gelukkig was er wel een aantal keyboards. Dat moest dan maar. Een nadeel was dat de kinderen vanwege de stopcontacten overal in de klas waren verspreid en het vreselijk onoverzichtelijk werd hierdoor. Wat is het toch lastig om te zien of kinderen echt wel met de opdracht bezig zijn! Mijn les was deze keer ook erg slecht voorbereid. We moesten een componeeropdracht uit het boek doen en ik was gisteren vergeten om die opdracht te kopiëren. Daar was niet echt meer wat aan te doen, dus ik dacht: ik ga wat eerder naar school en kijk er op school nog even naar. Daar was dus helemaal geen tijd meer voor doordat vrijwel alles mis vanmorgen. Ik gaf de les wel gewoon, maar het was echt vreselijk, omdat ik geen idee had wat ik aan het doen was. Zo'n les wil ik echt nooit meer, dus ik zorg wel dat ik voortaan m'n lessen voorbereid!
Ik had de les van de tweedeklassers wel voorbereid, maar toen ze na 10 minuten nog niet binnen waren, bedachten we dat ze waarschijnlijk uitgeroosterd waren, omdat Esther er niet was. Dit had ik alleen niet meegekregen. Wel jammer, want ik had best zin om die les te geven.
Ik had de les van de tweedeklassers wel voorbereid, maar toen ze na 10 minuten nog niet binnen waren, bedachten we dat ze waarschijnlijk uitgeroosterd waren, omdat Esther er niet was. Dit had ik alleen niet meegekregen. Wel jammer, want ik had best zin om die les te geven.
16 april (dag 7)
Vandaag was de brugklas-les niet echt geweldig. Het was de afsluitende les van de speelopdracht en vandaag moesten ze het dus voor een cijfer spelen. Het begon goed, maar toen verloor ik volledig de tijd uit het oog, terwijl ik die juist in de gaten moest houden zodat we genoeg tijd hadden voor het voor cijfer spelen. Ik had van tevoren niet verwacht dat de klas de verschillende partijen nog eens wilden horen, dus dat kostte extra tijd. Ook vond ik het nodig om tijdens de les nog even klassikaal op te helderen hoe lang de verschillende noten ookal weer duren en zo. Ik dacht zelf dat dat erg goed was, maar Esther(stagementor) gaf als commentaar dat ze niet goed de zin hiervan zag, aangezien ik het niet koppelde aan de opdracht maar los presenteerde. Dat ben ik achteraf gezien toch wel met haar eens. Daarnaast bedacht ik ter plekke dat het misschien een goed idee was om een rondje te maken door de klas, zodat ik iedereen nog de laatste tips voor het tentamen kon geven. Dat leek me eerlijk, omdat ik niet iedereen individueel had geholpen, omdat niet iedereen daarom vroeg. Het probleem was alleen dat het halverwege een nuttig maar langzaam rondje de hoogste tijd was om te spelen voor cijfer en er dus voor de rest van de klas geen tijd meer was. Erg stom van me. Esther vond wel dat het deze les moest gebeuren dus ging ik over naar het cijfer-gedeelte. Dat ging leuk. Esther gaf me achteraf als feedback dat ik aardig goed zat met de beoordeling. Daar was ik blij mee.
De tweede klas speelles liep wat anders dan gepland. Het was de bedoeling om het deze les voor cijfer te laten doen, maar er bleek een of andere projectweek te zijn, waardoor de kinderen na een kwartier naar een of andere zonneauto gingen kijken in de school. Ik kon er niet veel aan doen, dus ik wachtte gewoon tot ze weer terug waren. En toen konden we nog een beetje oefenen. Ik sloot de les af met een rondje langs de vier groepen. Iedereen liet horen hoe ver ze waren gekomen. Dit deed ik al vanaf de eerste les van deze serie. Het idee erachter is om de druk wat op te voeren en een beetje competitiegevoel te laten aanwakkeren om de klas actiever te krijgen. Het lijkt aardig te werken. Het voor cijfer spelen gaat nu dus door naar de volgende week.
Groetjes Dorien
De tweede klas speelles liep wat anders dan gepland. Het was de bedoeling om het deze les voor cijfer te laten doen, maar er bleek een of andere projectweek te zijn, waardoor de kinderen na een kwartier naar een of andere zonneauto gingen kijken in de school. Ik kon er niet veel aan doen, dus ik wachtte gewoon tot ze weer terug waren. En toen konden we nog een beetje oefenen. Ik sloot de les af met een rondje langs de vier groepen. Iedereen liet horen hoe ver ze waren gekomen. Dit deed ik al vanaf de eerste les van deze serie. Het idee erachter is om de druk wat op te voeren en een beetje competitiegevoel te laten aanwakkeren om de klas actiever te krijgen. Het lijkt aardig te werken. Het voor cijfer spelen gaat nu dus door naar de volgende week.
Groetjes Dorien
maandag 12 mei 2008
9 april (dag 6)
Vandaag heb ik weer twee lessen gegeven. Een vervolg van de speelles aan eersteklassers en aan die van de tweedeklassers.
Bij de eersteklas had grote plannen: Ik zou de tijd in de gaten houden, zodat ik de les af kon maken. Dit was mislukt. Ik had alleen aan het einde van de les gekeken hoe laat het was. De rest deed ik op m'n gevoel. Ik was het gewoon helemaal vergeten. Maar gelukkig kwam het precies uit. Ik had ook van de vorige les geleerd dat ik onrust kon voorkomen door mogelijke onduidelijkheden aan de opdracht van te voren goed klassikaal uit te leggen en belangrijke vragen uit de klas ook klassikaal te beantwoorden. Dit lukte vrij goed. Ik had de vorige les gemerkt dat de klas niet goed met notenwaarden overweg kon. Ze wisten niet wat ze met overbindingen moestten en vergaten hoe lang de verschillende noten duurden. Daarom legde ik dit in het begin van de les op het bord uit. Dat was erg prettig, omdat ik nu tijdens de les hierop kon teruggrijpen als leerlingen er naar vroegen. Ik vond het een hele prettige les en genoot ervan om de rust te hebben om individueel leerlingen aandacht te geven en tips te kunnen geven. Zo waren er twee jongens naast elkaar dezelfde partij aan het oefenen. De ene jongen had alleen geen constante maat, omdat hij het wel graag snel wilde spelen, maar over sommige noten iets langer moest nadenken voor hij ze gevonden had. Toen gaf ik die twee jongens de opdracht om samen te gaan oefenen en te proberen om hetzelfde tempo te hebben. De les ging dus prima, vond ik. Tot op een gegeven moment mijn stagementor ingreep en ineens een jongen eruit stuurde die naar mijn mening erg gemotiveerd zat mee te doen. Ik vroeg waarom hij eruit werd gestuurd en het bleek dat hij met het klokkenspelstokje op het hoofd van zijn buurman had geslagen. Tja.. dat mag officieel niet. Toch baalde ik wel voor die jongen dat hij eruit moest. Niets aan te doen. Door dit voorval bedacht ik ook om een discussie te starten op de discussiesite ODM over staf geven. M'n stagementor wees me er in haar reflectie op dat ik tijdens het individuele helpen (wat ik erg leuk vind) niet moet vergeten het overzicht te houden. Soms vergeet ik gewoon dat er nog andere kinderen in de klas zitten.
Bij de speelles voor de tweedeklassers had ik ook vanalles in de praktijk te brengen. Ik had naar aanleiding van de vorige les bedacht om een stencil te maken. De uitleg was namelijk nogal veel om allemaal mondeling te vertellen en bovendien wou ik ze even rustig dat stencil laten invullen zodat ze vanuit een rustig begin de les in zouden gaan. Het was ook bedoeld om zeker te weten dat ze over bepaalde dingen hadden nagedacht, aangezien ze niet aan de slag mochten voordat ik het ingevulde stencil had goedgekeurd. Het pakte goed uit en het bracht rust in de les.
Ik had nog een verandering ten opzichte van vorige week. Ik had van tevoren alle verlengsnoeren en versterkers zo gezet dat ieder groepje een plek had waar ik ze goed in de gaten kon houden: dichtbij en met hun gezicht richting mij (bijna iedereen van het groepje). Dit lukte en het werkte veel prettiger. De groep die de vorige les haast niets uitvoerde werkte deze les beter.
Wederom veel geleerd :)
Bij de eersteklas had grote plannen: Ik zou de tijd in de gaten houden, zodat ik de les af kon maken. Dit was mislukt. Ik had alleen aan het einde van de les gekeken hoe laat het was. De rest deed ik op m'n gevoel. Ik was het gewoon helemaal vergeten. Maar gelukkig kwam het precies uit. Ik had ook van de vorige les geleerd dat ik onrust kon voorkomen door mogelijke onduidelijkheden aan de opdracht van te voren goed klassikaal uit te leggen en belangrijke vragen uit de klas ook klassikaal te beantwoorden. Dit lukte vrij goed. Ik had de vorige les gemerkt dat de klas niet goed met notenwaarden overweg kon. Ze wisten niet wat ze met overbindingen moestten en vergaten hoe lang de verschillende noten duurden. Daarom legde ik dit in het begin van de les op het bord uit. Dat was erg prettig, omdat ik nu tijdens de les hierop kon teruggrijpen als leerlingen er naar vroegen. Ik vond het een hele prettige les en genoot ervan om de rust te hebben om individueel leerlingen aandacht te geven en tips te kunnen geven. Zo waren er twee jongens naast elkaar dezelfde partij aan het oefenen. De ene jongen had alleen geen constante maat, omdat hij het wel graag snel wilde spelen, maar over sommige noten iets langer moest nadenken voor hij ze gevonden had. Toen gaf ik die twee jongens de opdracht om samen te gaan oefenen en te proberen om hetzelfde tempo te hebben. De les ging dus prima, vond ik. Tot op een gegeven moment mijn stagementor ingreep en ineens een jongen eruit stuurde die naar mijn mening erg gemotiveerd zat mee te doen. Ik vroeg waarom hij eruit werd gestuurd en het bleek dat hij met het klokkenspelstokje op het hoofd van zijn buurman had geslagen. Tja.. dat mag officieel niet. Toch baalde ik wel voor die jongen dat hij eruit moest. Niets aan te doen. Door dit voorval bedacht ik ook om een discussie te starten op de discussiesite ODM over staf geven. M'n stagementor wees me er in haar reflectie op dat ik tijdens het individuele helpen (wat ik erg leuk vind) niet moet vergeten het overzicht te houden. Soms vergeet ik gewoon dat er nog andere kinderen in de klas zitten.
Bij de speelles voor de tweedeklassers had ik ook vanalles in de praktijk te brengen. Ik had naar aanleiding van de vorige les bedacht om een stencil te maken. De uitleg was namelijk nogal veel om allemaal mondeling te vertellen en bovendien wou ik ze even rustig dat stencil laten invullen zodat ze vanuit een rustig begin de les in zouden gaan. Het was ook bedoeld om zeker te weten dat ze over bepaalde dingen hadden nagedacht, aangezien ze niet aan de slag mochten voordat ik het ingevulde stencil had goedgekeurd. Het pakte goed uit en het bracht rust in de les.
Ik had nog een verandering ten opzichte van vorige week. Ik had van tevoren alle verlengsnoeren en versterkers zo gezet dat ieder groepje een plek had waar ik ze goed in de gaten kon houden: dichtbij en met hun gezicht richting mij (bijna iedereen van het groepje). Dit lukte en het werkte veel prettiger. De groep die de vorige les haast niets uitvoerde werkte deze les beter.
Wederom veel geleerd :)
dinsdag 22 april 2008
2 april (dag 5)
Vandaag hadden Kiki en ik de kans om de feedback van Suzan Lutke in de praktijk te brengen. We hadden vorige week geleerd dat het nogal onnatuurlijk is om de les pats boem te beginnen en met de deur in huis te vallen. Het kan wel, maar het is voor de leerlingen veel prettiger om iets informeler te beginnen. Een praatje maken, bij de deur staan, zoiets. Dat ging ik dus proberen. Ik vond het wel een beetje eng eerlijk gezegd. Maar de klas reageerde volgens mij vrij normaal. Misschien moet ik het wat vaker doen voordat het normaal voelt.
Vandaag was het tijd voor mijn eerste speelles.
Van tevorenhebben Kiki en ik samen een speelstuk voor de tweedeklassers bedacht. Dat was vet leuk om samen te maken! De klas kent al drie verschillende ritmes van bodypercussie, dus hebben we daar vier melodische partijen bijbijbedacht. Eentje fungeert als baspartij, twee vormen samen de harmonie en de laatste heeft een beetje een versierende functie. Ik mocht de les geven en ik had van tevoren bedacht dat ik de klas ging indelen in 4 groepen. Iedere groep moest een leider kiezen (om te voorkomen dat ieder groepje initiatiefloos voor zich uit zou gaan staren). De leider zorgt voor een goede samenwerking en mag als enige de instrumenten pakken. Ze mogen voor deze opdracht alle instrumenten gebruiken die ze willen. Ik heb ook 5 criteria bedacht voor het uitvoeren van het stuk: Goede concentratie, minimaal 3 verschillende melodische partijen, sowieso 1 ritme instrument, iedereen hetzelfde tempo, een vooraf bedachte en opgeschreven opbouw. Ik had de 5 criteria op het bord geschreven en dacht dat ik het wel even uit kon leggen. Niet dus. Na iedere paar zinnen moest ik de klas opnieuw stil krijgen en daardoor kwam het verhaal niet zo goed over. Ze zijn aan de slag gegaan en ieder groepje zocht een plek in het lokaal. Zo gebeurde het dat de twee van de jongens met het vervelendste gedrag helemaal in het uiterste hoekje van de klas terecht kwamen, met hun rug naar mij gekeerd. Das niet zo handig. Bij het maken van de groepjes haalde ik bewust twee jongens uit elkaar gehaald. Een van de twee deed erg goed mee en de ander was een van de twee jongens die in het uiterste hoekje terecht kwam en die ik er tegen het einde van de les uitstuurde omdat ze totaal niet meededen.
Ik vond het echt een vreselijke les en dacht dat alles mis ging. Maar eigenlijk waren er ook een hoop positieve dingen gebeurd. Mijn voorbereiding was best goed, mijn uitleg was prima alleen luisterde de klas niet goed genoeg, een groepje ging als een speer en ik heb weer een hoop geleerd!
Van de musiceerles die ik aan de eersteklassers gaf heb ik ook een belangrijke les geleerd. Ik legde de opdracht namelijk vrij kort uit en liet de leerlingen aan de slag gaan. Vervolgens staken leerlingen die iets niet begrepen hun vinger op en ging ik hier individueel op in. Wat er gebeurde: Ik had niet de kans om alle vragen te behandelen en tegelijkertijd het overzicht over alle leerlingen te houden. Geleerd: het is handig om van te voren te bedenken wat leerlingen eventueel niet zouden kunnen snappen. Gelijk bij de klassikale instuctie kan ik dit dan al zeggen, om onduidelijkheden te voorkomen. Als nou blijkt dat meerdere leerlingen tijdens de les dezelfde vraag hebben, is het handiger om dit nog even klassikaal uit te leggen, heb ik gemerkt. Dit wil ik de volgende lessen gaan proberen.
Vandaag was het tijd voor mijn eerste speelles.
Van tevorenhebben Kiki en ik samen een speelstuk voor de tweedeklassers bedacht. Dat was vet leuk om samen te maken! De klas kent al drie verschillende ritmes van bodypercussie, dus hebben we daar vier melodische partijen bijbijbedacht. Eentje fungeert als baspartij, twee vormen samen de harmonie en de laatste heeft een beetje een versierende functie. Ik mocht de les geven en ik had van tevoren bedacht dat ik de klas ging indelen in 4 groepen. Iedere groep moest een leider kiezen (om te voorkomen dat ieder groepje initiatiefloos voor zich uit zou gaan staren). De leider zorgt voor een goede samenwerking en mag als enige de instrumenten pakken. Ze mogen voor deze opdracht alle instrumenten gebruiken die ze willen. Ik heb ook 5 criteria bedacht voor het uitvoeren van het stuk: Goede concentratie, minimaal 3 verschillende melodische partijen, sowieso 1 ritme instrument, iedereen hetzelfde tempo, een vooraf bedachte en opgeschreven opbouw. Ik had de 5 criteria op het bord geschreven en dacht dat ik het wel even uit kon leggen. Niet dus. Na iedere paar zinnen moest ik de klas opnieuw stil krijgen en daardoor kwam het verhaal niet zo goed over. Ze zijn aan de slag gegaan en ieder groepje zocht een plek in het lokaal. Zo gebeurde het dat de twee van de jongens met het vervelendste gedrag helemaal in het uiterste hoekje van de klas terecht kwamen, met hun rug naar mij gekeerd. Das niet zo handig. Bij het maken van de groepjes haalde ik bewust twee jongens uit elkaar gehaald. Een van de twee deed erg goed mee en de ander was een van de twee jongens die in het uiterste hoekje terecht kwam en die ik er tegen het einde van de les uitstuurde omdat ze totaal niet meededen.
Ik vond het echt een vreselijke les en dacht dat alles mis ging. Maar eigenlijk waren er ook een hoop positieve dingen gebeurd. Mijn voorbereiding was best goed, mijn uitleg was prima alleen luisterde de klas niet goed genoeg, een groepje ging als een speer en ik heb weer een hoop geleerd!
Van de musiceerles die ik aan de eersteklassers gaf heb ik ook een belangrijke les geleerd. Ik legde de opdracht namelijk vrij kort uit en liet de leerlingen aan de slag gaan. Vervolgens staken leerlingen die iets niet begrepen hun vinger op en ging ik hier individueel op in. Wat er gebeurde: Ik had niet de kans om alle vragen te behandelen en tegelijkertijd het overzicht over alle leerlingen te houden. Geleerd: het is handig om van te voren te bedenken wat leerlingen eventueel niet zouden kunnen snappen. Gelijk bij de klassikale instuctie kan ik dit dan al zeggen, om onduidelijkheden te voorkomen. Als nou blijkt dat meerdere leerlingen tijdens de les dezelfde vraag hebben, is het handiger om dit nog even klassikaal uit te leggen, heb ik gemerkt. Dit wil ik de volgende lessen gaan proberen.
26 maart (dag 4)
Vandaag kwam Suzan bij Kiki en mij op stage.
Mijn eerste les was een brugklas. De planning: canon (doepdoepdoepdoepdoebiedoewee) en Isn't she lovely aanleren. De canon was bij wijze van inzingen. Een stukje in de canon was nogal hoog. (Kiki loste dit in haar les op, door de kinderen door hun knieen te laten gaan. Dit paste eigenlijk superleuk in het liedje en het hielp! ) De les ging qua orde houden wel goed. Omdat ik dat erg belangrijk vind om te leren, richt ik me daar ook voornamelijk op. Maar eigenlijk had ik muzikaal gezien niet zo duidelijk bedacht wat ik nou eigenlijk wou bereiken. Ik had wel bedacht dat ik in mijn begeleiding wilde toepassen wat ik had geleerd met pianoles (dat pentatonische loopje in Isn't she lovely en het ritme wat Jeroen me erbij had geleerd). Het loopje ging leuk, maar het ritme was naar mijn mening een beetje te druk als begeleiding. Toen ik het even stiekem probeerde, hoorde ik meteen dat het verwarrend was voor de klas. Geen succes dus..
Suzan had haar Ipod met recorder bij zich, dus namen we tegen het einde van de les het lied op.
De klas vond dat best spannend en was beter geconcentreerd. Er waren ook wat groepjes meiden die wel een stukje solo wilden zingen, hartstikke leuk!
De laatste les deden Kiki en ik samen. We deden de canon, bodypercussie en Isn't she lovely (toen we tijd over bleken te hebben). We merken dat de bodypercussie best goed aanslaat in deze klas en het gaat ook best goed. Het zingen vonden ze minder leuk. Twee meisjes in de klas schenen goed te kunnen zingen en werden door de klas aangemoedigd om solo te zingen toen wij dat aanboden. Ze durfden uiteindelijk wel en we maakten er een mooie afwisseling tussen solo en klas van. De canon viel niet zo goed. Ze hielden helemaal geen toon en moduleerden de hele tijd. Het resultaat was dan ook een beetje suf.
Tot slot nog een goede les die we van Suzan leerden vandaag: Probeer de les eens wat ontspannen te beginnen (een praatje hier en daar, luchtige opmerkingen.. ). Op de een of andere manier dachten Kiki en ik dat het normaal was om vanaf de eerste minuut gelijk de volle concentratie van de klas te verwachten. De kinderen zaten net op hun stoel en gelijk was het 'ja, we gaan beginnen, pak je werkboek maar op bladzijde 41!'. Weer wat geleerd :D
Mijn eerste les was een brugklas. De planning: canon (doepdoepdoepdoepdoebiedoewee) en Isn't she lovely aanleren. De canon was bij wijze van inzingen. Een stukje in de canon was nogal hoog. (Kiki loste dit in haar les op, door de kinderen door hun knieen te laten gaan. Dit paste eigenlijk superleuk in het liedje en het hielp! ) De les ging qua orde houden wel goed. Omdat ik dat erg belangrijk vind om te leren, richt ik me daar ook voornamelijk op. Maar eigenlijk had ik muzikaal gezien niet zo duidelijk bedacht wat ik nou eigenlijk wou bereiken. Ik had wel bedacht dat ik in mijn begeleiding wilde toepassen wat ik had geleerd met pianoles (dat pentatonische loopje in Isn't she lovely en het ritme wat Jeroen me erbij had geleerd). Het loopje ging leuk, maar het ritme was naar mijn mening een beetje te druk als begeleiding. Toen ik het even stiekem probeerde, hoorde ik meteen dat het verwarrend was voor de klas. Geen succes dus..
Suzan had haar Ipod met recorder bij zich, dus namen we tegen het einde van de les het lied op.
De klas vond dat best spannend en was beter geconcentreerd. Er waren ook wat groepjes meiden die wel een stukje solo wilden zingen, hartstikke leuk!
De laatste les deden Kiki en ik samen. We deden de canon, bodypercussie en Isn't she lovely (toen we tijd over bleken te hebben). We merken dat de bodypercussie best goed aanslaat in deze klas en het gaat ook best goed. Het zingen vonden ze minder leuk. Twee meisjes in de klas schenen goed te kunnen zingen en werden door de klas aangemoedigd om solo te zingen toen wij dat aanboden. Ze durfden uiteindelijk wel en we maakten er een mooie afwisseling tussen solo en klas van. De canon viel niet zo goed. Ze hielden helemaal geen toon en moduleerden de hele tijd. Het resultaat was dan ook een beetje suf.
Tot slot nog een goede les die we van Suzan leerden vandaag: Probeer de les eens wat ontspannen te beginnen (een praatje hier en daar, luchtige opmerkingen.. ). Op de een of andere manier dachten Kiki en ik dat het normaal was om vanaf de eerste minuut gelijk de volle concentratie van de klas te verwachten. De kinderen zaten net op hun stoel en gelijk was het 'ja, we gaan beginnen, pak je werkboek maar op bladzijde 41!'. Weer wat geleerd :D
zondag 20 april 2008
19 maart 2008 (dag 3)
Vandaag was onze stagebegeleidster (Esther) er niet, dus Kiki en ik moesten de lessen vullen. We hadden een grote map vol leuke liedjes gekregen van Esther. We waren alleen een beetje vergeten om echt iets voor te bereiden. Gelukkig bedachten we wel dat het handig was om dan wat eerder af te spreken..
Kiki had bedacht dat we body-percussie als warming-up konden doen. Een supergoed idee. We kenden namelijk nog wat ritmes van de HKU-muzieklessen. We besloten om de lessen gewoon samen te geven, zodat de een dan kon begeleiden en de ander meer voor de groep staan.
De eerste les ging prima. Er was niet eens een begeleidend docent (was wel de afspraak), maar de klas luisterde goed naar ons.
De tweede les was alleen wat drukker. Twee jongens waren wel erg vervelend, en toen heb ik gedreigd om ze eruit te sturen. Als ze daarna neigden vervelend te doen, keken Kiki of ik ze even streng aan (dat helpt best wel goed).
De laatste les waren tweedeklassers. Het viel me op, dat de leerlingen enthousiaster werden, toen we tegen het eind van de les vroegen welke liedjes ze zelf nog wilden zingen. Ook een aantal leerlingen die daarvoor heel passief op hun stoel hadden gehangen, begonnen allemaal liedjes te roepen. Ze zongen ook harder mee dan voorheen, toen ze de liedjes zelf hadden uitgekozen.
Opzich was het wel een leuke dag, maar ik had van tevoren helemaal niet bedacht wat mijn doel met deze lessen was, dus of het een succesvolle dag was, is moeilijk te zeggen..
x do
Kiki had bedacht dat we body-percussie als warming-up konden doen. Een supergoed idee. We kenden namelijk nog wat ritmes van de HKU-muzieklessen. We besloten om de lessen gewoon samen te geven, zodat de een dan kon begeleiden en de ander meer voor de groep staan.
De eerste les ging prima. Er was niet eens een begeleidend docent (was wel de afspraak), maar de klas luisterde goed naar ons.
De tweede les was alleen wat drukker. Twee jongens waren wel erg vervelend, en toen heb ik gedreigd om ze eruit te sturen. Als ze daarna neigden vervelend te doen, keken Kiki of ik ze even streng aan (dat helpt best wel goed).
De laatste les waren tweedeklassers. Het viel me op, dat de leerlingen enthousiaster werden, toen we tegen het eind van de les vroegen welke liedjes ze zelf nog wilden zingen. Ook een aantal leerlingen die daarvoor heel passief op hun stoel hadden gehangen, begonnen allemaal liedjes te roepen. Ze zongen ook harder mee dan voorheen, toen ze de liedjes zelf hadden uitgekozen.
Opzich was het wel een leuke dag, maar ik had van tevoren helemaal niet bedacht wat mijn doel met deze lessen was, dus of het een succesvolle dag was, is moeilijk te zeggen..
x do
zaterdag 19 april 2008
12 maart 2008 (dag 2)
Vandaag heb ik voor het eerst les gegeven aan middelbare scholieren. Ik ging het liedje Isn't she lovely aanleren aan drie klassen en het ging best goed!
*Bij de eerste les (eerste klassers) wist ik de flow erin te houden tijdens het aanleren. Meteen aan het begin kwam ik met een regel: Als we muziek gaan maken, wordt er niet gepraat. Dus als we klassikaal iets gingen zingen, wachtte ik net zo lang tot het stil was. Dat was duidelijk voor de klas. Voor m'n gevoel ging de les heel snel, maar volgens Kiki was het wel uitgebreid genoeg.Tip van de dag: een klas geeft een stapel met blaadjes niet zo snel door als je zou willen.
*Bij de tweede les (eerste klassers) ging het ook goed. Ik was wat meer ontspannen en voelde me prima op m'n plek voor de klas. Daardoor was het af en toe een beetje chaotisch.. Bijzonder momentje: toen ik het liedje een keer had voorgezongen (op m'n allermooist, naar advies van Suzan), kreeg ik van de klas een applausje. Jeej, dat is toch wel heel erg lief :).
*Bij de derde les (tweede klassers) was Kiki al geweest met haar liedje en omdat er tijd over was, mocht ik ook. Deze klas is moeilijker dan de anderen, omdat ze enorm zacht zingen en Kiki werd erg in het diepe gegooid omdat ze als eerste moest. Tijdens haar les had ik de kans om iedeeën op te doen voor hoe je meer volume uit de klas kreeg. Toen het mijn beurt was besloot ik de manier van Servaas te gebruiken en de klas mij te laten imiteren. We zongen eenzelfde zinnetje op verschillende manieren. Verlegen, boos, lomp, opera, idols.. Ze zaten me wel even raar aan te kijken, maar deden uiteindelijk mee en het volume ging ook iets omhoog. Het was een goed experiment.
*Bij de eerste les (eerste klassers) wist ik de flow erin te houden tijdens het aanleren. Meteen aan het begin kwam ik met een regel: Als we muziek gaan maken, wordt er niet gepraat. Dus als we klassikaal iets gingen zingen, wachtte ik net zo lang tot het stil was. Dat was duidelijk voor de klas. Voor m'n gevoel ging de les heel snel, maar volgens Kiki was het wel uitgebreid genoeg.Tip van de dag: een klas geeft een stapel met blaadjes niet zo snel door als je zou willen.
*Bij de tweede les (eerste klassers) ging het ook goed. Ik was wat meer ontspannen en voelde me prima op m'n plek voor de klas. Daardoor was het af en toe een beetje chaotisch.. Bijzonder momentje: toen ik het liedje een keer had voorgezongen (op m'n allermooist, naar advies van Suzan), kreeg ik van de klas een applausje. Jeej, dat is toch wel heel erg lief :).
*Bij de derde les (tweede klassers) was Kiki al geweest met haar liedje en omdat er tijd over was, mocht ik ook. Deze klas is moeilijker dan de anderen, omdat ze enorm zacht zingen en Kiki werd erg in het diepe gegooid omdat ze als eerste moest. Tijdens haar les had ik de kans om iedeeën op te doen voor hoe je meer volume uit de klas kreeg. Toen het mijn beurt was besloot ik de manier van Servaas te gebruiken en de klas mij te laten imiteren. We zongen eenzelfde zinnetje op verschillende manieren. Verlegen, boos, lomp, opera, idols.. Ze zaten me wel even raar aan te kijken, maar deden uiteindelijk mee en het volume ging ook iets omhoog. Het was een goed experiment.
5 maart 2008 (dag 1)
Vandaag gingen we voor het eerst naar de stageschool De Amersfoortse Berg (in Amersfoort). Het was echt vet eng. Alles was onbekend en het voelde best wel bedreigend om door de school te lopen. Ik dacht: o help, deze leerlingen moet ik les gaan geven. Ze zijn nog langer dan ikzelf! Gelukkig was Kiki er al en toen was het voor ons allebei een stuk prettiger :). We zaten achterin de klas en maakten 4 lessen mee. We maakten kennis met Esther (de muziekdocente) en spraken af dat we volgende week allebei een liedje zouden meenemen om aan te leren aan de klas. Een beetje eng nog wel. Maar jah, daar moet je even doorheen.
x Dorien
x Dorien
Abonneren op:
Posts (Atom)