Op dit punt in het proces, ben ik erg organisatorisch bezig. Ik maak verschillende draaiboeken (achter de schermen, de kinderen, mezelf, voor het gordijn..). Helicopterview is niet mijn sterkste punt, maar ik probeer alles zo goed mogelijk te overzien. Ik had niet verwacht dat er zo veel bij zou komen kijken! Je moet dingen echt helemaal overdenken, zodat je niet voor veel verrassingen komt te staan.. Erg leerzaam!
Dinsdag heb ik een uurtje om nog 1 scène bij te schaven. Donderdag heb ik 2 uur de tijd voor een voorgenerale en overgangen-repetitie. Vrijdag heb ik nog een generale en dan zit het er echt op!
Heeft iemand trouwens nog een circusdirecteurjasje en een hoge hoed op zolder liggen?
:p
zondag 21 juni 2009
woensdag 17 juni 2009
Hè, hoe deed ze dat?!
Vandaag heb ik niet alles kunnen doen wat ik wilde. De groepsleerkracht was namelijk niet te spreken over het gedrag van de klas en als straf mocht de klas geen muziekles. Hier baalde ik van, want ik had net alles klaarstaan in de gymzaal om voor het eerst een doorloop te doen. Erg jammer! Ik heb ik die tijd nog gewerkt aan het decor, wat ik een andere keer nu niet meer hoef te doen, dus dat scheelt wel weer.
Voordat de juf boos was, heb ik nog twee scenes kunnen oefenen. Ik oefende een scene vandaag als geheel, zonder al te veel bij te schaven. Hier heb ik voor gekozen om de kinderen een idee te laten krijgen van wanneer ze in de scene zitten.
Diet betekende wel dat ik alle kinderen van een scene op hetzelfde moment in de gymzaal had en het orde houden meer vroeg dan bij kleineren groepjes. Ik sprak af: niet op het podium = stil.
Als ze zich hier goed aan hielden, mochten ze het als beloning nog een keer met kostuums doen. Bij de eerste scene verdienden de kinderen het niet. Bij de tweede scene wel, omdat de kinderen die er bij de eerste scene ook bij waren extra hun best deden.
Het moment waar ik vandaag het meest tevreden over was, was een goocheltruc van een meisje. Ik had deze los met haar geoefend, maar nu was het voor het eerst met echt publiek. Het ging goed en de reactie van de andere kinderen was: 'hè, hoe deed ze dat?!' Dat was precies wat ik had gehoopt :D.
Nu hopen dat de mensen achterin de zaal het volgende week ook goed kunnen volgen!
Tjonge, de tijd gaat echt hard nu.
Morgen ga ik er weer vol voor!
Dorien
Voordat de juf boos was, heb ik nog twee scenes kunnen oefenen. Ik oefende een scene vandaag als geheel, zonder al te veel bij te schaven. Hier heb ik voor gekozen om de kinderen een idee te laten krijgen van wanneer ze in de scene zitten.
Diet betekende wel dat ik alle kinderen van een scene op hetzelfde moment in de gymzaal had en het orde houden meer vroeg dan bij kleineren groepjes. Ik sprak af: niet op het podium = stil.
Als ze zich hier goed aan hielden, mochten ze het als beloning nog een keer met kostuums doen. Bij de eerste scene verdienden de kinderen het niet. Bij de tweede scene wel, omdat de kinderen die er bij de eerste scene ook bij waren extra hun best deden.
Het moment waar ik vandaag het meest tevreden over was, was een goocheltruc van een meisje. Ik had deze los met haar geoefend, maar nu was het voor het eerst met echt publiek. Het ging goed en de reactie van de andere kinderen was: 'hè, hoe deed ze dat?!' Dat was precies wat ik had gehoopt :D.
Nu hopen dat de mensen achterin de zaal het volgende week ook goed kunnen volgen!
Tjonge, de tijd gaat echt hard nu.
Morgen ga ik er weer vol voor!
Dorien
maandag 15 juni 2009
een bijzonder 1 op 1tje
Nog twee weken en dan is de musicaluitvoering!
Vanaf nu ben ik dan ook ongeveer iedere dag wel een paar uurtjes (of wat langer) op school te vinden. Ik oefen vooral losse scenes en op de lange dagen sluit ik af met een uurtje klassikaal. Ik wil nu ook langzaamaan doorlopen gaan doen, want uiteindelijk moet het toch een groot geheel worden.
Het orde houden is toch nog steeds een belangrijk aandachtspunt.
In sommige scenes spelen meerdere kinderen die nogal druk kunnen zijn en liever niet dan wel doen wat ik van ze vraag. Dan probeer ik altijd tactisch in te delen en deze kinderen pas uit de klas te halen als ik ze echt nodig heb.
Vorige week had ik een klassikale les, waarbij we de liedjes van de musical gingen oefenen. Een jongen deed tijdens dit uurtje niet goed mee. Hij was veel met andere dingen bezig en miste steeds mijn instructie omdat hij er doorheen aan het praten was. Ik liet ongeveer de hele escalatieladder er op los: oogcontact, naam noemen, gewenst gedrag uitspreken, waarschuwen, apart zetten, weer terugzetten, laatste waarschuwing geven, op de gang zetten. Na afloop van de les nam ik hem nog even apart. Ik had met hem een goed gesprek. We spraken eerlijk en open over wat er nou was gebeurd. Hoe hij en ik het ervaarde en wat naar zijn mening de oorzaak was van zijn gedrag. Ik vond het wel verassend waar het op neer kwam . Hij zei dat hij mijn waarschuwing niet zo serieus had genomen omdat hij niet aan mij zag dat ik het echt meende. Zijn juf kijkt op zulke momenten vaak heel streng en dan kan hij er niet omheen. We bespraken dat ik dit anders doe en dat hij nu weet dat een laatste waarschuwing echt een laatste waarschuwing is. Je zou kunnen zeggen dat hij daarmee de schuld bij mij legt. Maar hij geeft ook toe dat hij bewust niet naar mij had geluisterd, dus ik vond het juist een heel verhelderend en prettig gesprek.
Vandaag zag ik hem weer. Hij speelde in twee scenes mee. De eerste scene deed hij erg vervelend vond ik. Ik had het er ook niet meer met hem over gehad, dus dat besloot ik te doen voordat we met de 2e scene aan de slag gingen. Ik nam hem even apart en sprak even met hem over wat we hadden afgesproken en ik herinnerde hem eraan dat hij in groep 6 zit en het goede voorbeeld mag geven aan de rest (waarvan sommige in groep 5 zitten) Dit werkte een stuk beter en hij deed enthousiast mee. Ik moest hem er af en toe aan herinneren, maar hij deed veel beter zn best om zich te gedragen.
Ik vind het een bijzondere ervaring, dat nu ik wat intensiever op een school loop, ik met sommige kinderen een soort band heb gekregen. Dit werkt veel beter dan een machtstrijd met een klas aangaan.
Ik hou jullie op de hoogte!
Groetjes Dorien
Vanaf nu ben ik dan ook ongeveer iedere dag wel een paar uurtjes (of wat langer) op school te vinden. Ik oefen vooral losse scenes en op de lange dagen sluit ik af met een uurtje klassikaal. Ik wil nu ook langzaamaan doorlopen gaan doen, want uiteindelijk moet het toch een groot geheel worden.
Het orde houden is toch nog steeds een belangrijk aandachtspunt.
In sommige scenes spelen meerdere kinderen die nogal druk kunnen zijn en liever niet dan wel doen wat ik van ze vraag. Dan probeer ik altijd tactisch in te delen en deze kinderen pas uit de klas te halen als ik ze echt nodig heb.
Vorige week had ik een klassikale les, waarbij we de liedjes van de musical gingen oefenen. Een jongen deed tijdens dit uurtje niet goed mee. Hij was veel met andere dingen bezig en miste steeds mijn instructie omdat hij er doorheen aan het praten was. Ik liet ongeveer de hele escalatieladder er op los: oogcontact, naam noemen, gewenst gedrag uitspreken, waarschuwen, apart zetten, weer terugzetten, laatste waarschuwing geven, op de gang zetten. Na afloop van de les nam ik hem nog even apart. Ik had met hem een goed gesprek. We spraken eerlijk en open over wat er nou was gebeurd. Hoe hij en ik het ervaarde en wat naar zijn mening de oorzaak was van zijn gedrag. Ik vond het wel verassend waar het op neer kwam . Hij zei dat hij mijn waarschuwing niet zo serieus had genomen omdat hij niet aan mij zag dat ik het echt meende. Zijn juf kijkt op zulke momenten vaak heel streng en dan kan hij er niet omheen. We bespraken dat ik dit anders doe en dat hij nu weet dat een laatste waarschuwing echt een laatste waarschuwing is. Je zou kunnen zeggen dat hij daarmee de schuld bij mij legt. Maar hij geeft ook toe dat hij bewust niet naar mij had geluisterd, dus ik vond het juist een heel verhelderend en prettig gesprek.
Vandaag zag ik hem weer. Hij speelde in twee scenes mee. De eerste scene deed hij erg vervelend vond ik. Ik had het er ook niet meer met hem over gehad, dus dat besloot ik te doen voordat we met de 2e scene aan de slag gingen. Ik nam hem even apart en sprak even met hem over wat we hadden afgesproken en ik herinnerde hem eraan dat hij in groep 6 zit en het goede voorbeeld mag geven aan de rest (waarvan sommige in groep 5 zitten) Dit werkte een stuk beter en hij deed enthousiast mee. Ik moest hem er af en toe aan herinneren, maar hij deed veel beter zn best om zich te gedragen.
Ik vind het een bijzondere ervaring, dat nu ik wat intensiever op een school loop, ik met sommige kinderen een soort band heb gekregen. Dit werkt veel beter dan een machtstrijd met een klas aangaan.
Ik hou jullie op de hoogte!
Groetjes Dorien
zondag 7 juni 2009
Nieuwsgierige aagjes en hyper-actiefjes
Afgelopen donderdag liep ik nog een dag extra stage.
Ik nam ruim te tijd om scène voor scène het eerste deel van de musical door te nemen. Dat schoot op! De volgende keer als ik een hele dag stage kan lopen, maak ik de rest van de scènes af en dan wordt het geheel toch al aardig uitvoerbaar :D.
Maar nu over aagjes en hyper-actiefjes..
Het valt me op dat sommige kinderen constant vragen stellen of ideeën hebben als het even niet uitkomt. 'Juf, gaan we vandaag ook deze scène doen? ' ' Juf, ik heb een nep-geweer, zal ik die meenemen?' 'Juf, ik zag op tv dat je met joga iemand kan laten zweven, zulen we dat proberen in de musical' 'juf die en die speelt goochelaar, mag ik dat ook?'.
De tip van m'n stagementor was: geef sommige kinderen een maximum aantal vragen. Bijvoorbeeld 3 per dag. Dan denken ze wel 2x na voor ze hun vingen opsteken
Ik ga het proberen.. ;)
Verder zit ik te broeden op momenten in de les waar de kinderen ruimte hebben om ideeën te roepen.
Dan de hyper-actiefjes..
Een jongen uit mn klas is nogal druk. Als de andere kinderen het prima vinden om op een stoel te zitten, geeft hij veel meer de voorkeur aan een ratslag maken, ergens aan gaan hangen, of gewoon zo hard rennen dat je net uitglijdt. Heerlijk..
Tijdens het oefenen van een scène kan ik zo'n druktemakertje er niet altijd even goed bij hebben, dus wat heb ik deze les gedaan: Ik liet hem maar korte momenten met mij oefenen en de rest van de scène (waar hij niet in speelde) mocht hij terug naar de klas. Verder heeft hij een leuke rol tijdens een liedje. Hij mag dan alles geven tijdens het uitbeelden van de persoon waarover het lied gaat..
Ik nam ruim te tijd om scène voor scène het eerste deel van de musical door te nemen. Dat schoot op! De volgende keer als ik een hele dag stage kan lopen, maak ik de rest van de scènes af en dan wordt het geheel toch al aardig uitvoerbaar :D.
Maar nu over aagjes en hyper-actiefjes..
Het valt me op dat sommige kinderen constant vragen stellen of ideeën hebben als het even niet uitkomt. 'Juf, gaan we vandaag ook deze scène doen? ' ' Juf, ik heb een nep-geweer, zal ik die meenemen?' 'Juf, ik zag op tv dat je met joga iemand kan laten zweven, zulen we dat proberen in de musical' 'juf die en die speelt goochelaar, mag ik dat ook?'.
De tip van m'n stagementor was: geef sommige kinderen een maximum aantal vragen. Bijvoorbeeld 3 per dag. Dan denken ze wel 2x na voor ze hun vingen opsteken
Ik ga het proberen.. ;)
Verder zit ik te broeden op momenten in de les waar de kinderen ruimte hebben om ideeën te roepen.
Dan de hyper-actiefjes..
Een jongen uit mn klas is nogal druk. Als de andere kinderen het prima vinden om op een stoel te zitten, geeft hij veel meer de voorkeur aan een ratslag maken, ergens aan gaan hangen, of gewoon zo hard rennen dat je net uitglijdt. Heerlijk..
Tijdens het oefenen van een scène kan ik zo'n druktemakertje er niet altijd even goed bij hebben, dus wat heb ik deze les gedaan: Ik liet hem maar korte momenten met mij oefenen en de rest van de scène (waar hij niet in speelde) mocht hij terug naar de klas. Verder heeft hij een leuke rol tijdens een liedje. Hij mag dan alles geven tijdens het uitbeelden van de persoon waarover het lied gaat..
woensdag 3 juni 2009
opmaten en syncopes, alsof het niks was..
Vandaag heb ik een nieuw lied aangeleerd "Wie O Wie". Ik maakte me een beetje zorgen over de (dacht ik) ingewikkelde ritmes van het lied, maar de klas voelde de opmaten en de syncopes geweldig goed aan. De manier waarop ik het aanleerde was denk ik ook een succesfactor ->
Stap 1. Zelf hele lied voorzingen (door de herhalingen van couplet-refrein horen ze de verschillende melodieën meerdere keren zonder zelf mee te zingen).
Stap 2. Met wisselzang zin voor zin het refrein aanleren. Wanneer zij zingen, zing ik niet mee. Als ze hem niet goed zingen, nog en keer voorzingen en daar ook handgebaren bij maken.
Stap 3. Het hele lied zingen. De klas mag ieder refrein meezingen. Op deze manier horen ze alle coupletten dus nog een keer (goed voor het vormen van klankvoorstelling).
Stap 4. Op de zelfde manier aanleren van de verschillende coupletten. Tussendoor steeds het geheel zingen tot waar ze het kennen.
Ik denk dat ik deze methode nog maar even ga vasthouden, het lijkt erg goed te werken ;)
Groetjes Dorien
Stap 1. Zelf hele lied voorzingen (door de herhalingen van couplet-refrein horen ze de verschillende melodieën meerdere keren zonder zelf mee te zingen).
Stap 2. Met wisselzang zin voor zin het refrein aanleren. Wanneer zij zingen, zing ik niet mee. Als ze hem niet goed zingen, nog en keer voorzingen en daar ook handgebaren bij maken.
Stap 3. Het hele lied zingen. De klas mag ieder refrein meezingen. Op deze manier horen ze alle coupletten dus nog een keer (goed voor het vormen van klankvoorstelling).
Stap 4. Op de zelfde manier aanleren van de verschillende coupletten. Tussendoor steeds het geheel zingen tot waar ze het kennen.
Ik denk dat ik deze methode nog maar even ga vasthouden, het lijkt erg goed te werken ;)
Groetjes Dorien
zondag 31 mei 2009
It's been a while..
Dag lieve bloglezers,
het is al even geleden dat ik voor het laatst mijn avonturen, worstelingen en ontdekkingen van het lesgeven deelde op mijn blog.
Met het laatst geschreven bericht sloot ik mijn middelbare school-stage af. Mijn conclusie na deze stage was dat mijn moeite met orde houden een belemmering was voor het lesgeven en de lesinhoud (de muziek!). Met deze conclusie ben ik deze nieuwe stage ingegaan. Mijn leerdoelen zijn dat ook erg gericht op het klassenmanagement:
1 Ik ben kernachtig in wat ik zeg
2 Ik beloon goed gedrag
3 Ik grijp op tijd in als leerlingen de regels overtreden
Ik heb inmiddels al een aantal lessen gegeven en in het begin wist ik nog niet zo zeker of ik deze drie doelen wel zou halen.. Na een dieptepunt-les (het was een chaos!), voelde ik de noodzaak om de klas wat strakker te houden. Vooral mijn derde leerdoel kreeg toen veel aandacht, maar zeker ook de eerste twee. Dit heeft heel veel verschil gemaakt. Zo veel, dat Christiane (mijn hoofdvakdocent), die vorige week op stagebezoek was, schreef: "Je leerdoelen lijken me behaald. Ik zag je het doen" . Ik ben van plan de leerdoelen ondanks deze succesvolle les na te blijven streven. Maar hopelijk geven de geleerde lessen m.b.t. het klassenmanagement me nu eindelijk eens de ruimte om me meer op de muziek te richten.
Ik houd jullie op de hoogte!
Groetjes Dorien
het is al even geleden dat ik voor het laatst mijn avonturen, worstelingen en ontdekkingen van het lesgeven deelde op mijn blog.
Met het laatst geschreven bericht sloot ik mijn middelbare school-stage af. Mijn conclusie na deze stage was dat mijn moeite met orde houden een belemmering was voor het lesgeven en de lesinhoud (de muziek!). Met deze conclusie ben ik deze nieuwe stage ingegaan. Mijn leerdoelen zijn dat ook erg gericht op het klassenmanagement:
1 Ik ben kernachtig in wat ik zeg
2 Ik beloon goed gedrag
3 Ik grijp op tijd in als leerlingen de regels overtreden
Ik heb inmiddels al een aantal lessen gegeven en in het begin wist ik nog niet zo zeker of ik deze drie doelen wel zou halen.. Na een dieptepunt-les (het was een chaos!), voelde ik de noodzaak om de klas wat strakker te houden. Vooral mijn derde leerdoel kreeg toen veel aandacht, maar zeker ook de eerste twee. Dit heeft heel veel verschil gemaakt. Zo veel, dat Christiane (mijn hoofdvakdocent), die vorige week op stagebezoek was, schreef: "Je leerdoelen lijken me behaald. Ik zag je het doen" . Ik ben van plan de leerdoelen ondanks deze succesvolle les na te blijven streven. Maar hopelijk geven de geleerde lessen m.b.t. het klassenmanagement me nu eindelijk eens de ruimte om me meer op de muziek te richten.
Ik houd jullie op de hoogte!
Groetjes Dorien
maandag 29 december 2008
17 december 2008 De laatste lessen geleerd..
Vandaag waren de laatste lessen.
Toen ik de leerlingen bij de deur begroette riep een leerling: Wie gaat u vandaag een gele kaart geven? Het was blijkbaar blijven hangen dat ik een gele kaart gaf vorige week. Deze les had ik bijna weer een gele kaart gegeven. Het was dat dit mijn laatste stagedag was, anders had ik het wel gedaan.
Terugkijkend heb ik denk ik best veel geleerd over hoe het type leerling dat op deze school rondliep: vmbo-leering, eventueel met rugzakje. Ik merk dat ik het moeilijk vind om gewenst gedrag te eisen van een bepaalde leerling met ADHD. Ik had gevoelsmatig de neiging om meer geduld met deze leerling te hebben. Achteraf heeft dit niet geholpen, want het gedrag nam niet af. Mijn conclusie is daarom dat ik ondanks rugzakjes van iedereen verwacht dat ze goed meedoen. Met rugzak-leerlingen zou ik misschien beter bijvoorbeeld na de les eens samen een oplossing kunnen bedenken, mocht het niet goed lukken.
Het viel me de laatste lessen op dat een meisje dat in het begin heel vrolijk en enthousiast was, later vaak afwezig voor zich uit zat te staren. Het gedoe van het orde proberen te houden had dus ook een negatief effect op de sfeer in de klas en de motivatie. Jammer dat dat zo gelopen is. (Bart zei meerdere keren tegen me dat ik het enthousiasme van de leerlingen voor het vak moet belonen. Dit is denk ik ook wel een sleutel. ) Ik had het er ook met Bart over dat ik het gevoel had dat ik in het begin van mijn stage te veel onrust heb getolereerd en dat het nu erg moeiijk is dat weer ongedaan te maken. Hij zei dat hij ook dat idee had. De volgende keer moet ik dus meteen beginnen met toepassen van wat ik geleerd heb.
Ik liep er tegenaan dat ik voor de 1e klas echt niet wist wat ik zou gaan behandelen/doen deze les. Ik was van plan om de verschillende stagelessen samenhang te laten hebben met elkaar, maar dit was eigenlijk niet gelukt. Een van de oorzaken is, dat ik nog te veel moeite heb met orde houden. Een andere oorzaak is dat je een klas eigenlijk beter moet kennen om te bedenken wat voor hun goede leerdoelen zijn. Zo kwam ik erachter dat deze klassen erg moeite hebben met de flow door laten gaan. Ze hebben blijkbaar geen duidelijk maatgevoel tijdens het musiceren. Om dit te verbeteren deed ik de les daarna wat met ritmes klappen op verschillende tellen in de maat. Maar de onrust in de klas belemmende de lesinhoud erg. Bart raadde me daarom aan om ook dingen uit het boek te doen. Hij zei: je moet in je les wat meer rust inbouwen. Je moet sowieso 5 minuten tijd voor jezelf hebben in een les. De opdrachten in het boek vond ik alleen niet zo boeiend, waardoor ik dit met niet zo veel enthousiasme bracht als hij zou hebben gedaan. Dit had dan weer een negatief effect op de klas. Kort gezegd is de oorzaak van het mislukken van de doorlopende leerlijn denk ik dat ik nog niet goed de orde kan houden.
Na het lesgeven had ik een evaluerend gesprek met mijn stagementor. Zijn opmerkingen naar aanleiding van deze laatste lessen en in het geheel waren:
Tops:
- ik begroette de leerlingen bij de deur en maakte contact
- ik herinnerde de jongen die vorige week een gele kaart kreeg aan de gemaakte afspraak
- Ik heb leuke ingevingen die leerlingen aanspreken (eigen liedje 'podium', kaartjes, zingen)
- De leerlingen doen wat ik wil als ik duidelijker ben
- Ik denk over de reflectie na en ben 'begeleidbaar'
Tips:
- wat ik doe in de eerste 5 minuten is bepalend voor het verdere verloop van de les
- ik kan nog meer de leiding nemen
- de partijen van het speelstukje waren te moeilijk
- bij onrust moet ik tempo in de les houden, er iets van zeggen en toch rustig blijven
- ik moet duidelijk van tevoren zeggen wat ik van de leerlingen verwacht
- Ik moet duidelijk met ik boodschap reageren en het gedrag benoemen.
- Als iets niet lukt, moet ik soms gewoon wat anders doen (plan B)
Toen ik de leerlingen bij de deur begroette riep een leerling: Wie gaat u vandaag een gele kaart geven? Het was blijkbaar blijven hangen dat ik een gele kaart gaf vorige week. Deze les had ik bijna weer een gele kaart gegeven. Het was dat dit mijn laatste stagedag was, anders had ik het wel gedaan.
Terugkijkend heb ik denk ik best veel geleerd over hoe het type leerling dat op deze school rondliep: vmbo-leering, eventueel met rugzakje. Ik merk dat ik het moeilijk vind om gewenst gedrag te eisen van een bepaalde leerling met ADHD. Ik had gevoelsmatig de neiging om meer geduld met deze leerling te hebben. Achteraf heeft dit niet geholpen, want het gedrag nam niet af. Mijn conclusie is daarom dat ik ondanks rugzakjes van iedereen verwacht dat ze goed meedoen. Met rugzak-leerlingen zou ik misschien beter bijvoorbeeld na de les eens samen een oplossing kunnen bedenken, mocht het niet goed lukken.
Het viel me de laatste lessen op dat een meisje dat in het begin heel vrolijk en enthousiast was, later vaak afwezig voor zich uit zat te staren. Het gedoe van het orde proberen te houden had dus ook een negatief effect op de sfeer in de klas en de motivatie. Jammer dat dat zo gelopen is. (Bart zei meerdere keren tegen me dat ik het enthousiasme van de leerlingen voor het vak moet belonen. Dit is denk ik ook wel een sleutel. ) Ik had het er ook met Bart over dat ik het gevoel had dat ik in het begin van mijn stage te veel onrust heb getolereerd en dat het nu erg moeiijk is dat weer ongedaan te maken. Hij zei dat hij ook dat idee had. De volgende keer moet ik dus meteen beginnen met toepassen van wat ik geleerd heb.
Ik liep er tegenaan dat ik voor de 1e klas echt niet wist wat ik zou gaan behandelen/doen deze les. Ik was van plan om de verschillende stagelessen samenhang te laten hebben met elkaar, maar dit was eigenlijk niet gelukt. Een van de oorzaken is, dat ik nog te veel moeite heb met orde houden. Een andere oorzaak is dat je een klas eigenlijk beter moet kennen om te bedenken wat voor hun goede leerdoelen zijn. Zo kwam ik erachter dat deze klassen erg moeite hebben met de flow door laten gaan. Ze hebben blijkbaar geen duidelijk maatgevoel tijdens het musiceren. Om dit te verbeteren deed ik de les daarna wat met ritmes klappen op verschillende tellen in de maat. Maar de onrust in de klas belemmende de lesinhoud erg. Bart raadde me daarom aan om ook dingen uit het boek te doen. Hij zei: je moet in je les wat meer rust inbouwen. Je moet sowieso 5 minuten tijd voor jezelf hebben in een les. De opdrachten in het boek vond ik alleen niet zo boeiend, waardoor ik dit met niet zo veel enthousiasme bracht als hij zou hebben gedaan. Dit had dan weer een negatief effect op de klas. Kort gezegd is de oorzaak van het mislukken van de doorlopende leerlijn denk ik dat ik nog niet goed de orde kan houden.
Na het lesgeven had ik een evaluerend gesprek met mijn stagementor. Zijn opmerkingen naar aanleiding van deze laatste lessen en in het geheel waren:
Tops:
- ik begroette de leerlingen bij de deur en maakte contact
- ik herinnerde de jongen die vorige week een gele kaart kreeg aan de gemaakte afspraak
- Ik heb leuke ingevingen die leerlingen aanspreken (eigen liedje 'podium', kaartjes, zingen)
- De leerlingen doen wat ik wil als ik duidelijker ben
- Ik denk over de reflectie na en ben 'begeleidbaar'
Tips:
- wat ik doe in de eerste 5 minuten is bepalend voor het verdere verloop van de les
- ik kan nog meer de leiding nemen
- de partijen van het speelstukje waren te moeilijk
- bij onrust moet ik tempo in de les houden, er iets van zeggen en toch rustig blijven
- ik moet duidelijk van tevoren zeggen wat ik van de leerlingen verwacht
- Ik moet duidelijk met ik boodschap reageren en het gedrag benoemen.
- Als iets niet lukt, moet ik soms gewoon wat anders doen (plan B)
Abonneren op:
Posts (Atom)