Ik weet niet of ik de opdracht helemaal goed begrijp, maar ik ga een poging doen.
Bij het musiceren vind ik de volgende dingen belangrijk:
- samenspelen en naar elkaar luisteren
- verschillende muziekstijlen
- verschillende instrumenten
- vanuit basiskennis veel ruimte voor improvisatie en componeren (eigen muzikale ideeen)
- niet meteen stoppen als de noten goed zijn, maar ook: dynamiek, expressie, opbouw, variaties
- zowel snel resultaat (succesmoment) als langer op iets studeren voor het eindresultaat
dinsdag 16 september 2008
dinsdag 9 september 2008
Visie op muziekonderwijs onderbouw
Op dit moment zijn dit mijn speerpunten t.a.v muziekonderwijs:
Het lijkt met goed om tijdens het vak muziek verschillende stijlen en instrumenten te introduceren, zodat de leerlingen hier kennis mee kunnen maken. Ook vind ik het belangrijk om wat basiskennis te behandelen, als beginpunt of kader om zelf iets met muziek te kunnen. Dat lijkt me namelijk het mooiste: Dat leerlingen zelf creatief bezig kunnen zijn met muziek. Dat werkt denk ik erg motiverend en het is naar mijn mening ook het leukst aan muziek. Vender vind ik het goed om aandacht te besteden aan wat een bepaald lied voor betekenis heeft, zoals inleven in de tekst van een lied. Tot slot vind het ik het ook belangrijk om in de groep en in kleine groepjes muziek te maken, zodat de leerlingen naar elkaar leren luisteren en op elkaar kunnen leren inspelen.
Kortom:
- brede kennismaking
- basiskennis van muziek
- creativiteit
- betekenis van muziek
- samen musiceren
x Dorien
Het lijkt met goed om tijdens het vak muziek verschillende stijlen en instrumenten te introduceren, zodat de leerlingen hier kennis mee kunnen maken. Ook vind ik het belangrijk om wat basiskennis te behandelen, als beginpunt of kader om zelf iets met muziek te kunnen. Dat lijkt me namelijk het mooiste: Dat leerlingen zelf creatief bezig kunnen zijn met muziek. Dat werkt denk ik erg motiverend en het is naar mijn mening ook het leukst aan muziek. Vender vind ik het goed om aandacht te besteden aan wat een bepaald lied voor betekenis heeft, zoals inleven in de tekst van een lied. Tot slot vind het ik het ook belangrijk om in de groep en in kleine groepjes muziek te maken, zodat de leerlingen naar elkaar leren luisteren en op elkaar kunnen leren inspelen.
Kortom:
- brede kennismaking
- basiskennis van muziek
- creativiteit
- betekenis van muziek
- samen musiceren
x Dorien
woensdag 18 juni 2008
18 juni (laatste les!! )
Vandaag heb ik na een lange tijd weer eens stage gelopen. Het was gelijk ook de laatste keer. Kiki had een vet leuk spel, wat ze vorige week ook had gedaan met de verschillende klassen. Dat is echt eentje om altijd bij je te hebben voor als je tijd over hebt. Iedereen krijgt een kaartje met een opdracht erop. Bijvoorbeeld: Kaartje 1 = Schrijf START op het bord. Kaartje 2 = Als iemand start op het bord schrijft, ren je een rondje om je stoel. Kaartje 3 = Als iemand een rondje om z'n stoel rent, roep je: 'Ik wil een hond'. And so on.... Echt vet leuk! (De klas vond het ook heel leuk. Toen de laatste aan de beurt was om EINDE op het bord te zetten, riepen ze: "schrijf start, schrijf start!")
Na dat spel ging ik Hit the road Jack aanleren. Voor de verandering liet ik ze om de vleugel staan. Dat was nog een tip van Suzan, die ik nog niet had kunnen uitproberen. Ik moet zeggen, dat was best een goede tip! Het enige probleem was dat ik een grotere vleugel nodig had, want nu stonden ze wel een beetje krap en dat zorgde voor onrust.
We gaven drie keer dezelfde les en iedere keer ging het aanleren van het lied een beetje beter. Het lukte me steeds beter om de betekenis van het lied te laten verklanken en zo stonden we de laatste les al behoorlijk boos tegen elkaar aan te zingen, het lied gaat immers over een stel dat uit elkaar gaat.. Ik had ook een baspartij voor de jongens: doem, doem, doem, doem (de basnoten) die de ene klas serieuzer oppakte dan de andere. Bij de laatste twee lessen ging het zo snel dat we nog tijd overhadden voor een improvisatielesje. Leerlingen die het wilden, mochten naast mij aan de vleugel komen zitten. Ik wees ze vijf toetsen om te gebruiken en terwijl ik de begeleiding speelde, mochten ze gaan improviseren. Het imporviseren wisselden we af met het gezamelijk zingen van het refrein. De klas was bij dit onderdeer verrassend geboeid. Misschien omdat ze dit (denk ik) nog nooit op deze manier hebben gedaan. Meestal moeten ze hun improvisatieopdrachten namelijk uitschrijven is het meer een invuloefening van een muzikale uitdaging, waarbij je je gehoor moet gebruiken.
Al met al was het een heel leuke afsluiting van de stage!
Bedankt voor het lezen van mijn voor-de-klas-avonturen,
SEE YOU NEXT YEAR!
Liefs Dorien
Na dat spel ging ik Hit the road Jack aanleren. Voor de verandering liet ik ze om de vleugel staan. Dat was nog een tip van Suzan, die ik nog niet had kunnen uitproberen. Ik moet zeggen, dat was best een goede tip! Het enige probleem was dat ik een grotere vleugel nodig had, want nu stonden ze wel een beetje krap en dat zorgde voor onrust.
We gaven drie keer dezelfde les en iedere keer ging het aanleren van het lied een beetje beter. Het lukte me steeds beter om de betekenis van het lied te laten verklanken en zo stonden we de laatste les al behoorlijk boos tegen elkaar aan te zingen, het lied gaat immers over een stel dat uit elkaar gaat.. Ik had ook een baspartij voor de jongens: doem, doem, doem, doem (de basnoten) die de ene klas serieuzer oppakte dan de andere. Bij de laatste twee lessen ging het zo snel dat we nog tijd overhadden voor een improvisatielesje. Leerlingen die het wilden, mochten naast mij aan de vleugel komen zitten. Ik wees ze vijf toetsen om te gebruiken en terwijl ik de begeleiding speelde, mochten ze gaan improviseren. Het imporviseren wisselden we af met het gezamelijk zingen van het refrein. De klas was bij dit onderdeer verrassend geboeid. Misschien omdat ze dit (denk ik) nog nooit op deze manier hebben gedaan. Meestal moeten ze hun improvisatieopdrachten namelijk uitschrijven is het meer een invuloefening van een muzikale uitdaging, waarbij je je gehoor moet gebruiken.
Al met al was het een heel leuke afsluiting van de stage!
Bedankt voor het lezen van mijn voor-de-klas-avonturen,
SEE YOU NEXT YEAR!
Liefs Dorien
zaterdag 31 mei 2008
14 mei (dag 9)
Vandaag was een hele leuke stagedag. Ik heb alleen een les gegeven aan de tweedeklassers. Deze les hadden de vier groepjes de tijd om nog even te oefenen en daarna hun componeerkunsten te laten horen voor cijfer. Ik begon de les met informele blabla, zoals ik van Suzan heb geleerd (hoe was de vakantie, lekker weer, hoe gaat het enz.) Dat was een relaxt begin. Esther had me vooraf de tip gegeven om mijn tijdsplanning aan de klas te zeggen. Dat werkte erg goed. Tien minuten oefenen, even laten horen hoe ver iedereen is, nog 10 minuten oefenen en dan voor cijfer. In totaal dus maar 20 minuten om te oefen, dus zei ik: gebruik je tijd nuttig. Deze les werd er dan ook heel geconcentreerd gewerkt. Ik vond de les ook heel erg gezellig en kkon goed mezlef zijn, omdat ik door de goede concentratie de kans had om groepjes te helpen en leerlingen op een prettige manier op hun gedrag aan te spreken. Voorbeelden: Toen de groepjes zouden beginnen met oefenen zag ik een meisje een beetje bezorgt voor zich uitstaren. Dus ik zei: ‘zie je het wel een beetje zitten?’ Bleek dat het steeds maar niet wou lukken om het gelijk te krijgen. Dus ik ging dat groepjes nog wat meer helpen die les. Dat deed haar goed. En een ander meisje keek verveeld en chagrijnig voor zich uit, dus ik besloot haar te vragen of ze misschien geen zin had. Toen bleek dat er wat mis was met de aansluiting van de keyboards waardoor ze niet kon spelen. Dat was ook gemakkelijk te verhelpen. Mijn eerdere aanpak bij dit soort gezichtsuitdrukkingen van leerlingen was: Mezelf bedenken dat de leerlingen de les of mijzelf vast stom vonden of zo. Das natuurlijk niet zo’n goede stimulerende gedachte als je voor de klas staat. Dus ik denk dat ik dit voor mij een belangrijke les is.
Tijdens de tussenstand (ieder groepje liet voor de hele klas horen wat ze tot nu toe hadden ingestudeerd) gaf ik ieder groepje een paar tips. Ik vond dat erg leuk om te doen en de meeste tips die ik gaf werden door de groepjes goed opgepikt en verwerkt. Zo was er een groepje die moeite had met een constant tempo. Ik gaf ze de tip dat ze in hun hoofd moesten meetellen met de maat (1 2 3 4, 1 2 3 4..) en afspreken dat een iemand van het groepje het tempo zou aangeven. Toen ze voor cijfer moesten spelen ging het tempo veel gelijker dan daarvoor. Een ding waar ik wel tegenaan liep was: Hoe ver ga je in het geven van tips bij een muciseer/arrangeer-opdracht. Sommige dingen 'werken' minder goed dan anderen en is het bijvoorbeeld logischer om de baspartij door een laag instrument te laten spelen. Maar aan de andere kant zou het ook interessant zijn om hier geen tips over te geven, zodat leerlingen dit misschien zelf zullen ontdekken, als ze zien hoe andere groepjes het hebben aangepakt. Dan is het denk ik wel van belang om de tijd te nemen hier met de klas over te praten.
Een laatste leermoment was de beoordeling. Ik had een 5tal criteria opgesteld voor deze opdracht. Het leek me handig om de groepjes per criterium 2 punten te kunnen laten verdienen, zodat ze maximaal op een 10 uit zouden kunnen komen. Het gevolg was: De groepjes werkten erg goed en dus was ik aan mezelf en de klas verplicht om dit te belonen met drie tienen en een negen. Theoretisch gezien kloptte dit prefect, maar Kiki, Esther en ik, waren het erover eens dat we de groepjes gevoelsmatig lagere cijfers zouden geven, meer rond de 7 of 8. Het probleem zat hem dus in de eisen die ik gesteld had. Terugkijkend waren de 5 criteria die ik had opgesteld dingen die ik sowieso in het eindresultaat wilde terugzien. Als hieraan zou worden voldaan, zou dit dus een voldoende moeten opleveren: laten we zeggen een 6 of een 7. Vervolgens waren er sommige groepjes die iets extra's hadden en was er een groepje die erg snel had gewerkt, wat ook opviel. Deze groepjes zouden hiermee dan een hoger cijfer kunnen verdienen. Ik heb hier volgens mij weer een belangrijke les geleerd. Al was het voor de groep ook wel eens leuk om eens een supercijfer te krijgen.
Dit was denk ik mijn leukste les tot nu toe. Als het lesgeven er in de toekomst ongeveer zo uit zal gaan zien voor mij, heb ik daar echt super veel zin in.
x Dorien
vrijdag 30 mei 2008
23 april (dag 8)
Vandaag was best wel een ramp. Eerst reed Kiki's bus te ver, waardoor ze weer terug naar het station moest. Ik haalde haar met de fiets van het station op en we vlogen net op tijd de klas in. Maar Esther (de stagementor) was er deze week niet en was vergeten de sleutel van de muziek-kasten achter te laten. We konden het lokaal dus wel in, maar konden niet bij de klokkenspelen, terwijl deze voor 3 van de 4 lessen nodig waren. Gelukkig was er wel een aantal keyboards. Dat moest dan maar. Een nadeel was dat de kinderen vanwege de stopcontacten overal in de klas waren verspreid en het vreselijk onoverzichtelijk werd hierdoor. Wat is het toch lastig om te zien of kinderen echt wel met de opdracht bezig zijn! Mijn les was deze keer ook erg slecht voorbereid. We moesten een componeeropdracht uit het boek doen en ik was gisteren vergeten om die opdracht te kopiëren. Daar was niet echt meer wat aan te doen, dus ik dacht: ik ga wat eerder naar school en kijk er op school nog even naar. Daar was dus helemaal geen tijd meer voor doordat vrijwel alles mis vanmorgen. Ik gaf de les wel gewoon, maar het was echt vreselijk, omdat ik geen idee had wat ik aan het doen was. Zo'n les wil ik echt nooit meer, dus ik zorg wel dat ik voortaan m'n lessen voorbereid!
Ik had de les van de tweedeklassers wel voorbereid, maar toen ze na 10 minuten nog niet binnen waren, bedachten we dat ze waarschijnlijk uitgeroosterd waren, omdat Esther er niet was. Dit had ik alleen niet meegekregen. Wel jammer, want ik had best zin om die les te geven.
Ik had de les van de tweedeklassers wel voorbereid, maar toen ze na 10 minuten nog niet binnen waren, bedachten we dat ze waarschijnlijk uitgeroosterd waren, omdat Esther er niet was. Dit had ik alleen niet meegekregen. Wel jammer, want ik had best zin om die les te geven.
16 april (dag 7)
Vandaag was de brugklas-les niet echt geweldig. Het was de afsluitende les van de speelopdracht en vandaag moesten ze het dus voor een cijfer spelen. Het begon goed, maar toen verloor ik volledig de tijd uit het oog, terwijl ik die juist in de gaten moest houden zodat we genoeg tijd hadden voor het voor cijfer spelen. Ik had van tevoren niet verwacht dat de klas de verschillende partijen nog eens wilden horen, dus dat kostte extra tijd. Ook vond ik het nodig om tijdens de les nog even klassikaal op te helderen hoe lang de verschillende noten ookal weer duren en zo. Ik dacht zelf dat dat erg goed was, maar Esther(stagementor) gaf als commentaar dat ze niet goed de zin hiervan zag, aangezien ik het niet koppelde aan de opdracht maar los presenteerde. Dat ben ik achteraf gezien toch wel met haar eens. Daarnaast bedacht ik ter plekke dat het misschien een goed idee was om een rondje te maken door de klas, zodat ik iedereen nog de laatste tips voor het tentamen kon geven. Dat leek me eerlijk, omdat ik niet iedereen individueel had geholpen, omdat niet iedereen daarom vroeg. Het probleem was alleen dat het halverwege een nuttig maar langzaam rondje de hoogste tijd was om te spelen voor cijfer en er dus voor de rest van de klas geen tijd meer was. Erg stom van me. Esther vond wel dat het deze les moest gebeuren dus ging ik over naar het cijfer-gedeelte. Dat ging leuk. Esther gaf me achteraf als feedback dat ik aardig goed zat met de beoordeling. Daar was ik blij mee.
De tweede klas speelles liep wat anders dan gepland. Het was de bedoeling om het deze les voor cijfer te laten doen, maar er bleek een of andere projectweek te zijn, waardoor de kinderen na een kwartier naar een of andere zonneauto gingen kijken in de school. Ik kon er niet veel aan doen, dus ik wachtte gewoon tot ze weer terug waren. En toen konden we nog een beetje oefenen. Ik sloot de les af met een rondje langs de vier groepen. Iedereen liet horen hoe ver ze waren gekomen. Dit deed ik al vanaf de eerste les van deze serie. Het idee erachter is om de druk wat op te voeren en een beetje competitiegevoel te laten aanwakkeren om de klas actiever te krijgen. Het lijkt aardig te werken. Het voor cijfer spelen gaat nu dus door naar de volgende week.
Groetjes Dorien
De tweede klas speelles liep wat anders dan gepland. Het was de bedoeling om het deze les voor cijfer te laten doen, maar er bleek een of andere projectweek te zijn, waardoor de kinderen na een kwartier naar een of andere zonneauto gingen kijken in de school. Ik kon er niet veel aan doen, dus ik wachtte gewoon tot ze weer terug waren. En toen konden we nog een beetje oefenen. Ik sloot de les af met een rondje langs de vier groepen. Iedereen liet horen hoe ver ze waren gekomen. Dit deed ik al vanaf de eerste les van deze serie. Het idee erachter is om de druk wat op te voeren en een beetje competitiegevoel te laten aanwakkeren om de klas actiever te krijgen. Het lijkt aardig te werken. Het voor cijfer spelen gaat nu dus door naar de volgende week.
Groetjes Dorien
maandag 12 mei 2008
9 april (dag 6)
Vandaag heb ik weer twee lessen gegeven. Een vervolg van de speelles aan eersteklassers en aan die van de tweedeklassers.
Bij de eersteklas had grote plannen: Ik zou de tijd in de gaten houden, zodat ik de les af kon maken. Dit was mislukt. Ik had alleen aan het einde van de les gekeken hoe laat het was. De rest deed ik op m'n gevoel. Ik was het gewoon helemaal vergeten. Maar gelukkig kwam het precies uit. Ik had ook van de vorige les geleerd dat ik onrust kon voorkomen door mogelijke onduidelijkheden aan de opdracht van te voren goed klassikaal uit te leggen en belangrijke vragen uit de klas ook klassikaal te beantwoorden. Dit lukte vrij goed. Ik had de vorige les gemerkt dat de klas niet goed met notenwaarden overweg kon. Ze wisten niet wat ze met overbindingen moestten en vergaten hoe lang de verschillende noten duurden. Daarom legde ik dit in het begin van de les op het bord uit. Dat was erg prettig, omdat ik nu tijdens de les hierop kon teruggrijpen als leerlingen er naar vroegen. Ik vond het een hele prettige les en genoot ervan om de rust te hebben om individueel leerlingen aandacht te geven en tips te kunnen geven. Zo waren er twee jongens naast elkaar dezelfde partij aan het oefenen. De ene jongen had alleen geen constante maat, omdat hij het wel graag snel wilde spelen, maar over sommige noten iets langer moest nadenken voor hij ze gevonden had. Toen gaf ik die twee jongens de opdracht om samen te gaan oefenen en te proberen om hetzelfde tempo te hebben. De les ging dus prima, vond ik. Tot op een gegeven moment mijn stagementor ingreep en ineens een jongen eruit stuurde die naar mijn mening erg gemotiveerd zat mee te doen. Ik vroeg waarom hij eruit werd gestuurd en het bleek dat hij met het klokkenspelstokje op het hoofd van zijn buurman had geslagen. Tja.. dat mag officieel niet. Toch baalde ik wel voor die jongen dat hij eruit moest. Niets aan te doen. Door dit voorval bedacht ik ook om een discussie te starten op de discussiesite ODM over staf geven. M'n stagementor wees me er in haar reflectie op dat ik tijdens het individuele helpen (wat ik erg leuk vind) niet moet vergeten het overzicht te houden. Soms vergeet ik gewoon dat er nog andere kinderen in de klas zitten.
Bij de speelles voor de tweedeklassers had ik ook vanalles in de praktijk te brengen. Ik had naar aanleiding van de vorige les bedacht om een stencil te maken. De uitleg was namelijk nogal veel om allemaal mondeling te vertellen en bovendien wou ik ze even rustig dat stencil laten invullen zodat ze vanuit een rustig begin de les in zouden gaan. Het was ook bedoeld om zeker te weten dat ze over bepaalde dingen hadden nagedacht, aangezien ze niet aan de slag mochten voordat ik het ingevulde stencil had goedgekeurd. Het pakte goed uit en het bracht rust in de les.
Ik had nog een verandering ten opzichte van vorige week. Ik had van tevoren alle verlengsnoeren en versterkers zo gezet dat ieder groepje een plek had waar ik ze goed in de gaten kon houden: dichtbij en met hun gezicht richting mij (bijna iedereen van het groepje). Dit lukte en het werkte veel prettiger. De groep die de vorige les haast niets uitvoerde werkte deze les beter.
Wederom veel geleerd :)
Bij de eersteklas had grote plannen: Ik zou de tijd in de gaten houden, zodat ik de les af kon maken. Dit was mislukt. Ik had alleen aan het einde van de les gekeken hoe laat het was. De rest deed ik op m'n gevoel. Ik was het gewoon helemaal vergeten. Maar gelukkig kwam het precies uit. Ik had ook van de vorige les geleerd dat ik onrust kon voorkomen door mogelijke onduidelijkheden aan de opdracht van te voren goed klassikaal uit te leggen en belangrijke vragen uit de klas ook klassikaal te beantwoorden. Dit lukte vrij goed. Ik had de vorige les gemerkt dat de klas niet goed met notenwaarden overweg kon. Ze wisten niet wat ze met overbindingen moestten en vergaten hoe lang de verschillende noten duurden. Daarom legde ik dit in het begin van de les op het bord uit. Dat was erg prettig, omdat ik nu tijdens de les hierop kon teruggrijpen als leerlingen er naar vroegen. Ik vond het een hele prettige les en genoot ervan om de rust te hebben om individueel leerlingen aandacht te geven en tips te kunnen geven. Zo waren er twee jongens naast elkaar dezelfde partij aan het oefenen. De ene jongen had alleen geen constante maat, omdat hij het wel graag snel wilde spelen, maar over sommige noten iets langer moest nadenken voor hij ze gevonden had. Toen gaf ik die twee jongens de opdracht om samen te gaan oefenen en te proberen om hetzelfde tempo te hebben. De les ging dus prima, vond ik. Tot op een gegeven moment mijn stagementor ingreep en ineens een jongen eruit stuurde die naar mijn mening erg gemotiveerd zat mee te doen. Ik vroeg waarom hij eruit werd gestuurd en het bleek dat hij met het klokkenspelstokje op het hoofd van zijn buurman had geslagen. Tja.. dat mag officieel niet. Toch baalde ik wel voor die jongen dat hij eruit moest. Niets aan te doen. Door dit voorval bedacht ik ook om een discussie te starten op de discussiesite ODM over staf geven. M'n stagementor wees me er in haar reflectie op dat ik tijdens het individuele helpen (wat ik erg leuk vind) niet moet vergeten het overzicht te houden. Soms vergeet ik gewoon dat er nog andere kinderen in de klas zitten.
Bij de speelles voor de tweedeklassers had ik ook vanalles in de praktijk te brengen. Ik had naar aanleiding van de vorige les bedacht om een stencil te maken. De uitleg was namelijk nogal veel om allemaal mondeling te vertellen en bovendien wou ik ze even rustig dat stencil laten invullen zodat ze vanuit een rustig begin de les in zouden gaan. Het was ook bedoeld om zeker te weten dat ze over bepaalde dingen hadden nagedacht, aangezien ze niet aan de slag mochten voordat ik het ingevulde stencil had goedgekeurd. Het pakte goed uit en het bracht rust in de les.
Ik had nog een verandering ten opzichte van vorige week. Ik had van tevoren alle verlengsnoeren en versterkers zo gezet dat ieder groepje een plek had waar ik ze goed in de gaten kon houden: dichtbij en met hun gezicht richting mij (bijna iedereen van het groepje). Dit lukte en het werkte veel prettiger. De groep die de vorige les haast niets uitvoerde werkte deze les beter.
Wederom veel geleerd :)
Abonneren op:
Posts (Atom)