Korte update:
Het hele blokstage gebeuren werd mij deze week (en ook al even daarvoor) te veel. Ik ben er helemaal in opgegaan en was alleen nog maar met stage bezig. Ik merk dat het echt heel belangrijk is om ondanks alles goed voor jezelf te blijven zorgen. Dan maar wat minder goed voorbereid.. Het lesgeven zelf loopt al best aardig. Ik merk dat ik geaccepteerd wordt als docent en dat sommige leerlingen het jammer vinden dat ik over drie weken weer weg ga. Dat lijkt me positief.
Qua lesinhoud leer ik zelf ook veel van de lessen die ik geef en leer ik iedere keer weer wat bij.
Toetsen
Ik heb deze afgelopen week ook het een en ander geleerd over hoe het in z'n werk gaat om een toets te maken. Je moet eigenlijk aan best veel dingen denken: het moet lang genoeg zijn om in 1 lesuur af te nemen, het moet leesbaar zijn voor leerlingen met dyslexie, het moet aansluiten op de behandelde lesstof, de leerlingen moeten niet zomaar een 10 kunnen halen, het moet passen bij het niveau (vmbo veel meerkeuze, vwo meer open vragen), enz enz enz.. Dit was heel nuttig om te ervaren. Volgende week gaan de leerlingen de toets maken en ik ga hem nakijken. Ik ben benieuwd hoe ze hem hebben gemaakt..
4vmbo
Deze klas heb ik beschreven in mijn vorige bericht en ik hoopte eind vorige week dat ik de nieuwe manier van werken zou kunnen vasthouden. Hier ben ik best wel tevreden over. Ik had pas weer een theorieles gegeven en de leerlingen maakten goed gebruik van de mogelijkheid om hun vinger op te steken en een vraag te stellen. Er was vrij veel aandacht en ze corrigeerden elkaar ook in hun gedrag. Ik geef graag les aan deze klas.
Stagementor
Ik heb het met mijn stagementor gehad over hoe het loopt in de begeleiding. Zij zei dat ik erg veel tijd van haar vraag en wees me erop dat dit soms ten koste gaat van haar pauze. Daar was ik me niet zo van bewust, dus ik ga proberen om daar wat betere momenten voor te kiezen.
Van mijn kant had ik opmerkingen over de manier van reflectie. Ik merkte dat ze vaak begon met te zeggen dat ik het heel goed doe allemaal, waarna ze allemaal kritiekpunten zei. Ik onthoud vervolgens alleen die kritiekpunten, omdat ze niet benoemt wát ze goed vindt aan hoe ik lesgeef. Zij reageerde verbaasd over mijn opmerking, omdat ze zelf vond dat ze erg complimenteus was, maar kritisch blijft, zodat ik dingen kan leren.
Ik vroeg haar of ze misschien wilde vertellen wat ze goed aan me vond en toen hoorde ik dingen die ik nog helemaal niet wist! Erg leuk om te horen.
Dan was er nog het probleem met het begeleiden van groepswerk. Ik vond het vervelend dat we allebei langs de groepjes lopen en tips geven. Want we verschillen vaak van mening over dingen en dat is erg verwarrend voor de leerlingen. Het is best vaak voorgekomen dat ik bij een groepje aan het helpen was die vervolgens zeiden: 'maar zij zei net dat we dit en dit moesten doen..' .
Ik had voorgesteld om het groepswerk in het vervolg alleen te begeleiden, maar toen het erop aan kwam, wilde mijn stagementor toch graag meehelpen, omdat de leerlingen simpelweg meer hulp nodig hadden dan ik met mijn twee handen kon bieden. Dus tja, dat snapte ik dan ook wel weer.
Al met al, het is vermoeiend maar het geeft me soms ook weer energie.
De komende week is het toetsweek, dus ik ga een even lekker uitrusten :).
Groetjes Dorien
vrijdag 27 november 2009
vrijdag 20 november 2009
Terugblik week 46 & 47
Beste lezers,
Van alle dingen die me bezighebben gehouden over mijn stage, springt er één ding uit. Dit gaat over de omgang met leerlingen en klassen.
Tijdens een tussenuur raakte ik aan de praat met twee docenten Engels. Ze vertelden over hun ervaringen met orde houden de afgelopen jaren. We kwamen erop dat het belangrijk is om naast consequent en zelfverzekerd ook iets van jezelf te laten zien aan de leerlingen. Dan zien ze de persoon achter de docent. Dit maakt de omgang met de leerlingen wat vriendelijker en minder vijandig. Een van de docenten zei dat je hoe dan ook 'de vijand' bent, want je staat tussen de leerlingen en hun vrije tijd in. Haar instelling was dat ze geen docent is geworden om vrienden te maken. Maar toch, toen ik ze vroeg wat hun in het vak hield, zeiden ze allebei 'de relatie die je met de leerlingen hebt'.
Wat mijzelf betreft: Ik heb deze week iets bijzonders meegemaakt met 4vmbo. Deze leerlingen in deze klas zijn erg muzikaal, maar hebben een groot probleem met concentratie en luisteren. Ze reageren overal op, praten door anderen heen en zijn snel afgeleid. Maandag had ik ze het laatste uur en ik besloot (toen ik merkte dat hun gedrag de les haast onmogelijk maakt) om met de leerlingen te praten over hun gedrag. Het was een open, gelijkwaardig (en zelfs gezellig) gesprek waarin de leerlingen vertelden wat ze van hun eigen gedrag en dat van anderen vonden. De ene leerling voelt zich vaak onrustig omdat hij ADHD heeft, de ander is snel afgeleid en weer een ander vindt zijn grappen zo leuk dat hij het niet kan laten ze hardop te zeggen! Er waren ook leerlingen bij die zich erg irriteerden aan het gedrag van hun medeleerlingen en niet begrepen waarom die niet gewoon hun mond konden houden. We hadden het over op je beurt wachten en je vinger opsteken. Het bleek dat veel leerlingen dit niet meer doen, omdat leraren ze vaak lang laten wachten met hun vraag of ze helemaal geen beurt geven. Al met al duurde het gesprek de complete les. Ik had er een hard hoofd in of het wel echt zou werken, en ging de volgende dag gespannen naar school. Ik begon de les met een kwartier durende powerpoint-presentatie over de klassieke muziekgeschiedenis. Ik sprak met de leerlingen af dat ze per persoon één keer hun vinger mochten opsteken tijdens de hele presentatie. 'Bedenk dus goed waar je die vraag aan wil besteden', zei ik erachteraan. De leerlingen hielden zich goed aan deze afspraak, al vonden sommigen dit erg moeilijk. Als iemand toch een opmerking door de klas riep, reageerde ik hier erg duidelijk op en was het ' o ja, dat zouden we niet meer doen'. Ik was verbaasd over de intelligente opmerkingen die sommige leerlingen maakten. Deze had ik anders nooit gehoord!
De rest van deze les hadden we groepswerk en ik was verbaasd over de gemotiveerde houding van de leerlingen. Toen ze het lokaal hadden verlaten, vloog ik mn stagementor om de hals. Wat een overwinning! Mn stagementor vertelde nog wat een leerling had gezegd toen ze vroeg waarom het deze les zoveel beter ging dan andere lessen: 'we hebben besloten om ons beter te gedragen'. Dit vond ik super om te horen. Ik zie het als een wondertje. Ik hoop echt dat ik dit weet vast te houden de komende lessen.
Het geheim?
Volgens mij komt het ongeveer hier op neer:
- Zelfvertrouwen -> zelfverzekerd voor de klas staan.
- Consequent -> je komt niet om vrienden te maken. Ja = ja, Nee = nee.
- Relatie -> oog hebben voor iedere leerling.
- Echtheid -> iets laten zien van wie jij bent als persoon.
Bedankt voor het lezen,
Liefs mevrouw van Tilburg ;)
Van alle dingen die me bezighebben gehouden over mijn stage, springt er één ding uit. Dit gaat over de omgang met leerlingen en klassen.
Tijdens een tussenuur raakte ik aan de praat met twee docenten Engels. Ze vertelden over hun ervaringen met orde houden de afgelopen jaren. We kwamen erop dat het belangrijk is om naast consequent en zelfverzekerd ook iets van jezelf te laten zien aan de leerlingen. Dan zien ze de persoon achter de docent. Dit maakt de omgang met de leerlingen wat vriendelijker en minder vijandig. Een van de docenten zei dat je hoe dan ook 'de vijand' bent, want je staat tussen de leerlingen en hun vrije tijd in. Haar instelling was dat ze geen docent is geworden om vrienden te maken. Maar toch, toen ik ze vroeg wat hun in het vak hield, zeiden ze allebei 'de relatie die je met de leerlingen hebt'.
Wat mijzelf betreft: Ik heb deze week iets bijzonders meegemaakt met 4vmbo. Deze leerlingen in deze klas zijn erg muzikaal, maar hebben een groot probleem met concentratie en luisteren. Ze reageren overal op, praten door anderen heen en zijn snel afgeleid. Maandag had ik ze het laatste uur en ik besloot (toen ik merkte dat hun gedrag de les haast onmogelijk maakt) om met de leerlingen te praten over hun gedrag. Het was een open, gelijkwaardig (en zelfs gezellig) gesprek waarin de leerlingen vertelden wat ze van hun eigen gedrag en dat van anderen vonden. De ene leerling voelt zich vaak onrustig omdat hij ADHD heeft, de ander is snel afgeleid en weer een ander vindt zijn grappen zo leuk dat hij het niet kan laten ze hardop te zeggen! Er waren ook leerlingen bij die zich erg irriteerden aan het gedrag van hun medeleerlingen en niet begrepen waarom die niet gewoon hun mond konden houden. We hadden het over op je beurt wachten en je vinger opsteken. Het bleek dat veel leerlingen dit niet meer doen, omdat leraren ze vaak lang laten wachten met hun vraag of ze helemaal geen beurt geven. Al met al duurde het gesprek de complete les. Ik had er een hard hoofd in of het wel echt zou werken, en ging de volgende dag gespannen naar school. Ik begon de les met een kwartier durende powerpoint-presentatie over de klassieke muziekgeschiedenis. Ik sprak met de leerlingen af dat ze per persoon één keer hun vinger mochten opsteken tijdens de hele presentatie. 'Bedenk dus goed waar je die vraag aan wil besteden', zei ik erachteraan. De leerlingen hielden zich goed aan deze afspraak, al vonden sommigen dit erg moeilijk. Als iemand toch een opmerking door de klas riep, reageerde ik hier erg duidelijk op en was het ' o ja, dat zouden we niet meer doen'. Ik was verbaasd over de intelligente opmerkingen die sommige leerlingen maakten. Deze had ik anders nooit gehoord!
De rest van deze les hadden we groepswerk en ik was verbaasd over de gemotiveerde houding van de leerlingen. Toen ze het lokaal hadden verlaten, vloog ik mn stagementor om de hals. Wat een overwinning! Mn stagementor vertelde nog wat een leerling had gezegd toen ze vroeg waarom het deze les zoveel beter ging dan andere lessen: 'we hebben besloten om ons beter te gedragen'. Dit vond ik super om te horen. Ik zie het als een wondertje. Ik hoop echt dat ik dit weet vast te houden de komende lessen.
Het geheim?
Volgens mij komt het ongeveer hier op neer:
- Zelfvertrouwen -> zelfverzekerd voor de klas staan.
- Consequent -> je komt niet om vrienden te maken. Ja = ja, Nee = nee.
- Relatie -> oog hebben voor iedere leerling.
- Echtheid -> iets laten zien van wie jij bent als persoon.
Bedankt voor het lezen,
Liefs mevrouw van Tilburg ;)
donderdag 5 november 2009
week 45: eerste lesweek!
Dag lieve lezers,
De eerste lessen zitten erop!
Even voor de info: Ik ben iedere maandag, dinsdag en woensdag op mijn stageschool, De Passie (Utrecht) en ik geef dan les aan bovenbouwklassen in alle niveaus en nog twee derde klassen. Alleen muziek, geen CKV helaas.
Goed, dit was dus de eerste week!
Mijn eerste indruk van de school is erg positief! De docenten zijn erg aardig en bereid om me te helpen als ik een vraag heb o.i.d. en ik heb al veel mensen leren kennen.
Ik vind de klassen ook leuk en doe mn best met namen leren. Ik heb wat moeite met de derde klassers, omdat deze klassen zo groot zijn. Orde houden, namen leren en de leerlingen leren kennen is dan veel moeilijker. De bovenbouw heeft kleinere klassen en dat ligt me op dit moment veel beter. Daar krijg ik ook veel meer een kick van.
De lessen die ik gegeven heb vond ik voor het grootste deel ook best goed gaan en leuk om te doen. Solfege bijvoorbeeld, echt leuk om te geven! En het is misschien een beetje voorbarig, maar ik kan met alle eerlijkheid zeggen dat ik voor het eerst in mijn Docent Muziek carriere serieus overweeg om les te gaan geven op de middelbare school. Ik zie het wel zitten..
Ik moet wel zeggen dat er ONT-ZET-TEND veel tijd in gaat zitten! De interdisciplinaire stage is nog niet eens echt begonnen en ik heb nu al bijna geen vrije tijd meer. En het 6 uur opstaan is ook eventjes wennen, zeg! Dus we zien het allemaal wel ;)
Heel veel succes op jullie stagescholen!
Groetjes Dorien
Abonneren op:
Posts (Atom)