Vandaag hadden Kiki en ik de kans om de feedback van Suzan Lutke in de praktijk te brengen. We hadden vorige week geleerd dat het nogal onnatuurlijk is om de les pats boem te beginnen en met de deur in huis te vallen. Het kan wel, maar het is voor de leerlingen veel prettiger om iets informeler te beginnen. Een praatje maken, bij de deur staan, zoiets. Dat ging ik dus proberen. Ik vond het wel een beetje eng eerlijk gezegd. Maar de klas reageerde volgens mij vrij normaal. Misschien moet ik het wat vaker doen voordat het normaal voelt.
Vandaag was het tijd voor mijn eerste speelles.
Van tevorenhebben Kiki en ik samen een speelstuk voor de tweedeklassers bedacht. Dat was vet leuk om samen te maken! De klas kent al drie verschillende ritmes van bodypercussie, dus hebben we daar vier melodische partijen bijbijbedacht. Eentje fungeert als baspartij, twee vormen samen de harmonie en de laatste heeft een beetje een versierende functie. Ik mocht de les geven en ik had van tevoren bedacht dat ik de klas ging indelen in 4 groepen. Iedere groep moest een leider kiezen (om te voorkomen dat ieder groepje initiatiefloos voor zich uit zou gaan staren). De leider zorgt voor een goede samenwerking en mag als enige de instrumenten pakken. Ze mogen voor deze opdracht alle instrumenten gebruiken die ze willen. Ik heb ook 5 criteria bedacht voor het uitvoeren van het stuk: Goede concentratie, minimaal 3 verschillende melodische partijen, sowieso 1 ritme instrument, iedereen hetzelfde tempo, een vooraf bedachte en opgeschreven opbouw. Ik had de 5 criteria op het bord geschreven en dacht dat ik het wel even uit kon leggen. Niet dus. Na iedere paar zinnen moest ik de klas opnieuw stil krijgen en daardoor kwam het verhaal niet zo goed over. Ze zijn aan de slag gegaan en ieder groepje zocht een plek in het lokaal. Zo gebeurde het dat de twee van de jongens met het vervelendste gedrag helemaal in het uiterste hoekje van de klas terecht kwamen, met hun rug naar mij gekeerd. Das niet zo handig. Bij het maken van de groepjes haalde ik bewust twee jongens uit elkaar gehaald. Een van de twee deed erg goed mee en de ander was een van de twee jongens die in het uiterste hoekje terecht kwam en die ik er tegen het einde van de les uitstuurde omdat ze totaal niet meededen.
Ik vond het echt een vreselijke les en dacht dat alles mis ging. Maar eigenlijk waren er ook een hoop positieve dingen gebeurd. Mijn voorbereiding was best goed, mijn uitleg was prima alleen luisterde de klas niet goed genoeg, een groepje ging als een speer en ik heb weer een hoop geleerd!
Van de musiceerles die ik aan de eersteklassers gaf heb ik ook een belangrijke les geleerd. Ik legde de opdracht namelijk vrij kort uit en liet de leerlingen aan de slag gaan. Vervolgens staken leerlingen die iets niet begrepen hun vinger op en ging ik hier individueel op in. Wat er gebeurde: Ik had niet de kans om alle vragen te behandelen en tegelijkertijd het overzicht over alle leerlingen te houden. Geleerd: het is handig om van te voren te bedenken wat leerlingen eventueel niet zouden kunnen snappen. Gelijk bij de klassikale instuctie kan ik dit dan al zeggen, om onduidelijkheden te voorkomen. Als nou blijkt dat meerdere leerlingen tijdens de les dezelfde vraag hebben, is het handiger om dit nog even klassikaal uit te leggen, heb ik gemerkt. Dit wil ik de volgende lessen gaan proberen.
dinsdag 22 april 2008
26 maart (dag 4)
Vandaag kwam Suzan bij Kiki en mij op stage.
Mijn eerste les was een brugklas. De planning: canon (doepdoepdoepdoepdoebiedoewee) en Isn't she lovely aanleren. De canon was bij wijze van inzingen. Een stukje in de canon was nogal hoog. (Kiki loste dit in haar les op, door de kinderen door hun knieen te laten gaan. Dit paste eigenlijk superleuk in het liedje en het hielp! ) De les ging qua orde houden wel goed. Omdat ik dat erg belangrijk vind om te leren, richt ik me daar ook voornamelijk op. Maar eigenlijk had ik muzikaal gezien niet zo duidelijk bedacht wat ik nou eigenlijk wou bereiken. Ik had wel bedacht dat ik in mijn begeleiding wilde toepassen wat ik had geleerd met pianoles (dat pentatonische loopje in Isn't she lovely en het ritme wat Jeroen me erbij had geleerd). Het loopje ging leuk, maar het ritme was naar mijn mening een beetje te druk als begeleiding. Toen ik het even stiekem probeerde, hoorde ik meteen dat het verwarrend was voor de klas. Geen succes dus..
Suzan had haar Ipod met recorder bij zich, dus namen we tegen het einde van de les het lied op.
De klas vond dat best spannend en was beter geconcentreerd. Er waren ook wat groepjes meiden die wel een stukje solo wilden zingen, hartstikke leuk!
De laatste les deden Kiki en ik samen. We deden de canon, bodypercussie en Isn't she lovely (toen we tijd over bleken te hebben). We merken dat de bodypercussie best goed aanslaat in deze klas en het gaat ook best goed. Het zingen vonden ze minder leuk. Twee meisjes in de klas schenen goed te kunnen zingen en werden door de klas aangemoedigd om solo te zingen toen wij dat aanboden. Ze durfden uiteindelijk wel en we maakten er een mooie afwisseling tussen solo en klas van. De canon viel niet zo goed. Ze hielden helemaal geen toon en moduleerden de hele tijd. Het resultaat was dan ook een beetje suf.
Tot slot nog een goede les die we van Suzan leerden vandaag: Probeer de les eens wat ontspannen te beginnen (een praatje hier en daar, luchtige opmerkingen.. ). Op de een of andere manier dachten Kiki en ik dat het normaal was om vanaf de eerste minuut gelijk de volle concentratie van de klas te verwachten. De kinderen zaten net op hun stoel en gelijk was het 'ja, we gaan beginnen, pak je werkboek maar op bladzijde 41!'. Weer wat geleerd :D
Mijn eerste les was een brugklas. De planning: canon (doepdoepdoepdoepdoebiedoewee) en Isn't she lovely aanleren. De canon was bij wijze van inzingen. Een stukje in de canon was nogal hoog. (Kiki loste dit in haar les op, door de kinderen door hun knieen te laten gaan. Dit paste eigenlijk superleuk in het liedje en het hielp! ) De les ging qua orde houden wel goed. Omdat ik dat erg belangrijk vind om te leren, richt ik me daar ook voornamelijk op. Maar eigenlijk had ik muzikaal gezien niet zo duidelijk bedacht wat ik nou eigenlijk wou bereiken. Ik had wel bedacht dat ik in mijn begeleiding wilde toepassen wat ik had geleerd met pianoles (dat pentatonische loopje in Isn't she lovely en het ritme wat Jeroen me erbij had geleerd). Het loopje ging leuk, maar het ritme was naar mijn mening een beetje te druk als begeleiding. Toen ik het even stiekem probeerde, hoorde ik meteen dat het verwarrend was voor de klas. Geen succes dus..
Suzan had haar Ipod met recorder bij zich, dus namen we tegen het einde van de les het lied op.
De klas vond dat best spannend en was beter geconcentreerd. Er waren ook wat groepjes meiden die wel een stukje solo wilden zingen, hartstikke leuk!
De laatste les deden Kiki en ik samen. We deden de canon, bodypercussie en Isn't she lovely (toen we tijd over bleken te hebben). We merken dat de bodypercussie best goed aanslaat in deze klas en het gaat ook best goed. Het zingen vonden ze minder leuk. Twee meisjes in de klas schenen goed te kunnen zingen en werden door de klas aangemoedigd om solo te zingen toen wij dat aanboden. Ze durfden uiteindelijk wel en we maakten er een mooie afwisseling tussen solo en klas van. De canon viel niet zo goed. Ze hielden helemaal geen toon en moduleerden de hele tijd. Het resultaat was dan ook een beetje suf.
Tot slot nog een goede les die we van Suzan leerden vandaag: Probeer de les eens wat ontspannen te beginnen (een praatje hier en daar, luchtige opmerkingen.. ). Op de een of andere manier dachten Kiki en ik dat het normaal was om vanaf de eerste minuut gelijk de volle concentratie van de klas te verwachten. De kinderen zaten net op hun stoel en gelijk was het 'ja, we gaan beginnen, pak je werkboek maar op bladzijde 41!'. Weer wat geleerd :D
zondag 20 april 2008
19 maart 2008 (dag 3)
Vandaag was onze stagebegeleidster (Esther) er niet, dus Kiki en ik moesten de lessen vullen. We hadden een grote map vol leuke liedjes gekregen van Esther. We waren alleen een beetje vergeten om echt iets voor te bereiden. Gelukkig bedachten we wel dat het handig was om dan wat eerder af te spreken..
Kiki had bedacht dat we body-percussie als warming-up konden doen. Een supergoed idee. We kenden namelijk nog wat ritmes van de HKU-muzieklessen. We besloten om de lessen gewoon samen te geven, zodat de een dan kon begeleiden en de ander meer voor de groep staan.
De eerste les ging prima. Er was niet eens een begeleidend docent (was wel de afspraak), maar de klas luisterde goed naar ons.
De tweede les was alleen wat drukker. Twee jongens waren wel erg vervelend, en toen heb ik gedreigd om ze eruit te sturen. Als ze daarna neigden vervelend te doen, keken Kiki of ik ze even streng aan (dat helpt best wel goed).
De laatste les waren tweedeklassers. Het viel me op, dat de leerlingen enthousiaster werden, toen we tegen het eind van de les vroegen welke liedjes ze zelf nog wilden zingen. Ook een aantal leerlingen die daarvoor heel passief op hun stoel hadden gehangen, begonnen allemaal liedjes te roepen. Ze zongen ook harder mee dan voorheen, toen ze de liedjes zelf hadden uitgekozen.
Opzich was het wel een leuke dag, maar ik had van tevoren helemaal niet bedacht wat mijn doel met deze lessen was, dus of het een succesvolle dag was, is moeilijk te zeggen..
x do
Kiki had bedacht dat we body-percussie als warming-up konden doen. Een supergoed idee. We kenden namelijk nog wat ritmes van de HKU-muzieklessen. We besloten om de lessen gewoon samen te geven, zodat de een dan kon begeleiden en de ander meer voor de groep staan.
De eerste les ging prima. Er was niet eens een begeleidend docent (was wel de afspraak), maar de klas luisterde goed naar ons.
De tweede les was alleen wat drukker. Twee jongens waren wel erg vervelend, en toen heb ik gedreigd om ze eruit te sturen. Als ze daarna neigden vervelend te doen, keken Kiki of ik ze even streng aan (dat helpt best wel goed).
De laatste les waren tweedeklassers. Het viel me op, dat de leerlingen enthousiaster werden, toen we tegen het eind van de les vroegen welke liedjes ze zelf nog wilden zingen. Ook een aantal leerlingen die daarvoor heel passief op hun stoel hadden gehangen, begonnen allemaal liedjes te roepen. Ze zongen ook harder mee dan voorheen, toen ze de liedjes zelf hadden uitgekozen.
Opzich was het wel een leuke dag, maar ik had van tevoren helemaal niet bedacht wat mijn doel met deze lessen was, dus of het een succesvolle dag was, is moeilijk te zeggen..
x do
zaterdag 19 april 2008
12 maart 2008 (dag 2)
Vandaag heb ik voor het eerst les gegeven aan middelbare scholieren. Ik ging het liedje Isn't she lovely aanleren aan drie klassen en het ging best goed!
*Bij de eerste les (eerste klassers) wist ik de flow erin te houden tijdens het aanleren. Meteen aan het begin kwam ik met een regel: Als we muziek gaan maken, wordt er niet gepraat. Dus als we klassikaal iets gingen zingen, wachtte ik net zo lang tot het stil was. Dat was duidelijk voor de klas. Voor m'n gevoel ging de les heel snel, maar volgens Kiki was het wel uitgebreid genoeg.Tip van de dag: een klas geeft een stapel met blaadjes niet zo snel door als je zou willen.
*Bij de tweede les (eerste klassers) ging het ook goed. Ik was wat meer ontspannen en voelde me prima op m'n plek voor de klas. Daardoor was het af en toe een beetje chaotisch.. Bijzonder momentje: toen ik het liedje een keer had voorgezongen (op m'n allermooist, naar advies van Suzan), kreeg ik van de klas een applausje. Jeej, dat is toch wel heel erg lief :).
*Bij de derde les (tweede klassers) was Kiki al geweest met haar liedje en omdat er tijd over was, mocht ik ook. Deze klas is moeilijker dan de anderen, omdat ze enorm zacht zingen en Kiki werd erg in het diepe gegooid omdat ze als eerste moest. Tijdens haar les had ik de kans om iedeeën op te doen voor hoe je meer volume uit de klas kreeg. Toen het mijn beurt was besloot ik de manier van Servaas te gebruiken en de klas mij te laten imiteren. We zongen eenzelfde zinnetje op verschillende manieren. Verlegen, boos, lomp, opera, idols.. Ze zaten me wel even raar aan te kijken, maar deden uiteindelijk mee en het volume ging ook iets omhoog. Het was een goed experiment.
*Bij de eerste les (eerste klassers) wist ik de flow erin te houden tijdens het aanleren. Meteen aan het begin kwam ik met een regel: Als we muziek gaan maken, wordt er niet gepraat. Dus als we klassikaal iets gingen zingen, wachtte ik net zo lang tot het stil was. Dat was duidelijk voor de klas. Voor m'n gevoel ging de les heel snel, maar volgens Kiki was het wel uitgebreid genoeg.Tip van de dag: een klas geeft een stapel met blaadjes niet zo snel door als je zou willen.
*Bij de tweede les (eerste klassers) ging het ook goed. Ik was wat meer ontspannen en voelde me prima op m'n plek voor de klas. Daardoor was het af en toe een beetje chaotisch.. Bijzonder momentje: toen ik het liedje een keer had voorgezongen (op m'n allermooist, naar advies van Suzan), kreeg ik van de klas een applausje. Jeej, dat is toch wel heel erg lief :).
*Bij de derde les (tweede klassers) was Kiki al geweest met haar liedje en omdat er tijd over was, mocht ik ook. Deze klas is moeilijker dan de anderen, omdat ze enorm zacht zingen en Kiki werd erg in het diepe gegooid omdat ze als eerste moest. Tijdens haar les had ik de kans om iedeeën op te doen voor hoe je meer volume uit de klas kreeg. Toen het mijn beurt was besloot ik de manier van Servaas te gebruiken en de klas mij te laten imiteren. We zongen eenzelfde zinnetje op verschillende manieren. Verlegen, boos, lomp, opera, idols.. Ze zaten me wel even raar aan te kijken, maar deden uiteindelijk mee en het volume ging ook iets omhoog. Het was een goed experiment.
5 maart 2008 (dag 1)
Vandaag gingen we voor het eerst naar de stageschool De Amersfoortse Berg (in Amersfoort). Het was echt vet eng. Alles was onbekend en het voelde best wel bedreigend om door de school te lopen. Ik dacht: o help, deze leerlingen moet ik les gaan geven. Ze zijn nog langer dan ikzelf! Gelukkig was Kiki er al en toen was het voor ons allebei een stuk prettiger :). We zaten achterin de klas en maakten 4 lessen mee. We maakten kennis met Esther (de muziekdocente) en spraken af dat we volgende week allebei een liedje zouden meenemen om aan te leren aan de klas. Een beetje eng nog wel. Maar jah, daar moet je even doorheen.
x Dorien
x Dorien
Abonneren op:
Posts (Atom)