Dag lieve bloglezers,
het is al even geleden dat ik voor het laatst mijn avonturen, worstelingen en ontdekkingen van het lesgeven deelde op mijn blog.
Met het laatst geschreven bericht sloot ik mijn middelbare school-stage af. Mijn conclusie na deze stage was dat mijn moeite met orde houden een belemmering was voor het lesgeven en de lesinhoud (de muziek!). Met deze conclusie ben ik deze nieuwe stage ingegaan. Mijn leerdoelen zijn dat ook erg gericht op het klassenmanagement:
1 Ik ben kernachtig in wat ik zeg
2 Ik beloon goed gedrag
3 Ik grijp op tijd in als leerlingen de regels overtreden
Ik heb inmiddels al een aantal lessen gegeven en in het begin wist ik nog niet zo zeker of ik deze drie doelen wel zou halen.. Na een dieptepunt-les (het was een chaos!), voelde ik de noodzaak om de klas wat strakker te houden. Vooral mijn derde leerdoel kreeg toen veel aandacht, maar zeker ook de eerste twee. Dit heeft heel veel verschil gemaakt. Zo veel, dat Christiane (mijn hoofdvakdocent), die vorige week op stagebezoek was, schreef: "Je leerdoelen lijken me behaald. Ik zag je het doen" . Ik ben van plan de leerdoelen ondanks deze succesvolle les na te blijven streven. Maar hopelijk geven de geleerde lessen m.b.t. het klassenmanagement me nu eindelijk eens de ruimte om me meer op de muziek te richten.
Ik houd jullie op de hoogte!
Groetjes Dorien
zondag 31 mei 2009
maandag 29 december 2008
17 december 2008 De laatste lessen geleerd..
Vandaag waren de laatste lessen.
Toen ik de leerlingen bij de deur begroette riep een leerling: Wie gaat u vandaag een gele kaart geven? Het was blijkbaar blijven hangen dat ik een gele kaart gaf vorige week. Deze les had ik bijna weer een gele kaart gegeven. Het was dat dit mijn laatste stagedag was, anders had ik het wel gedaan.
Terugkijkend heb ik denk ik best veel geleerd over hoe het type leerling dat op deze school rondliep: vmbo-leering, eventueel met rugzakje. Ik merk dat ik het moeilijk vind om gewenst gedrag te eisen van een bepaalde leerling met ADHD. Ik had gevoelsmatig de neiging om meer geduld met deze leerling te hebben. Achteraf heeft dit niet geholpen, want het gedrag nam niet af. Mijn conclusie is daarom dat ik ondanks rugzakjes van iedereen verwacht dat ze goed meedoen. Met rugzak-leerlingen zou ik misschien beter bijvoorbeeld na de les eens samen een oplossing kunnen bedenken, mocht het niet goed lukken.
Het viel me de laatste lessen op dat een meisje dat in het begin heel vrolijk en enthousiast was, later vaak afwezig voor zich uit zat te staren. Het gedoe van het orde proberen te houden had dus ook een negatief effect op de sfeer in de klas en de motivatie. Jammer dat dat zo gelopen is. (Bart zei meerdere keren tegen me dat ik het enthousiasme van de leerlingen voor het vak moet belonen. Dit is denk ik ook wel een sleutel. ) Ik had het er ook met Bart over dat ik het gevoel had dat ik in het begin van mijn stage te veel onrust heb getolereerd en dat het nu erg moeiijk is dat weer ongedaan te maken. Hij zei dat hij ook dat idee had. De volgende keer moet ik dus meteen beginnen met toepassen van wat ik geleerd heb.
Ik liep er tegenaan dat ik voor de 1e klas echt niet wist wat ik zou gaan behandelen/doen deze les. Ik was van plan om de verschillende stagelessen samenhang te laten hebben met elkaar, maar dit was eigenlijk niet gelukt. Een van de oorzaken is, dat ik nog te veel moeite heb met orde houden. Een andere oorzaak is dat je een klas eigenlijk beter moet kennen om te bedenken wat voor hun goede leerdoelen zijn. Zo kwam ik erachter dat deze klassen erg moeite hebben met de flow door laten gaan. Ze hebben blijkbaar geen duidelijk maatgevoel tijdens het musiceren. Om dit te verbeteren deed ik de les daarna wat met ritmes klappen op verschillende tellen in de maat. Maar de onrust in de klas belemmende de lesinhoud erg. Bart raadde me daarom aan om ook dingen uit het boek te doen. Hij zei: je moet in je les wat meer rust inbouwen. Je moet sowieso 5 minuten tijd voor jezelf hebben in een les. De opdrachten in het boek vond ik alleen niet zo boeiend, waardoor ik dit met niet zo veel enthousiasme bracht als hij zou hebben gedaan. Dit had dan weer een negatief effect op de klas. Kort gezegd is de oorzaak van het mislukken van de doorlopende leerlijn denk ik dat ik nog niet goed de orde kan houden.
Na het lesgeven had ik een evaluerend gesprek met mijn stagementor. Zijn opmerkingen naar aanleiding van deze laatste lessen en in het geheel waren:
Tops:
- ik begroette de leerlingen bij de deur en maakte contact
- ik herinnerde de jongen die vorige week een gele kaart kreeg aan de gemaakte afspraak
- Ik heb leuke ingevingen die leerlingen aanspreken (eigen liedje 'podium', kaartjes, zingen)
- De leerlingen doen wat ik wil als ik duidelijker ben
- Ik denk over de reflectie na en ben 'begeleidbaar'
Tips:
- wat ik doe in de eerste 5 minuten is bepalend voor het verdere verloop van de les
- ik kan nog meer de leiding nemen
- de partijen van het speelstukje waren te moeilijk
- bij onrust moet ik tempo in de les houden, er iets van zeggen en toch rustig blijven
- ik moet duidelijk van tevoren zeggen wat ik van de leerlingen verwacht
- Ik moet duidelijk met ik boodschap reageren en het gedrag benoemen.
- Als iets niet lukt, moet ik soms gewoon wat anders doen (plan B)
Toen ik de leerlingen bij de deur begroette riep een leerling: Wie gaat u vandaag een gele kaart geven? Het was blijkbaar blijven hangen dat ik een gele kaart gaf vorige week. Deze les had ik bijna weer een gele kaart gegeven. Het was dat dit mijn laatste stagedag was, anders had ik het wel gedaan.
Terugkijkend heb ik denk ik best veel geleerd over hoe het type leerling dat op deze school rondliep: vmbo-leering, eventueel met rugzakje. Ik merk dat ik het moeilijk vind om gewenst gedrag te eisen van een bepaalde leerling met ADHD. Ik had gevoelsmatig de neiging om meer geduld met deze leerling te hebben. Achteraf heeft dit niet geholpen, want het gedrag nam niet af. Mijn conclusie is daarom dat ik ondanks rugzakjes van iedereen verwacht dat ze goed meedoen. Met rugzak-leerlingen zou ik misschien beter bijvoorbeeld na de les eens samen een oplossing kunnen bedenken, mocht het niet goed lukken.
Het viel me de laatste lessen op dat een meisje dat in het begin heel vrolijk en enthousiast was, later vaak afwezig voor zich uit zat te staren. Het gedoe van het orde proberen te houden had dus ook een negatief effect op de sfeer in de klas en de motivatie. Jammer dat dat zo gelopen is. (Bart zei meerdere keren tegen me dat ik het enthousiasme van de leerlingen voor het vak moet belonen. Dit is denk ik ook wel een sleutel. ) Ik had het er ook met Bart over dat ik het gevoel had dat ik in het begin van mijn stage te veel onrust heb getolereerd en dat het nu erg moeiijk is dat weer ongedaan te maken. Hij zei dat hij ook dat idee had. De volgende keer moet ik dus meteen beginnen met toepassen van wat ik geleerd heb.
Ik liep er tegenaan dat ik voor de 1e klas echt niet wist wat ik zou gaan behandelen/doen deze les. Ik was van plan om de verschillende stagelessen samenhang te laten hebben met elkaar, maar dit was eigenlijk niet gelukt. Een van de oorzaken is, dat ik nog te veel moeite heb met orde houden. Een andere oorzaak is dat je een klas eigenlijk beter moet kennen om te bedenken wat voor hun goede leerdoelen zijn. Zo kwam ik erachter dat deze klassen erg moeite hebben met de flow door laten gaan. Ze hebben blijkbaar geen duidelijk maatgevoel tijdens het musiceren. Om dit te verbeteren deed ik de les daarna wat met ritmes klappen op verschillende tellen in de maat. Maar de onrust in de klas belemmende de lesinhoud erg. Bart raadde me daarom aan om ook dingen uit het boek te doen. Hij zei: je moet in je les wat meer rust inbouwen. Je moet sowieso 5 minuten tijd voor jezelf hebben in een les. De opdrachten in het boek vond ik alleen niet zo boeiend, waardoor ik dit met niet zo veel enthousiasme bracht als hij zou hebben gedaan. Dit had dan weer een negatief effect op de klas. Kort gezegd is de oorzaak van het mislukken van de doorlopende leerlijn denk ik dat ik nog niet goed de orde kan houden.
Na het lesgeven had ik een evaluerend gesprek met mijn stagementor. Zijn opmerkingen naar aanleiding van deze laatste lessen en in het geheel waren:
Tops:
- ik begroette de leerlingen bij de deur en maakte contact
- ik herinnerde de jongen die vorige week een gele kaart kreeg aan de gemaakte afspraak
- Ik heb leuke ingevingen die leerlingen aanspreken (eigen liedje 'podium', kaartjes, zingen)
- De leerlingen doen wat ik wil als ik duidelijker ben
- Ik denk over de reflectie na en ben 'begeleidbaar'
Tips:
- wat ik doe in de eerste 5 minuten is bepalend voor het verdere verloop van de les
- ik kan nog meer de leiding nemen
- de partijen van het speelstukje waren te moeilijk
- bij onrust moet ik tempo in de les houden, er iets van zeggen en toch rustig blijven
- ik moet duidelijk van tevoren zeggen wat ik van de leerlingen verwacht
- Ik moet duidelijk met ik boodschap reageren en het gedrag benoemen.
- Als iets niet lukt, moet ik soms gewoon wat anders doen (plan B)
donderdag 11 december 2008
10 december 2008 Er is licht aan het eind van de tunnel
Gelukkig was mijn stagementor er deze week wel. Ik vind zijn commentaar altijd erg bruikbaar.
Vandaag gaf ik aan de eerste klas een les rond het thema Zingen. Eerst deden we wat luisteropdrachten uit het boek (muziek op maat, nieuwe methode) en daarna leerde ik een zelf geschreven liedje aan. Ik worstel nog steeds erg met het orde houden. Het komt maar zelden voor dat de klas gewoon stil is. Vaak als ik aan het woord ben, hoor ik altijd geroezemoes op de achtergrond. Die leerlingen snappen dan vervolgens de opdracht niet, dus dan moet je het nog een keer uitleggen. Das toch niet echt nodig op die manier lijkt me. Tegen het eind van de les had een leerling het voor elkaar gekregen dat ik hem minstens 10 x al bij de les had moeten roepen. Ik gaf hem een duidelijke waarschuwing en zei dat hij anders een gele kaart kon gaan halen. Ik was nog een klein beetje mild, maar uiteindelijk deed hij gewoon precies het zelfde als daarvoor (erdoorheen met medeleerlingen praten als ik praat, steeds achterstevoren zitten) en heb ik hem die gele kaart maar gegeven. De eerste. Ik hoorde leerlingen fluisteren: ze geeft echt een gele kaart..! Tja, ik wil er niet meer gaan strooien, maar ergens denk ik dat het wel goed is dat ze weten dat ik het meen.
Mijn stagementor gaf me een tip om het door mij heen praten te voorkomen. Hij zei dat je al in de eerste 5 minuten van de les in moet grijpen als het voor het eerst gebeurt. Als je dat niet doet, mag het blijkbaar en gaat de hele klas het doen. Dit wil ik volgende week wel gaan proberen. Ik moet wat daadkrachtiger zijn.
Goed, tis wel een groot verhaal aan het worden geloof ik..
De derde klas gaf ik een les die ik had bedacht aan de hand van mijn visie. Ik introduceerde het begrip 'akkoordsymbool' als geheimschrift/codetaal van de muziek. En ik gaf ze het akkoordenschema van jingle bells. Dit oefenden we in de les en ze hebben het principe door. Volgende week wil ik erop doorgaan. Het leuke van deze les was, dat hij erg goed werkte. Er zat vaart in en ik wist precies wat ik deed en vond het zelf ook erg relevant dat ze het zouden begrijpen. In het nabespreken met mijn stagementor kwam naar voren dat het een kwaliteit van me is om mijn eigen enthousiasme over een onderwerp over te brengen. Dat zei hij tenminste. Ik denk dat het wel klopt, want dit was de beste les tot nu toe met de derde klas. Met Suzan had ik het naar aanleiding van een andere stagedag gehad over het motivatiemodel en deze les plukte ik daar de vruchten van. De leerlingen begrepen dat het relevant is om akkoordsymbolen te begrijpen, omdat je hiermee ieder liedje kan leren begeleiden die je maar wil.
Nou, dat was het wel weer, volgende week meer verhalen!
X dorien
Vandaag gaf ik aan de eerste klas een les rond het thema Zingen. Eerst deden we wat luisteropdrachten uit het boek (muziek op maat, nieuwe methode) en daarna leerde ik een zelf geschreven liedje aan. Ik worstel nog steeds erg met het orde houden. Het komt maar zelden voor dat de klas gewoon stil is. Vaak als ik aan het woord ben, hoor ik altijd geroezemoes op de achtergrond. Die leerlingen snappen dan vervolgens de opdracht niet, dus dan moet je het nog een keer uitleggen. Das toch niet echt nodig op die manier lijkt me. Tegen het eind van de les had een leerling het voor elkaar gekregen dat ik hem minstens 10 x al bij de les had moeten roepen. Ik gaf hem een duidelijke waarschuwing en zei dat hij anders een gele kaart kon gaan halen. Ik was nog een klein beetje mild, maar uiteindelijk deed hij gewoon precies het zelfde als daarvoor (erdoorheen met medeleerlingen praten als ik praat, steeds achterstevoren zitten) en heb ik hem die gele kaart maar gegeven. De eerste. Ik hoorde leerlingen fluisteren: ze geeft echt een gele kaart..! Tja, ik wil er niet meer gaan strooien, maar ergens denk ik dat het wel goed is dat ze weten dat ik het meen.
Mijn stagementor gaf me een tip om het door mij heen praten te voorkomen. Hij zei dat je al in de eerste 5 minuten van de les in moet grijpen als het voor het eerst gebeurt. Als je dat niet doet, mag het blijkbaar en gaat de hele klas het doen. Dit wil ik volgende week wel gaan proberen. Ik moet wat daadkrachtiger zijn.
Goed, tis wel een groot verhaal aan het worden geloof ik..
De derde klas gaf ik een les die ik had bedacht aan de hand van mijn visie. Ik introduceerde het begrip 'akkoordsymbool' als geheimschrift/codetaal van de muziek. En ik gaf ze het akkoordenschema van jingle bells. Dit oefenden we in de les en ze hebben het principe door. Volgende week wil ik erop doorgaan. Het leuke van deze les was, dat hij erg goed werkte. Er zat vaart in en ik wist precies wat ik deed en vond het zelf ook erg relevant dat ze het zouden begrijpen. In het nabespreken met mijn stagementor kwam naar voren dat het een kwaliteit van me is om mijn eigen enthousiasme over een onderwerp over te brengen. Dat zei hij tenminste. Ik denk dat het wel klopt, want dit was de beste les tot nu toe met de derde klas. Met Suzan had ik het naar aanleiding van een andere stagedag gehad over het motivatiemodel en deze les plukte ik daar de vruchten van. De leerlingen begrepen dat het relevant is om akkoordsymbolen te begrijpen, omdat je hiermee ieder liedje kan leren begeleiden die je maar wil.
Nou, dat was het wel weer, volgende week meer verhalen!
X dorien
3 december 2008 Niet alles gaat zoals je thuis bedenkt..
Hai lieve bloglezers,
Van mn stage vorige week had ik nog niks op mn blog gezet, maar kort gezegd was de les voor de 1e klas niet echt zoals ik gehoopt had. Ik had bedacht om in het begin van de les duidelijk afspraken te maken met de klas, zodat de chaos van de week ervoor niet meer zou gebeuren. Dat deel lukte alleen niet echt. Ik vond het moeilijk om de afspraken ook te houden als ze overtreden werden. Dat gebeurde namelijk al snel. Verder had ik wel even een goed gesprekje met een leerling die ik even op de gang had gezet. Ik zei dat ik geen hekel aan hem had, maar ik dat hem juist graag mocht en hem het liefst in de les zou houden, maar dat hi j me geen keus liet omdat hij gewoon de afspraken niet nakwam die we klassikaal hadden gemaakt. Dat kwam geloof ik best wel aan, want volgens mij had hij echt het idee dat ik hem gewoon niet mocht.
Ik gaf de eerste klas een drumles, maar ik liep even vast op het principe iedere leerling (het zijn er 24) eventjes op het drumstel een basisritme te laten spelen. De aandacht van de rest van de klas vasthouden is dan wel erg lastig..
Verder was de derde klas uitgeroosterd omdat mijn stagementor er niet was. In dat uur had ik afgesproken twee meisjes uit die klas zangles te geven. Dat was echt superleuk! Dus zo eindigde de dag niet slecht.
Van mn stage vorige week had ik nog niks op mn blog gezet, maar kort gezegd was de les voor de 1e klas niet echt zoals ik gehoopt had. Ik had bedacht om in het begin van de les duidelijk afspraken te maken met de klas, zodat de chaos van de week ervoor niet meer zou gebeuren. Dat deel lukte alleen niet echt. Ik vond het moeilijk om de afspraken ook te houden als ze overtreden werden. Dat gebeurde namelijk al snel. Verder had ik wel even een goed gesprekje met een leerling die ik even op de gang had gezet. Ik zei dat ik geen hekel aan hem had, maar ik dat hem juist graag mocht en hem het liefst in de les zou houden, maar dat hi j me geen keus liet omdat hij gewoon de afspraken niet nakwam die we klassikaal hadden gemaakt. Dat kwam geloof ik best wel aan, want volgens mij had hij echt het idee dat ik hem gewoon niet mocht.
Ik gaf de eerste klas een drumles, maar ik liep even vast op het principe iedere leerling (het zijn er 24) eventjes op het drumstel een basisritme te laten spelen. De aandacht van de rest van de klas vasthouden is dan wel erg lastig..
Verder was de derde klas uitgeroosterd omdat mijn stagementor er niet was. In dat uur had ik afgesproken twee meisjes uit die klas zangles te geven. Dat was echt superleuk! Dus zo eindigde de dag niet slecht.
woensdag 26 november 2008
26 november 2008
Zo, vandaag was (voor mij persoonlijk) het absolute dieptepunt tot nu toe. Ik hoop dat ik hierna weer in een stijgende lijn omhoog ga, anders weet ik niet of ik het wel overleef.
Waar ik het meest tegenaan liep, was hoe ik moet reageren op leerlingen die weigeren mee te doen met de les. Ik bedoel, je kan niemand dwingen om mee te zingen. Maar er moet toch een manier zijn waarop je dit soort leerlingen weet te motiveren. Mijn tijdelijke oplossing was dat ik de leerlingen die niet meededen gewoon op de gang zette. Dan had ik er geen last van. Maar het is natuurlijk niet echt de bedoeling dat er altijd een deel van de klas buiten zit. Dan doe ik toch iets fout, vind ik.
Nou was het ook niet echt een ideale les om te geven, aangezien ik een les a la Erzsi (MIK) ging doen. Klappen, ritmes, instrumenten en zingen. Ik had misschien een deel van de les uit het boek moeten werken / luisteropdracht moet doen. In ieder geval iets rustigs..
Maar goed.
De conclusie van mijn mentor was dat het wel in me zit, maar dat ik nog wat didactische vaardigheden moet leren.
Als ik heel eerlijk ben, heb ik het even helemaal gehad met lesgeven.
Zou het eraan liggen dat dit niet mijn eigen klas is. Of moet ik gewoon nog veel leren..
Hopen dat het volgende week beter gaat.
En anders kan ik altijd nog met Xfactor meedoen :p
XXX dorien
Waar ik het meest tegenaan liep, was hoe ik moet reageren op leerlingen die weigeren mee te doen met de les. Ik bedoel, je kan niemand dwingen om mee te zingen. Maar er moet toch een manier zijn waarop je dit soort leerlingen weet te motiveren. Mijn tijdelijke oplossing was dat ik de leerlingen die niet meededen gewoon op de gang zette. Dan had ik er geen last van. Maar het is natuurlijk niet echt de bedoeling dat er altijd een deel van de klas buiten zit. Dan doe ik toch iets fout, vind ik.
Nou was het ook niet echt een ideale les om te geven, aangezien ik een les a la Erzsi (MIK) ging doen. Klappen, ritmes, instrumenten en zingen. Ik had misschien een deel van de les uit het boek moeten werken / luisteropdracht moet doen. In ieder geval iets rustigs..
Maar goed.
De conclusie van mijn mentor was dat het wel in me zit, maar dat ik nog wat didactische vaardigheden moet leren.
Als ik heel eerlijk ben, heb ik het even helemaal gehad met lesgeven.
Zou het eraan liggen dat dit niet mijn eigen klas is. Of moet ik gewoon nog veel leren..
Hopen dat het volgende week beter gaat.
En anders kan ik altijd nog met Xfactor meedoen :p
XXX dorien
dinsdag 18 november 2008
19 november Staken!
Vandaag geen les, omdat er gestaakt wordt.
Staking voortgezet onderwijs (bericht van NOS)
"De aangekondigde staking in het voortgezet onderwijs gaat door. Bonden en werkgevers zijn het niet eens geworden over een nieuwe cao. De bonden eisen onder meer een verlaging van de werkdruk voor leraren en betere arbeidsvoorwaarden voor het niet onderwijzend personeel."
Laten we hopen dat het werkt!
Groetjes Dorien
Staking voortgezet onderwijs (bericht van NOS)
"De aangekondigde staking in het voortgezet onderwijs gaat door. Bonden en werkgevers zijn het niet eens geworden over een nieuwe cao. De bonden eisen onder meer een verlaging van de werkdruk voor leraren en betere arbeidsvoorwaarden voor het niet onderwijzend personeel."
Laten we hopen dat het werkt!
Groetjes Dorien
zondag 16 november 2008
les 2 Het gaat iets beter :) 12-11-2008
Vandaag ging het gelukkig wat beter dan de vorige keer. Ik vind het nog wel erg moeilijk allemaal, maar ik heb na deze les weer goede hoop dat het me wel gaat lukken om mezelf echt te profileren als docent en in mijn lessen rekening te houden met wat het gevolg is van bepaalde werkvormen en manieren om dingen aan te leren.
Ik had deze week thuis de namen geleerd van de 1e klas. Dat hielp echt enorm! Het is heel prettig om de leerling bij hun naam te noemen, ook als ze ongewenst gedrag vertonen. Bij de reflectie van vorige les, liet mijn stagementor Bart me met een vraag achter: hoe kan ik de les beter beginnen? Ik had van alles bedacht, maar was niet gekomen op hetgeen waar Bart op doelde: contact maken met de leerlingen, niet alleen als groep, maar vooral ook als individuen. Zo gaf hij de tip om bij de ingang te staan als ze binnen kwamen in plaats van met mezelf en mijn les bezig te zijn. Een goeie tip!
Deze les was een les van veel waarschuwen en ingrijpen, omdat ik constant geconfronteerd werd met ongewenst gedrag. In het begin zette ik een jongen vooraan. Ik riep een keer 6 jongens bij me die alle 6 erg vervelend waren en gaf ze een laatste kans. Twee jongens stuurde ik ongeveer 5 minuten de gang op, omdat ze ondanks waarschuwingen toch doorgingen. Ik wil dit ongewenste gedrag eigenlijk liever voorkomen. Want al die maatregelen verstoren de les net zo goed als het gedrag zelf. Anniecke vertelde op stagereflectie dat haar stagementor zei dat het heel belangrijk is om gewenst gedrag aan te geven, voordat je gelijk met waarschuwingen komt. Dit wil ik ook gaan proberen. Verder zit ik ook met de vraag hoe je iedereen actief met iets aan de slag kan krijgen. Het is nog even een raadsel voor me, maar ik kom er vast achter.
Positief vond ik dat ik vandaag rustiger was voor de klas en volgens mijn stagementor kwam ik evenwichtiger over en wordt ik al wat beter in het klassenmanagement, zoals hij dat noemt. Hij bedoelt orde houden en zo. Dat is toch wel het punt waar al sinds mijn eerste stage mee worstel.
Liefs Dorien
Ik had deze week thuis de namen geleerd van de 1e klas. Dat hielp echt enorm! Het is heel prettig om de leerling bij hun naam te noemen, ook als ze ongewenst gedrag vertonen. Bij de reflectie van vorige les, liet mijn stagementor Bart me met een vraag achter: hoe kan ik de les beter beginnen? Ik had van alles bedacht, maar was niet gekomen op hetgeen waar Bart op doelde: contact maken met de leerlingen, niet alleen als groep, maar vooral ook als individuen. Zo gaf hij de tip om bij de ingang te staan als ze binnen kwamen in plaats van met mezelf en mijn les bezig te zijn. Een goeie tip!
Deze les was een les van veel waarschuwen en ingrijpen, omdat ik constant geconfronteerd werd met ongewenst gedrag. In het begin zette ik een jongen vooraan. Ik riep een keer 6 jongens bij me die alle 6 erg vervelend waren en gaf ze een laatste kans. Twee jongens stuurde ik ongeveer 5 minuten de gang op, omdat ze ondanks waarschuwingen toch doorgingen. Ik wil dit ongewenste gedrag eigenlijk liever voorkomen. Want al die maatregelen verstoren de les net zo goed als het gedrag zelf. Anniecke vertelde op stagereflectie dat haar stagementor zei dat het heel belangrijk is om gewenst gedrag aan te geven, voordat je gelijk met waarschuwingen komt. Dit wil ik ook gaan proberen. Verder zit ik ook met de vraag hoe je iedereen actief met iets aan de slag kan krijgen. Het is nog even een raadsel voor me, maar ik kom er vast achter.
Positief vond ik dat ik vandaag rustiger was voor de klas en volgens mijn stagementor kwam ik evenwichtiger over en wordt ik al wat beter in het klassenmanagement, zoals hij dat noemt. Hij bedoelt orde houden en zo. Dat is toch wel het punt waar al sinds mijn eerste stage mee worstel.
Liefs Dorien
Abonneren op:
Posts (Atom)