2 april (dag 5)

Vandaag hadden Kiki en ik de kans om de feedback van Suzan Lutke in de praktijk te brengen. We hadden vorige week geleerd dat het nogal onnatuurlijk is om de les pats boem te beginnen en met de deur in huis te vallen. Het kan wel, maar het is voor de leerlingen veel prettiger om iets informeler te beginnen. Een praatje maken, bij de deur staan, zoiets. Dat ging ik dus proberen. Ik vond het wel een beetje eng eerlijk gezegd. Maar de klas reageerde volgens mij vrij normaal. Misschien moet ik het wat vaker doen voordat het normaal voelt.
Vandaag was het tijd voor mijn eerste speelles.
Van tevorenhebben Kiki en ik samen een speelstuk voor de tweedeklassers bedacht. Dat was vet leuk om samen te maken! De klas kent al drie verschillende ritmes van bodypercussie, dus hebben we daar vier melodische partijen bijbijbedacht. Eentje fungeert als baspartij, twee vormen samen de harmonie en de laatste heeft een beetje een versierende functie. Ik mocht de les geven en ik had van tevoren bedacht dat ik de klas ging indelen in 4 groepen. Iedere groep moest een leider kiezen (om te voorkomen dat ieder groepje initiatiefloos voor zich uit zou gaan staren). De leider zorgt voor een goede samenwerking en mag als enige de instrumenten pakken. Ze mogen voor deze opdracht alle instrumenten gebruiken die ze willen. Ik heb ook 5 criteria bedacht voor het uitvoeren van het stuk: Goede concentratie, minimaal 3 verschillende melodische partijen, sowieso 1 ritme instrument, iedereen hetzelfde tempo, een vooraf bedachte en opgeschreven opbouw. Ik had de 5 criteria op het bord geschreven en dacht dat ik het wel even uit kon leggen. Niet dus. Na iedere paar zinnen moest ik de klas opnieuw stil krijgen en daardoor kwam het verhaal niet zo goed over. Ze zijn aan de slag gegaan en ieder groepje zocht een plek in het lokaal. Zo gebeurde het dat de twee van de jongens met het vervelendste gedrag helemaal in het uiterste hoekje van de klas terecht kwamen, met hun rug naar mij gekeerd. Das niet zo handig. Bij het maken van de groepjes haalde ik bewust twee jongens uit elkaar gehaald. Een van de twee deed erg goed mee en de ander was een van de twee jongens die in het uiterste hoekje terecht kwam en die ik er tegen het einde van de les uitstuurde omdat ze totaal niet meededen.
Ik vond het echt een vreselijke les en dacht dat alles mis ging. Maar eigenlijk waren er ook een hoop positieve dingen gebeurd. Mijn voorbereiding was best goed, mijn uitleg was prima alleen luisterde de klas niet goed genoeg, een groepje ging als een speer en ik heb weer een hoop geleerd!
Van de musiceerles die ik aan de eersteklassers gaf heb ik ook een belangrijke les geleerd. Ik legde de opdracht namelijk vrij kort uit en liet de leerlingen aan de slag gaan. Vervolgens staken leerlingen die iets niet begrepen hun vinger op en ging ik hier individueel op in. Wat er gebeurde: Ik had niet de kans om alle vragen te behandelen en tegelijkertijd het overzicht over alle leerlingen te houden. Geleerd: het is handig om van te voren te bedenken wat leerlingen eventueel niet zouden kunnen snappen. Gelijk bij de klassikale instuctie kan ik dit dan al zeggen, om onduidelijkheden te voorkomen. Als nou blijkt dat meerdere leerlingen tijdens de les dezelfde vraag hebben, is het handiger om dit nog even klassikaal uit te leggen, heb ik gemerkt. Dit wil ik de volgende lessen gaan proberen.